Sinds ik een aantal mooie horloges heb gezien en gehad kan ik niet meer zo goed genieten van eenvoudigere horloges. Hoe vervelend ik snobisme ook vind, ik ben een snob geworden.
Ik weet dat ik een snob ben, maar blijf toch snacks aanschaffen om daar dan weer gauw op uitgekeken te raken. De beleving is er niet, en het komt niet altijd door iets aanwijsbaars. Misschien ben ik dus niet alleen een snob, maar ook nog merk- of statusgeil.
Hoe meer ik dit doe, hoe meer de beleving überhaupt verdwijnt. Ook mijn favoriete horloges interesseren me hierdoor minder. Vermoedelijk ben ik dus ook nog decadent aan het worden.
Herkent iemand dit? Weet er al iemand een oplossing? Of zijn dat alleen mensen die niet op dit forum zitten?
Je moet op dieet man
Jezelf beperken en in de hand houden om telkens op elke impuls in te gaan. Zet een lange termijn doel, een horloge uit je grail list die onbereikbaar lijkt. En stop met snacken.
Begrijp ik het goed dat u “Tudor” en “Seiko” hetzelfde schrijft, dokter Brick?
Ja, dat is dus het probleem, ik zie het gewoon niet zo goed meer. Een grail hebben is een teken van enthousiasme, en dat heeft een beetje plaatsgemaakt voor verveling.
Ja, dat is eigenlijk sowieso wel mijn voornemen, ongeacht wat ik verder doe.
Lastige fase is het inderdaad. Alles al gezien en gehad binnen budget. Geen zin om boven budget te gaan, tenzij er een keer een prijsje valt. Dus zolang er niet iets bijzonders, lees : wat echt doet prikkelen, langskomt piel ik maar een beetje aan. Er zitten soms leuke modellen tussen maar lang blijven doen ze nooit.
Eigenlijk geef je zelf al antwoord op je vraag. Goedkopere horloges doen je niks. Met andere woorden, spaar voor een graal. Koop die en kijk wat het met je doet.
Die heb ik vaker voorbij zien komen. Ik ging van 1 naar 3, meteen door naar 8
Ik herken met name het “snack” gedeelte. Gelukkig kan ik mezelf inhouden en komt het nooit tot een aankoop. Maar er is ogenschijnlijk zoveel leuks voor relatief weinig geld. Al een hele tijd kijk ik naar de Maen Lunar Classic, of een Nivada F77 met stone dial, maar ook regelmatig betaalbare (vintage) horloges uit het blauw. Ik heb gewoon vaak zin om wat nieuws aan te schaffen. Desondanks lukt het me om ze niet aan te schaffen, want ik weet - precies zoals je zelf al beschrijft - dat het leuke er vaak zeer snel af gaat…
Momenteel ook wel moeite om in het serieuzere segment focus te houden. Een tijdje heel diep met een Breguet Marine bezig geweest, maar steeds de trekker niet over durven halen. Toen kwam een neo-vintage AP in beeld (nog steeds) maar ook daar twijfel twijfel… en vervolgens doet zich weer een (zeer zeldzame) Zenith aan waarvan ik weet dat áls ik hem ooit wil, ik NU moet handelen. Het lukt me niet om de juiste keuze te maken en wil ook niet te hard gaan.
Afijn, bottom line vind ik het zeker nog heel leuk allemaal dus ik maak er vooral geen probleem van.
Advies naar jou: bepaal wat je grotere doel is en bepaal vervolgens wat daar voor nodig is om er te komen. En stick to the plan. No more snacking, just looking! (zegt mijn vrouw ook altijd maar dan gaat het niet over horloges…)
waar blijven die adviezen?
