Ik vind grote en robuuste/brute horloges zeer mooi.
Nu was ik een tijdje geleden in antwerpen bij een AD en stond ik voor de zenith defy namelijk deze:
41mm dus niet super groot maar oogt wel bruut vind ik door de vormgeving.
Het was niet om een aankoop te doen, ik was gewoon wat aan het rondkijken.
Ik vind het een pracht horloge maar is 9.6k bij die AD, nu mijn vraag.
Waarom kost dit horloge zoveel? Ik heb begrepen dat het een 36000 el primero binnenwerk is als ik het goedheb maar ik vind eigenlijk niet veel terug over de precisie etc.
Daarom vraag ik me af waarom dit zo prijzig is?
Ik heb het bezoek van teddy baldasare gezien bij zenith en het is wel een heel mooi merk vind ik persoonlijk maar ik vind het best prijzig voor wat je krijgt of is dit niet juist?
De band heeft schroeven geen pinnen en de afwerking is zeer goed maar van het binnenwerk precies toch niet ZO goed…
Iemand hier meer of betere informatie over?
Alvast bedankt .
Er zijn wat discussies over de door Zenith gehanteerde prijsstrategie, maar ik denk dat de vraag “Waarom kost dit nieuwe horloge qua financieel zo duur?” voor veel merken gesteld kan worden.
Deze Defy Skyline is inderdaad schitterend, en zoals @Fanatik al opmerkte, ga eens op zoek naar een tweedehands exemplaar…
Zenith is een laag volume merk, denk aan pakweg 25.000 horloges per jaar. Een nieuw model ontwikkelen (kast, loopwerk, wijzerplaat, band) kost veel geld en moet dan afgeschreven worden over kleine aantallen. Net zoals de marketing- en andere kosten.
Bijvoorbeeld Omega of Rolex kunnen vergelijkbare kwaliteit bieden aan dezelfde prijs, maar niet dezelfde exclusiviteit. Maar houden er veel ruimere marges aan over wegens hun immense aantallen.
Prijzig? Vergeleken bij de IWC ingenieur in titaan is het goedkoop, en daar ligt een redelijk standaard uurwerkje in.
Helaas. Bij Cartier heb je voor minder geld een bracelet op de Santos waar je geen schroevendraaier nodig hebt omdat je de knopjes met je nagel in kunt drukken en zo on de fly je bracelet kunt stellen.
Schroeven zijn naar. Ik zou altijd liever pin and collar hebben, maar voor 9,6K nog met een schroevendraaier moeten klooien is wel pover.
Het zit 'm in het uurwerk, de naam en de afwerking van de details. Ik hoef niemand hier nog de wet van de verminderende meeropbrengst uit te leggen. Toch? Voor degenen achter in de klas: Ieder procent betere afwerking, boven een bepaald niveau, is exponentieel duurder dan de vorige procent.
Wie dem auch sei, ik zou nooit een Defy kopen. Die vind ik lelijk en veel te groot. En ik zou tureluurs worden van dat nerveuze wijzertje op negen. Dan leg ik liever meer geld op tafel voor de Ingenieur. Niet omwille van specs of uurwerk, maar ik vind 'm gewoon cooler. Nog liever zou ik een Credor Locomotive kopen, dat is één van de zeer, zeer weinige geïntegreerde of Genta ontwerpen waar ik warm van word.
Mocht het je nog niet opgevallen zijn, er zitten op HF heel veel mensen achter in de klas. Sterker nog, als ze allemaal opgelet zouden hebben dan zou een groot deel, en daar schaar ik mezelf ook onder, niet meer dan 2 horloges hebben (allen < €1500) en geen lid zijn van HF.
Vwb de Credor, inderdaad geen allemansvriend. Je zou hem ook als best wel lelijk kunnen betitelen.
Het heeft niets te maken met de hier boven genoemde argumenten gerelateerd aan kwaliteit. De prijs wordt vastgesteld op basis van de merkstrategie. Kort gezegd worden ze net te duur geprijsd zodat de illusie gecreëerd wordt van exclusiviteit. Hier een artikeltje erover:
Zoek je een goede prijs-kwaliteit verhouding, dan raad ik je merken in het tussensegment aan zoals Sinn, Longines, Tudor, Oris, etc.
.
.
