Zum erst…: Hulde voor het HFLE team en proficiat voor de bezitters! Het was een erg leuk proces om te volgen en uiteindelijk te zien ontstaan tot een dijk van een horloge. Vandaag, is voor het gros van de leden DHL langs geweest met een pakje van Aevig. Langverwacht op vele fora en nu ook de limited edition van de Balaur.
Er zijn voldoende reviews te vinden op de bekende blogs, en de specs zijn niet verkeerd. Voor velen toch wel de juiste afmetingen en de prototypen zagen er veelbelovend uit. En dan nu de hands-on van nummertje 14:
Verpakking:
Persoonlijk vind ik het erg jammer dat een horloge wat high-end aandoet, wordt geleverd in een metalen blikje. De Aevig Huldra kwam in een sjieke box inclusief Bond-nato. Deze komt met een suede watch-roll welke kwalitatief wel goed over komt, en uiteraard een leuke toevoeging is.
Algehele indruk:
Het horloge ziet er strak afgewerkt uit, ligt lekker zwaar in de hand en oogt als een dikke supercompressor. De band voelt zeer solide aan en word afgemaakt met een zeer fors ogende sluiting. Wat vooral opvalt is de gebrushte wijzerplaat die blijft spelen met het licht en daarmee de dial elke keer een andere dimensie geeft. De gepolijste/gebruste delen van de kas en band zien er zeer hoogwaardig uit. Er staat een mooie gravering in de achterzijde van de kast met daarop de HFLE gegevens. Het verstellen van de tijd gaat soepel middels een schoefkroon, en de interne bezel gaat zonder schroefkroon en misschien iets te soepel. Wellicht gaat deze door de minste aanraking versteld worden, maar de tijd zal het leren.
Dial & Hands:
Wellicht het grootste onderwerp van discussie geweest in de totstandkoming. De kleur van de dial in combinatie met ded hands heeft volgens mij voor enkele afvallers gezorgd tijdens het proces. Daarbij is het altijd een verassing hoe zoiets er in de praktijk uit komt te zien. In direct licht is de plaat lichtgrijs met een geborsteld patroon. Afhankelijk van de lichtval veranderd deze van lichtgrijs naar zwart, en alle tinten daartussen. Het feit dat de interne bezel een andere kleur heeft dan de dial doet totaal geen afbreuk aan de uitstraling van de wijzerplaat. Het oranje op de bezel en de seconderwijzer is prima oranje. Niet overdreven fluorescerend en past prima bij de bezel. Qua kleurstelling is dit een prima keuze geweest, en maakt het geheel toch wat speelser/sportiever. Zie onder hoe een render kan vertekenen:
En wat het werkelijke resultaat is ( bij een zure belichting, ik weet het )
De lume is overigens prima. Niet te vergelijken met een Seiko, maar prima:
Bracelet & sluiting:
In het design was het denk ik ook de bedoeling dat de band iets met “Balaur” te maken zou hebben. Zo is het midden in de schakels verheven en gelijkend op de schubben van een draak. Ik heb nog nooit drakenschubben in het echt gezien, maar het misstaat niet. Mijn eerste indruk was dat de band er in combinatie met de sluiting lomp uit zag. Om de pols in was dat beeld direct weg, het siert het horloge en oogt totaal anders dan alle andere stalen banden in de horlogekist. Well played, Chip. Het is een zeer solide band geworden, met halve links en schoefjes voor de perfecte pasmaat. Zoals eerder door anderen aangegeven is het een erg lange band met heel veel verstelmogelijkheden. Ook de sluiting is op de pols minder fors dan hij oogt. Deze heeft een microadjustment en daarnaast nog een duikersextentie. Het enige minpunt is ook al onderkend: het laatste gaatje van de microadjustment is onbruikbaar door de “schubben” op de links. Dit is te dik en daardoor haalt de pin het laatste gaatje net niet. Ach, als dat alles is. Al met al na enkele uren dragen zit hij erg goed op mijn smalle polsen en de armharen blijven netjes in de huid zitten.
Conclusie:
De algehele uitstraling van de Balaur trekt me wel, en dat is ook de reden dat ik mee heb gedaan met de HFLE. Het is in mijn optiek een zeer robuuste, maar cleane toolwatch/compressor-achtige duiker geworden die onder elk tenue een opvallende verschijning maakt. Op mijn pols oogt hij niet fors en draagt bijzonder prettig ondanks zijn gewicht. Ik denkt niet dat dit horloge een echte bandenswapper gaat zijn vanwege de ruimte tussen de lugholes en de kast. De doorboorde lugs maken het wel weer makkelijker. Het is en blijft een kwestie van mooi vinden, maar ik ben wel benieuwd met welke combinaties de overige bezitters komen.
Of dit een blijvertje is zal de toekomst uitwijzen, maar de eerste indrukken zijn bijzonder positief. Ik ben blij dat ik voor de HFLE heb gekozen en niet voor de reguliere variant. @AEVIG-C mag trots zijn op het resultaat van een bijzonder geslaagd horloge, en met de HFLE nét dat beetje extra