Bij de geboorte van mijn zoontje had ik een Seamaster 300m quartz om.
Het horloge is van maart 2013 en ik denk de laatste van heel Nederland.
Het horloge is slechts enkele malen gedragen en is in nieuwstaat.
Ik heb bij Ron Sonders de batterij eruit laten halen en het horloge weer dicht laten schroeven.
Als mijn zoontje, dan zoon, 25 wordt krijgt hij het horloge voor zijn verjaardag.
De serieuze Omega’s met een batterijtje worden steeds zeldzamer.
Hoe leg ik het horloge weg?
In een plastic zakje (kan hij dan nog wel ademen)?
Op de kroon?
Moet ik hem elke dag 3 maal draaien?
Het horloge ligt nu in een kartonnen doosje met een dekseltje erop.
Kroon zit dicht (fingerspitzengefuhl).
Hoi Mika, wat een mooi idee om deze te bewaren voor je zoon. Ik heb helaas geen advies voor wat betreft het conserveren. Zou idd de batterij eruit halen tegen het lekken en verder het horloge netjes in de originele doos bewaren.
Ik zou, een paar maanden voordat je het geeft, het horloge wel laten servicen. Gewoon bij een goede horlogemaker (zijn die er dan nog?), die het raderwerk moet reinigen en opnieuw smeren, en de pakkingen checken/smeren/vervangen, wat er nodig is. Ik vrees dat-ie anders niet gaat werken als je er tegen die tijd een batterij in doet, die olie is na 20-plus jaar wel “op”. Als we die batterijen dan nog (mogen?) gebruiken, wie weet in wat voor wereld we dan leven qua milieu-eisen…
Bewaar 'm op een zo droog mogelijke plek, en liefst zonder grote temperatuur-verschillen.
Ik vind het eigenlijk zonde niet te genieten van een dergelijk horloge…
Waarom niet -met enige zorg- gewoon dragen en als de tijd rijp is het aan je zoon geven? Lijkt me dat de emotionele waarde voor je zoon dan ook groter is. Just my two cents. Mooie klok hoor! En een lucky zoon!
Het horloge is natuurlijk al enkele malen gedragen en ook op een bijzonder moment.
Ik heb nog een Seamaster Ceramic en als quartz (altijd makkelijk) een TH Aquaracer.
Ook nog een Seiko 5 vakantie horloge en mijn eigen eerste horloge (Timex).
Meer dan genoeg voor mij.
Vandaar.
Vind het dapper. Je zet je zelf op voor een grote kans op een hele forse emotionele domper. Ook al is het het liefste zoontje van de wereld, grote kans dat hij zal zeggen: Maar Pa, was is dit? Dan ga je geduldig uitleggen wat een horloge was, hoe je dat vroeger gebruikte om de tijd op te zien.
Zoontje zegt: Wat moet ik met zo’n oude lullending? Dan kan je het naar z’n hoofd gooien, maar dat was niet de bedoeling…
Er vanuit gaande dat ik de vader ben.
Hij zal dan toch wat van mijn horloge genen hebben.
Niet mooi, gewoon op MP of op het HF, als dat dan nog bestaat.
Koopt hij voor de opbrengst maar iets wat hij wel mooi vindt.
Ja ook.off topic maar het is zo als je het horloge niet draagt ia het niet papa zijn horloge, duasook niet emotioneel waardevol, draag hem dan minimaal op al zijn verjaardagen.
Goed idee.
Zal ik doen, al zit er geen batterij meer in.
Waarschijnlijk heeft niemand dit in de gaten.
En ook een horloge zonder batterij geeft twee maal in een etmaal de juiste tijd aan.
Dat bedoelde ik maar! Begrijp me niet verkeerd ik vind het een mooi idee.
Dankzij mij is is mijn vader inmiddels ook bijna WIS en draagt hij meerdere horloges… Maar zijn meest gedragen horloge is een Camel Trophy. Geen haute horlogerie maar voor mij van grote waarde, omdat hij het draagt en het een geweldige pa is. Dat klokje zou ik voor altijd koesteren.
Maar genoeg offtopic. Als tip lijkt me batterijtje verwijderen het belangrijkste!
Prima gedachte ,het horloge waar jezelf aan verknocht bent bewaren voor je zoon.
Maar wel gewoon dragen en wellicht op en bepaalde bijzondere dag de gedachte delen met je zoon.
Misschien doe je dan al veel eerder wat je van plan bent.
In ieder geval lees ik in 2038 graag je ervaring.
met vriendelijke groet,
Aad, die trouwens ook een aantal horloges draagt welke op zeker naar zijn zonen en kleinzonen gaan
Mooi idee. Zou het verstandig zijn ook wat batterijen opzij te leggen, of lopen die leeg in 23 jaar?
Wie weet of die nog makkelijk verkrijgbaar zullen zijn, of wat de milieu voorschriften zijn over 23 jaar.
Ik heb mijn favoriete horloge aan mijn zoon beloofd. Hij mag er regelmatig naar kijken en weet dat hij ooit van hem zal zijn, maar moet er tot die tijd met zijn tengels van afblijven.
