Daar heeft Citizen een mooi alternatief voor inclusief perpetual calender en minder batterijwissel. 
Dat is vloeken in de kerk 
Maar je hebt ongetwijfeld gelijk. Alleen zegt Citizen me weinig, hoe mooi ze ook mogen zijn. Merkgeil noemen ze dat hier zeker? 
Nee hoor. Dat heb je soms. Ik heb niks met iwc bijvoorbeeld.
Ik huiver enerzijds een beetje omdat je op de 44GS kast krassen sneller ziet dan op mijn SBGP011. Maar ik heb de 44GS SBGV239 vijf jaar goed gedragen en hij bleef erg mooi ondanks mijn niet bijster voorzichtige draagstijl.
Ik heb uiteindelijk voor de simpele kast gekozen omdat ik denk dat hij beter tegen Wabi Sabi kan. Met name ook op de simpele band.
Is het ook zeer zeker. Ik zou me niet laten tegenhouden.
Daar heb ik de 465 van. Om exact dezelfde reden als hierboven beschreven.
Vind ik misschien achteraf de mooiste maat, maar het 9F85 uurwerk met verstelbare uurwijzer is wel super tof, in de SBGP011.
Het nadeel aan die eco Drive is dat er een transparante plaat op het washi papier ligt. Ik zou de blauwe Chronomaster quartz met batterij pakken.
Die doet het niet voor me helaas.
Begrijpelijk, 't is best een excentriekeling. 
Sorry hoor maar dat is echt grote kul.
Je mag het gerust een nadeel vinden natuurlijk maar dat is dan heel persoonlijk zullen we maar zeggen.
En zoiets roepen zonder enige vorm van onderbouwing vind ik sowieso lastig. Al zal dat dan vast weer mijn beperking zijn. 
Dat is helemaal geen grote kul. Op foto’s en met de juiste belichting was die papieren plaat echt fantastisch. Dan werd ik op m’n beeldscherm op dit soort smullerij getrakteerd:
Maar als ik dan gewoon om de pols onder een hoek m’n wijzerplaat bekeek was het dit:
Da’s toch anders he? Da’s niet het papier wat je ziet, da’s een glanzende plaat met de reflectie van papier. Soms was het patroon van dien aard dat ik verticale glimmende strepen zag.
Ik ervaar dat als een nadeel, want het lijkt net alsof je een plastic dial hebt.
Bij deze.
Merk op dat het maandenlang hebben van zo’n horloge even andere koek is dan onder de best mogelijke licht-invallen een zo mooi mogelijke foto trekken voor een “hands-on”. Daarom zijn lange termijn reviews ook zo waardevol. Die leggen vaak bloot wat het nu echt betekent om iets te hebben en te gebruiken.
Mijn GS met kirazuri-dial is om die reden ook superieur van afwerking en uitstraling: Hij is onder elke hoek en elke lichtinval mooi te noemen, zonder rare vertekeningen of patronen op de wijzerplaat. Dat geldt overigens voor elke GS die ik ooit in handen heb gehad.
Daar komt nog eens bij dat GS de wijzers voor een licht horloge polijst, terwijl de Citizen maar één standje kent, en da’s geborsteld met glanzende facetten. De wijzers van de GS contrasteren beter.
Tot slot wil ik benadrukken dat ik zeker nog eens een Citizen Chronomaster wil hebben omdat het tranentrekkend fantastische horloges zijn. Maar dan wordt het er eentje met een donkere plaat een een gewoon quartz uurwerk.
De AB9000-52L
Helemaal helder hoor maar je brengt nog steeds jouw mening als een feit en dat vind ik wat kort door de bocht. 
Ik heb de 4020 ook gehad (en diverse andere washi dials) en ik vond het juist mooi. In sommige gevallen zie je inderdaad alleen het papier maar afhankelijk van het licht oogt hij regelmatig anders van kleur enz. Dat was voor mij iets positiefs. Of dat door de kunststof plaat komt, door het saffier of door het papier zelf vind ik dan wat minder belangrijk. 
En de Citizen AB9000 ligt hier te niksen. Die mag ver onder de aankoopprijs van afgelopen maand in nieuwstaat opgehaald worden. 
Het feit dat die plaat onder bepaalde lichtinval een plastic plaat met strepen lijkt is geen mening. Dat acht ik redelijk feitelijk. Maar dat ik dat ongegeneerd kut vind, dat is wel een onversneden mening. En mogelijk ongezouten. Die demarcatie is soms wat vaag, excuses.

Godsamme, ik wilde voor een Santos gaan sparen. Leid ons niet in verzoeking… Ik zou 'm graag een keer passen.
Godsamme.
In deze discussie mag een Caliber 0100 van Citizen niet ontbreken. Wat mij betreft een andere categorie qua uurwerk, afwerking en dagelijks comfort. En door het gebrek aan uiterlijke fratsen ook nog eens modern tijdloos (of voor niet-liefhebbers: saai). Ik loop regelmatig nog langs de GS vitrines, allemaal supermooi en glimmend, maar veel meer aspecten waar ik op uitgekeken zou raken op de lange termijn.
SBGK011 bedoel je denk ik?
Die is het geworden, maar dan met zwarte plaat. Foto’s volgen.
Uitstekende keuze.

Gefeliciteerd!
Noem ze eens? 
Ik geloof dat het sterk van de GS af zal hangen of je ze als minimalistisch of juist te ornaat ervaart. De 0100 is een mooi uurwerk. Ik vind de horloges ook mooi. Maar wie dat kaliber in een Washi dial wil hebben kan sinds kort ook:
Die vind ik ergens een tandje mooier dan de oospronkelijke 0100, maar aan de andere kant trek ik dat adelaartje niet. Ook jammer: de eagles die in de gewone chronomaster kasten zitten zijn om onverklaarbare reden meer dan 12mm dik geworden, terwijl de kracht van de chronomaster juist is dat het een dun horloge is. Ik ervaar de 10mm van mijn GS quartz als plezant.
Goed punt hoor. Wat je zegt inderdaad, je kunt het zo gek maken als je wilt. Maar ik vind bovenstaande quartz bijvoorbeeld weer té gewoon. De mooiere Grand Seiko’s vind ik juist diegene met bijzondere eigenschappen zoals Spring Drive, 44 of 62GS, kirazuri en dergelijke dials… Alleen weet ik van mijzelf dat ik in die modellen voor mij meer ‘tijdelijke schoonheden’ zitten, waar ik op de lange termijn uitgekeken op raak. Daarnaast zijn ze ook vele malen gevoeliger voor allerlei gebruikssporen. Ja dat hoort er bij? Nee dus! Hoe fijn is het dat met dagelijks gebruik en soms misbruik er nog geen enkel krasje zichtbaar is ondanks aanvaringen met vele andere voorwerpen 
Laat ik het zo zeggen: ondanks dat de Citizens (0100) vrij simpel ogen, zijn ze tóch heel uniek en volgens mij echt gemaakt voor gebruiksgeluk op de lange termijn. Deze ervaring heb ik gewoon nog niet eerder gehad bij het dragen van andere horloges. Helaas kan niemand met mij meepraten hier dus tja, doe er mee wat je wil.
Ik hou trouwens ook niet van de onrust om steeds iets nieuws te willen, wat ik voorheen wel had. Maar plaatjes kijken blijf ik mooi vinden 












