Dat is nu eens een originele mening. 
Hij is 41 x 46 x 15 mm. Op mijn pols valt 'ie uitstekend. Tot nu toe blijkt dit het enige duikhorloge te zijn dat ik ook regelmatig casual draag als het geen zomer is.
Mogelijk dat er ooit nog een Longines Legend Diver in 39 mm voor in de plaats komt, die zit denk ik ook goed op dat snijvlak. Maar ja, die is ook weer tien keer zo duur.
Persoonlijk: zelfs met een Grail ervaring kom ik niet uit op gewoon (weer) één horloge ipv een collectie. Een echte Grail overschaduwt wat mij betreft zeker niet al het andere in de collectie. Ik kan stellen dat ik met de goedkoopste uit de collectie even blij ben als met de Grail.
Dan vermoed ik toch dat daar de Grail nog niet tussen zat.
Precies, dat vond ik ook.
Dit staat waarschijnlijk net als de speedmaster bijna alles
Dit dus
Uw vermoeden is onjuist. Dat wil zeggen, u kunt natuurlijk prima een vermoeden hebben en wat u vermoedt moet u zelf weten. Maar in ieder geval zit de Grail er wel tussen
Voor de wat meer excentrieke man, zeker.
Ik heb eigenlijk altijd dat ik m’n laatstgekochte horloge de eerste tijd héél lang en veel draag en andere, eerdergekochte horloges dan helemaal niet meer aan bod komen. 
Misschien moet ik toch 'ns wat wegdoen… 
Maar wat betekent dat dan voor u?
Een grail is geen grail meer zodra hij in bezit is. Dus de drang naar iets nieuws komt gewoon vanzelf weer terug. Hoe goed of mooi die “grail” ook is.
Dan zou ik zeggen: als een Grail alleen een wens is of koopambitie is het geen Grail
Een “grail watch” heb ik voor deze discussie opgevat als een zeldzaam (en daardoor meestal nogal duur) horloge dat ik graag zou kopen als de mogelijkheid zich voordoet, in het bijzonder omdat het uurwerk of andere aspecten van het horloge (zoals het ontwerp) zich kenmerken door uitzonderlijk vakmanschap.
In de context van horlogeverzamelen wordt een grail watch vaak gezien als het hoogtepunt van de ambities van een verzamelaar, een horloge dat een verzamelaar fel begeert om te bezitten.
Ik heb horloges die verzamelaars zonder enige twijfel zouden aanduiden als grail watch. Maar ik heb er nooit naar begeerd als het “ultieme, bijna onbereikbare doel”. Als verzamelaar heb ik geen enkele ambitie. Ik begrijp precies waarom iemand een bepaald horloge zou aanduiden als grail watch. Voor velen zit het in de wens / begeerte om te bezitten, een bijna onbereikbaar doel (meestal vanwege de financiën). Dergelijke verlangens ken ik niet.
Dan zie ik dat mijn vermoeden dus redelijk klopte.
Of juist wel. Is de heilige graal niet per definitie onvindbaar?
Dat lijkt me de orde waarin de Grail zich zou moeten bevinden, als men zich het toelaat de term te bezigen
Wat voor effect?
Foto is niet bewerkt.
Voor mij lijkt er een beetje een aureooltje om de indices te zitten
Mooi, heel mooi zelfs, maar zat jij niet op een of andere nette wannabe dressy chrono te azen?
