Vanmiddag bij de Breitling Boutique in Den Haag binnen gelopen. Wat een snoepwinkel zeg.
Maar wat mij als beginner is opgevallen: in 't echt zijn horloges totaal anders dan op (bv.) HF plaatjes kijken!
Paar voorbeelden:
1 - de Navitimers zijn inderdaad schitterend, maar de digits op de wijzerplaat zijn zo ongenadig klein dat ik ze helemaal niet kan lezen. Op HF op de foto’s valt mij dat totaal niet op. Maar die liefde voor de Navitimers is nu wel wat bekoeld.
2 - ik had ook even een chronomat om. Die vinnik op de foto’s “wel aardig”, maar in de Boutique dacht ik “wat een knaller”
3 - Super ocean … Als ik het geld had…meteen doen
Kortom, hoewel internet/HF hardstikke leuk is/zijn is “the real deal” niet voor niks “the real deal”
Hoe zijn jullie ervaringen?
(Ow…wat een super vriendelijke/behulpzame mensen in die Boutique. Ook de beveiliger straalde zelfs enthousiasme uit voor de producten en klanten.
Erg enthousiast over deze zaak)
De Breitling Boutique is een fijne winkel inderdaad, ik loop er ook zo nu en dan even binnen.
Elk horloge is anders. Klinkt een beetje cliché, maar iedereen heeft een andere pols en een andere huid, dus je kunt nooit helemaal zeker weten hoe een horloge je bevalt voordat je hem zelf gepast hebt. Zelfs het (kunst) licht in de winkel vertekent een boel.
Foto’s op HF zijn natuurlijk altijd mooi ingezoomd en met redelijk goed licht genomen. Een foto van meer afstand (in de spiegel bijvoorbeeld) geeft vaak het beste beeld van hoe hij op de pols staat, maar dan heb je uiteraard wel weer de minste details.
Heel herkenbaar. Mede reden v Fifferen. Kun je n horloge irl op je gemak n poosje uitproberen.
Alleen gaat er op korte termijn denk ik geen Navitimer op de lijst komen
Als je zelf een wristshot maakt, zie je al direct dat een horloge op beeld anders oogt dan met het blote oog. Je constatering is dus terecht.
In een boetiek is het licht bovendien vaak niet ideaal (lees: ruk). Direct of indirect daglicht, volle zon of kunstlicht: het maakt allemaal een groot verschil als je een horloge bekijkt óf fotografeert.
De manier waarop onze ogen focus, kleur, contrast en scherptediepte verwerken is niet te vergelijken met fotografie. Bovendien zien we slechts een klein deel van ons gezichtsveld echt scherp. Als je naar je horloge kijkt, waar richt je je aandacht dan precies op?
Loopt iemand met een mooi maar vrij generiek horloge langs, dan zie je in één oogopslag vaak weinig bijzonders, tenzij je het model al kent. Je hebt tijd nodig om details op te nemen. Dat is niet anders dan in het verkeer, waar je soms af moet remmen om meer van een situatie te kunnen zien.
Een loep of simpelweg een leesbril helpt al enorm om een horloge beter te bekijken. Uiteindelijk train je je manier van kijken vooral door veel horloges in het echt te zien. Daardoor ga je, hoe Cruijffiaans ook, uiteindelijk meer zien. Ook op foto’s. Een ongetraind oog kan dan best verrast worden door de realiteit.
Andersom valt mij op dat mensen die veel horloges in het echt bekijken, soms moeite hebben om een horloge op basis van foto’s goed te beoordelen. Hoe sterk witbalans kleuren kan beïnvloeden, lijken sommigen zich nauwelijks te kunnen voorstellen. Soms wordt een horloge op basis van een matige foto afgebrand, totdat er een betere foto verschijnt. Dat maakt het lastig om zo’n oordeel op waarde te schatten, terwijl daar wel om gevraagd wordt.
) ook mijn ervaring
)
