Sorry, er hadden natuurlijk wat plaatjes bij het praatje gemoeten:
De Russische Chronograaf met enorme Bombay-special dial en irritant datumverzet. Plexi glas was op zich OK, maar dat datumverzet, allemachtig:
De Seiko Lord Matic met linen dial en het uurwerk met de erg broze datumverzet-onderdeeltjes. Bovendien nog een manco gekregen nadat de datum gefixt was. Glaasje was NOS gevonden, maar ook erg specifiek en van mineraal, dus al met al veel te breekbaar:
Ik was helemaal vergeten dat ik ook nog heel erg kort een Seiko Silverwave en een Citizen Eagle Seven heb gehad. Beide met mineraalglas, daar word ik niet goed van. Van die Seiko had ik nog wat foto’s;
De UG Ferrovie dello Stato handopwinder met emaille wijzerplaat. Geen datum was al veel beter, maar bol plexi maakt me nog steeds nerveus:
En tot slot de JLC Reverso Grande Taille, de enige blijver. Simpele handopwinder, alleen secondes als complicatie, en niks. Kan in mijn optiek weinig mis mee gaan, ook omdat dit gewoon een saffier glas is. Deze draag ik graag en veel:
Aan mij is echte vintage niet besteed wegens de gebruikte materialen. Ik wil staal of titaan met saffier glas hebben, al het andere is me te kwetsbaar. Wel ben ik van m’n waterdichtheidsfetisjisme af gestapt in de loop der tijden.
