Zo zou ik RW niet betitelen. Die maken teveel na.
Volledig mee eens.
2 likes
Met alles of alleen horloges?
Dat ging ook over Rolex en Omega
Ik zou even teruglezen. Ook hoe topicstarter het topic begon.
Ik dacht me even op AliExpress te bevinden! 
aardig zijn kost niks hĂš
Ik snap dat je er zo over denkt, ik las het als: âhet zette me aan het denkenâ en zie alleen de plaatjes van Rolex, Omega, GSâŠ
Alsof Topic starter de vergelijking trok.
Verder ben ik het met je eens, raymond weil neemt wel erg veel design cues van andere makers.
en heeft een heel hoog warenhuis / catalogus gehalte
Ik bedoelde het niet onaardig hoor. Hij quote mij zelfs in de beginpost mbt mijn opmerking over RW in een ander topic en neemt dat als aanleiding ervoor. Thatâs all.
1 like
Ik ook niet, maar merken als Omega en Zenith absoluut wel. Ze staan ook bij mij hoog in het favorieten lijstje.
1 like
Ik heb er zelf geen moeite mee. Als je een bepaald type horloge zoekt welke buiten je budget ligt kan je toch voor een model gaan die je een soort gelijk gevoel geeft. Daarintegen valt het altijd te waarderen als merken zelf met een eigen design komen.
2 likes
Oké, laten we het er niet meer over hebben
Ik zie geen citaat, maar ben wel benieuwd. Wat heb je precies gezegd?
Ik las het nog steeds als âdie post zette me aan het denkenâ
Maar maakt verder ook niet uit
Dat is het plan, maar i.r.l. werkt dat niet zo eens om mijn pols
Ze zagen het succes van de hulk, en brengen dan toevallig ook een Seamaster in het groen uit. Daar ging het om. Niets ten nadele van een Seamaster. Fantastisch horloge, en lijkt verder totaal niet op een Submariner.
2 likes
Dik en dun
Charmant en elegant
1 like
Voor geld danst de beer.
Ondergewaardeerd en overgewaardeerd
1 like
Wat bedoel je hiermee? Die Chinese maken prachtige horloges met een dijk van een uurwerk.
1 like
Haha dat duurde lang voordat je dit topic had gevonden. Kaasje!
2 likes
TL;DR - samenvatting vooraf: ontwerpen zijn vaak niet actief beschermd
Komt 'ie
Wat ik ervan vind is eigenlijk niet zo belangrijk. Interessanter is hoe hier historisch mee is omgegaan binnen de horloge-industrie. Daar heb ik onlangs wat onderzoek naar gedaan en dat deel ik hier graag voor wat extra context.
Felca, het bedrijf achter het latere Titoni, was in de jaren vijftig en zestig een belangrijke speler binnen de Zwitserse horloge-industrie en behoorde volgens historische bronnen rond 1959 / 60 tot de twintig grootste horlogefabrikanten van het land.
Het merk bouwde vooral een sterke positie op in AziĂ« en verkocht daar Titoni horloges met ontwerpkenmerken die in de jaren 70 / 80 sterk deden denken aan de Rolex Oyster en Day-Date. Overigens waren ze daarin bepaald niet uniek; veel Zwitserse merken maakten gebruik van vergelijkbare ontwerptaal. Titoni werkte echter al lang samen met China en dat werd niet altijd gewaardeerd door collegaâs en concurrenten. Dat verklaart misschien een casus uit de jaren '90.
In 1994 werd Titoni AG door de FĂ©dĂ©ration de lâindustrie horlogĂšre suisse (FH) uit de federatie gezet wegens de vermeende nabootsing van de Rolex Oyster. Titoni vocht die beslissing aan en kreeg gelijk bij het Appellationshof van Bern. De FH ging vervolgens in beroep bij het Bundesgericht, maar verloor ook daar. In het arrest BGE 123 III 193 uit 1997 werd de uitsluiting van Titoni ongedaan gemaakt en mocht het bedrijf lid blijven van de federatie.
Vaak wordt beweerd dat de rechter daarmee de Rolex Oyster of Day-Date tot âpubliek domeinâ verklaarde, maar dat blijkt niet uit de primaire uitspraak. Wat de zaak wĂ©l laat zien, is hoe lastig het wordt om exclusiviteit te claimen wanneer een ontwerpstijl al tientallen jaren door een hele industrie wordt gebruikt. Tegen de jaren negentig waren Oyster-achtige kenmerken immers al zo wijdverspreid dat het in de praktijk moeilijk bleek om daar nog exclusiviteit op af te dwingen.
Dat maakt deze zaak voor mij interessant. Niet omdat Titoni âvan Rolex wonâ, maar omdat zij feitelijk het punt maakten dat veel meer fabrikanten vergelijkbare ontwerpen gebruikten.
Hetzelfde zie je terug bij veel andere iconische ontwerpen. De geschiedenis van horlogedesign is veel minder zwart-wit dan wij liefhebbers soms denken.
Ontwerpers als Gérald Genta werkten voor talloze merken tegelijk, hergebruikten ideeën en pasten bestaande concepten aan voor nieuwe klanten. In de auto-industrie gebeurde precies hetzelfde; ontwerpers als Giugiaro verkochten varianten van dezelfde ontwerpideeën aan verschillende fabrikanten.
Daardoor vind ik de termen âkopieâ, âhomageâ en âorigineelâ vaak minder duidelijk afgebakend dan ze op forums als deze soms worden voorgesteld. Natuurlijk zijn er goedkope Ă©Ă©n-op-Ă©Ă©n kopieĂ«n, maar er bestaat ook een groot grijs gebied van inspiratie, evolutie, licenties en gedeelde ontwerptaal.
Misschien is dat ook niet zo vreemd. Honderd jaar geleden bestonden er nauwelijks industriële ontwerpers in de moderne betekenis van het woord. Horloges werden ontworpen door technische tekenaars op basis van functionele eisen, militaire specificaties of marktwensen. Daardoor leken veel modellen toen al op elkaar. Uiteindelijk maakten kwaliteit, techniek, prijs, afwerking en betrouwbaarheid het verschil. En bij contracten in oorlogstijd: levertijd!
Daarom kijk ik persoonlijk minder naar de vraag of een merk ooit een idee van een ander heeft geleend, en meer naar de vraag of het er vervolgens iets eigens en interessants mee heeft gedaan. Voorbeeld: Zelf vind ik Monta heel mooi gemaakt, maar een ander zal het een wannabe Rolex vinden. Ik vergelijk dat met de Porsche 911 en Singer. Een purist wil geen rip-off, een liefhebber wil het allebei ervaren om vervolgens zelf een conclusie te trekken wat hem het meeste aanspreekt. Het Ă©Ă©n sluit het ander niet uit. Een Vacheron Constantin Ă©n een IWC Ă©n een Raymond Weil naast elkaar leggen om te vergelijken vind ik interessant.
Juist merken die vernieuwing Ă©n verbetering zoeken in details met een eigen look & feel verdienen wat mij betreft de aandacht. Volgend jaar komen ze vast alweer met iets nieuwsâŠ
18 likes