Ik denk dat je praktisch alles kan maken. Zelfs sneakertjes en spijkerbroek onder een net overhemd en colbert kan tegenwoordigâŠ
Maar het ligt ook wel aan de situatie denk ik. Als ik volledig in pak ga, met nette schoenen, dan wil ik daar ook een net horloge bij. Dan kies ik voor een dresser.
Leuke topic en discussie! Ik moet bekennen dat ik altijd meer heb geneigd naar sportievere horloges. Maar zodra ik mijn vintage seamaster deville weer om de pols heb, heb ik altijd weer op nieuw zo iets van; wauw een mooie dress watch heeft iets magisch (ook in je casual comfy kleding).
Die is, als je alle 20 artikelen doorklikt, nogal aan verandering onderhevig geweest. Ik associeer die smoking tegenwoordig nog het meeste met de Oscars, en nondedieu wat moeten die mensen wel op hun horloge zitten loeren⊠ik zou ook vijf minuten na aanvang naar huis willen.
Grappig dat âFormal wearâ zoals men het noemt vrijwel uitsluitend in de vrije tijd gedragen werd en wordt, klaarblijkelijk door figuren die denken dat de vrije tijd door stijl-regels omgeven dient te zijn.
Mijn filosofie is een tikje makkelijker: Als ik niet aan het werk ben dient niemand me te vertellen wat ik moet doen, laten of dragen, behoudens mijn verplichtingen jegens de wet.
Als je die gewoon beziet als de ietwat vulgaire vooraankondigingen van vechtscheidingen die het in werkelijkheid zijn, ga je ook meer humor gebruiken bij de kledingkeuze.
Leuk topic verder. Tip van flip: Neem geen stijladvies van Ralph Lauren aan.
Bedenk dat âevening wearâ onstaan is uit dedain voor de werkende klasse. Mensen van stand kleedden zich in eerste instantie zo dat hun kleding fysieke arbeid onmogelijk maakte, als sneer naar hun bedienden, lijfeigenen, boeren en buitenlui. Dit was een signaal, door middel van kleding, dat ze niet bij het gepeupel hoorden.
Vervolgens, omdat rijke pikken van paardesport hielden, werd âevening wearâ of âformal wearâ toch een tikje praktischer draagbaar, maar ging men expres dingen doen die voor de gemene man niet haalbaar waren.
Zo zijn witte overhemden bij evening wear gepopulariseerd om rijkdom te tonen. Het idee was dat in de Victoriaanse tijd arme donders in de gore drek van de steden geen mogelijkheid hadden om iets wit te houden. Het dragen van witte kleding was een signaal dat je niet hoefde te werken voor de kost, en je je bovendien de buitensporige wasserette-kosten kon veroorloven.
In dat licht bezien vind ik, als lid van de bourgeoisie, dat lieden die op âFormal wearâ staan om een biefstukje te prikken een zut totaal respectloze figuren zijn vis a vis het gros van de mensheid in zân geheel maar ook jegens de ober die die biefstuk op dat bord legt in het bijzonder.
Ik zou een goeie Sans Culottes geweest zijn. Waar is mân guillotine?
Ik probeerde maar een punt te maken over de vraag wat je nu moet respecteren als het er op aan komt. In wezen interesseert het me allemaal niet, wie er in wat wil lopen en bij welk dineetje.
Van harte mee eens. Ik loop 99% van mân tijd tegenwoordig ook gewoon rond als het liefdeskind van een boer en een Poolse dagloonwerker in zân vrije tijd, en mag daar af en toe best graag gewoon een gekleed horloge bij dragen. Al is het formeel geen twee-wijzer-dress-horloge. Zoiets, bijvoorbeeld:
werkkleding;
dress achtig horloge (vintage seiko), zwarte (half versleten) spijkerbroek en een zwarte pullover van de H&M met airforcesjes eronder.
Heb dit setje zoân 4x dus eigenlijk nooit wat anders aan op het werk. Horloge veranderd nog wel eens naar een andere vintage seiko, maar meestal dress achtig zoals de lord marvel.