Ik druis tegen de gebruikelijke marketing-visie in. Dat is correct. Maar heb daar droog technische redenen voor.
Nja, daar glijden de meningen uiteen. Een Rolex OP, bijvoorbeeld, is gewoon net zo goed afgewerkt als een GMT Master II, of een Yachtmaster. Verschil van prijs zit daar in complicatie en materiaal, maar het is niet zo dat een Yachtmaster plotseling door een leerling van Philippe Dufour gepolijst is, of dat de OP door een parttimer langs een schuurband is getrokken.
Voor 6 - 10K koop je inderdaad geen rommel. Sterker nog, ik denk dat elk serieus horloge van boven de 300 piek al geen rommel meer is.
Nietes. De ultieme samenvatting van 99% van het forum… welles nietes discussies over smaak.
Ten eerste zijn de Seiko 5 bracelets tegenwoordig geen gevouwen hol blik meer, maar massief. De SNSX serie, bijvoorbeeld, heeft gewoon een massieve bracelet met massieve end links die comfortabel articuleert. De clasp is geperst en niet gefreesd, met maar 1 micro adjust, maar het is absoluut geen blik.
Dus nee, dat is ook absoluut geen rommel. Heb je er ooit een kapot gekregen?
Je kunt debatteren of je een quick-adjust clasp wilt hebben en wat je favoriete bevestigings-mechanisme is, maar “rommel” kun je het niet noemen. Net zo min als dat er “rommel” wordt gemaakt door Zenith voor 7000 Euro, Rolex voor 6500 Euro, Breitling voor 5500 Euro, Longines voor 3500 Euro, Nomos voor 2500 Euro, of Formex voor 2000 Euro.
Nee, zeker niet. Hier slaat @Fate_Amenable_To_Change den spijker op den kop. Deze band bevat schroeven aan beide kanten (double screwed dus) wat echt niet leuk is.
Toevalligerwijs geldt dat ook voor de bandaanzet van de Aquis die je toonde.
Ja klopt maar ik hoor wel wat mensen zeggen dat dit ivm slijtage wel beter is.
Is dat dan niet het geval?
los van het feit of het nu al dan niet leuk is om de band aan te passen.
De bewering dat je boven de 300 euro geen rommel kan kopen daar volg ik je niet in maar oke .
Dat van de schroeven zeg ik vooral omdat veel mensen zeggen dat het qua slijtage op latere leeftijd van de band beter is?
Dat is dan niet zo of heb je het gewoon puur over de last van het verstellen?
Dat wil zeggen dat ik een Orient Bambino van 279 Euro bijvoorbeeld al niet als rommel weg kan zetten, want dat is een serieus merk wat serieuze horloges maakt. Uurwerk is basic, maar prima, horloge is gewoon staal, wijzerplaat prima, het glas is mineraal, soit.
Natuurlijk zijn er altijd bedrijven die wel rommel produceren, ook voor 500 Euro of soms meer. Denk aan Chinese “chronografen” waar subdials en pushers fake zijn, denk aan enorme shitters met slechte uurwerken en een mode-merk op de plaat, dat soort werk. Maar dat is een totaal ander statement.
Ik heb het al meermaals gevraagd, maar niemand heeft ooit Mean Time Between Failure resultaten van bracelets gepubliceerd. Ik ken zelfs niemand die claimt een Highly Accelerated Stress Test gedaan te hebben. Het is dus pure speculatie.
Maar laten we de feiten onderzoeken:
Bij schroef-bevestigde links heb je een centraal pinneje wat tussen de schroeven in zit, of een buisje wat door de link loopt waar de schroeven in gaan, afhankelijk van het systeem. Ook bij mijn Cartier bracelet komt er, als je op de knopjes op de links drukt, een palletje naar buiten geschoven. Al die palletjes en pinnetjes zijn ongeveer een driekwart millimeter dik, en niet gemaakt van het hardste staal, om het zo maar te zeggen.
Ook bij Pin & Collar zit er een pennetje van vergelijkbare dikte in de bracelet, maar wordt er een busje omheen geschoven wat precies in een gaatje past.
Als je een bracelet jaren lang draagt kunnen er twee dingen gebeuren. Pennetje slijt door, of de ogen van de links waar het pennetje door is gedrukt lubberen uit wegens slijtage. Je krijgt “rek” op de band, maar dat is in feite gewoon verloren gegaan metaal.
Een draadstalen pennetje, collar, of schroeven vervangen is makkelijker dan een link vervangen, maar laten de links nou net ook slijten. Het maakt volgens mij (en ik zie bewijs van het tegendeel graag tegemoet) geen reet uit of je een collar of twee schroefjes in je link hebt om dat pinnetje vast te houden.
Dan de nadelen:
Schroefjes kunnen los laten, wat betekent dat je bracelet los kan schieten omdat losse schroeven betekenen dat je centrale pin er uit kan vallen
Schroefkoppen kunnen beschadigd raken
Schroefdraad kan vernaggeld worden
Schroefkoppen kunnen zelfs afbreken, al lijkt me dat niet waarschijnlijk op een 2mm lange schroef.
Je moet dus loctite gebruiken om het fatsoenlijk vast te zetten, zo’n schroef-bracelet. Je moet ook enorm uit je doppen kijken met je schroevendraaier wil je de bracelet niet bekrassen of de schroefkop niet beschadigen.
Buiten dat vind ik schroefkoppen lelijk om te zien, als ik vanaf de zijkant tegen een bracelet aankijk. Het heeft iets industrieels. Als je schroefkoppen in de zijkant kunnen is je bracelet eigenlijk te grof.