Ik ben mij aan het oriënteren op een nieuw horloge voor dagelijks gebruik op het werk en loop tegen behoorlijke keuzestress aan.
Ik werk in een formele kantooromgeving en draag eigenlijk altijd een business overhemd, dus ik zoek een klassiek en tijdloos horloge dat daar goed bij past.
Mijn keuze is voorlopig blijven hangen bij twee modellen: de Tissot Le Locle Powermatic 80 en de Frédérique Constant Classics (de modellen heb ik bijgevoegd). Qua uitstraling liggen ze voor mijn gevoel dicht bij elkaar, wat de beslissing niet makkelijker maakt.
Waar ik daarnaast over twijfel, is de uitvoering van de wijzerplaat. Ga ik voor een klassieke, gesloten dial, of juist voor een open heart-variant? Dat laatste vind ik visueel interessant, maar ik vraag me af of dit niet te speels is voor dagelijks zakelijk gebruik.
Ik ben benieuwd naar jullie mening en ervaringen:
Welke van deze twee horloges zouden jullie kiezen en waarom?
Zien jullie duidelijke verschillen in afwerking, draagcomfort of algemene kwaliteit?
In hoeverre vinden jullie een open heart-uitvoering passend bij dagelijks dragen in een formele kantooromgeving, vergeleken met een standaard wijzerplaat?
Alle inzichten zijn welkom. Ik hoor graag hoe jullie hier tegenaan kijken.
Naar alle verwachtingen zal het niemand op je werk interesseren welke jij zou kiezen. Het zijn in eerste instantie relatief nette horloges: daarmee ben je al klaar. Je zal niemand voor het hoofdstoten.
Openheart kun je zelf op uitgekeken raken gezien de afwerking van het uurwerk wat tegen kan vallen. Maar als jij het leuk vindt mag het geen belemmering zijn.
Leuk dilemma!
Mijn gedachte is toch dat de FC net iets minder vaak zal voorkomen dan een Tissot, maar dit type zie je beide denk ik niet dagelijks.
Persoonlijk vind ik de open heart erg onrustig en voor mij teveel afleiding. Zou dat in jouw omgeving voor anderen ook een afleiding kunnen zijn? Als je ook klantencontact hebt (fysiek) zou ik zeker niet voor de open heart gaan. Maar ook dat is weer persoonlijk.
Succes met je keuze
@Casimir25 en @Roog84 Ik ben het inderdaad met jullie eens. Heb al een Seiko Presage open heart. Dus ben eerder geneigd om voor het gesloten dial varianten te kiezen. Bedankt voor jullie visie.
Het is altijd moeilijk kiezen, en zeker op basis van foto’s. Dus als je ze ergens kan gaan passen zou ik dat zeker doen. Persoonlijk zou ik altijd eerder een Tissot erbij willen dan een FC, maar in dit geval vind ik de FC rechtsonder op je foto wel mooi, alles mooi in balans en een iets mooier afgewerkte guilloché wijzerplaat tov de Tissots.
Allebei goed, kwestie van smaak. De FC draait waarschijnlijk op 28800 BPH en de Tissot op 21600 wat een minder mooie second hand sweep geeft.
Open heart verveelt snel.
Wat zijn de afmetingen en prijsverschillen, indien significant?
Mijn eerste serieuzere horloge was een FC classics en heb ik heel lang als enige horloge gedragen. Met veel plezier en het is nog steeds een mooi ding. Alleen de vergelding is begonnen af te slijten, helaas. Vervolgens ben ik veel andere dingen gaan ontdekken en proberen en kwam op de nieuwe maatstandaard van 38-40mm prominent naar voren. Ik meen dat de FC 35 of 36mm is, maar heb de gemeten feiten niet. Kwalitatief kan ik het dan ook aanbevelen. De grootste esthetische twijfel zou voor mij de datumaanduiding zijn. Bij allebei vind ik dat niet zo elegant gedaan, maar het is wel heel gangbaar. Als je er niets op tegen hebt, wat ik vermoed gezien de keuze tot nu toe, laat het me je dan maar niet aanpraten.
Nu, over de keuzes: waarom ik de Tissot neit zou kiezen komt grotendeels door de aanwezigere tekst en branding. Ook de positionering vind ik net minder mooi. Dat alleen maakt dat voor mij de FC een mooiere en chiquere indruk achter laat.
Open heart: nee. Volgens mij is de fascinatie binnen een week over en dan blijf je met een gat in een elegant klassiek horloge zitten.
Kleur: ik zou twijfelen tussen zilver en groen. Ik heb wat met groen en dit groen is mooi stemmig diep. Op het oog neit supergroen, dus denk ik dat het ook in formele contexten nog prima kan. Het leuke daarvan is dat de volledige witte wijzers het klassieke ontwerp een vleugje modern geven. De zilveren is natuurlijk gewoon de behouden keus, maar daarom niet minder. De mijne heeft ook een zilveren plaat. Daar vind ik het dan wel leuk dat de gold plating erin reflecteert, wat gradaties tussen zilver en goud oplevert. Dat heb je met staal niet.
Het valt me ook nog net op: de Vs bij de Tissot hebben de eigenaardigheid dat ze wat uitsteken. FC houdt de Romeinse cijfers klassiek.
Dat is een heel goede tip en heel goede post. De volgende beelden nemen iedere vorm van twijfel weg: de Frederique Constant is echt een mooier gemaakt en ontworpen horloge.
In deze foto’s zie je toch ook gewoon een hoogwaardigere plaat bij FC. De FC printing zou wat meer definitie/hoogte mogen hebben, maar bij Tissot hebben de indices wel textuur, maar dat is geponst, terwijl het guilloché-effect minder mooi is.
Ik draag Tissot een warm hart toe, maar moet ook toegeven dat steeds als ik een FC “in het echie” tegenkom, ik verrast ben over hoe fraai ze zijn.
De Le Locle vind ik qua plaat best aantrekkelijk, maar de FC wint het in elk geval op de hoeveelheid detail op de plaat. Daarnaast schrik ik eigenlijk gewoon van hoe plat de zijkant van de Tissot is, daar haak ik volledig op af.
Er is nog een ander model Tissot wat een beetje in de buurt komt, zal ff zoeken…
Edit; ik bedoelde de Chemin Des Tourelles, maar die is met 42mm eigenlijk gewoon te groot
Ik heb een volledige skeleton Zenith Defy. Die draag ik ook gewoon op de meest chique advocatenkantoren waar ik kom. Nog nooit ook maar iemand over gehoord.
Ik denk echt niet dat iemand daar dus wat van gaat vinden. Zo wel, zou ik heel snel een andere baan zoeken!
Ik zou zonder twijfelen voor de FC gaan, en dit zonder open heart. M.i. ben je die open heart snel beu. Als je graag naar een uurwerk kijkt af en toe, lijkt me een open caseback fijner.
