Hmmmm. 
Oh jazeker wel, Henk. Da witte gij ook.
Maar het was vooral gezellig en ongedwongen. En die acht gangen waren stuk voor stuk fantastisch.
Wij (@Hans @Jansd, als ik me niet in de forumnaam vergis) waren door Grand Seiko Europa uitgenodigd om samen met nog zoân 12 anderen een hapje te komen eten in het Okura hotel. Los van het feit dat ik het event leuk vond was het zeer leuk om even een drankje te doen met Hans en nog wat na te keuvelen met Jan.
De mensen van GS hadden voor de gelegenheid een aantal horloges van de micro artist studio meegenomen (Eichi, maar ook andere platinum modellen), ze hadden allemaal zelf een GS om, en daar zat van alles tussen, en de mensen die er waren hadden ook allemaal dâĂ©Ă©n of andere GS om.
Ikzelf was er naartoe gegaan met mân limited King Seiko om de pols en de Kirazuri in de kontzak. Overigens doet mijn KS niet echt onder voor de SBGW231 die de directeur van Grand Seiko Europa om had (FrĂ©dĂ©ric Bondoux).
Zie hier overigens een interview met de goede man, waar hij ook op een gegeven moment zân SBGW om heeft:
Het was zân persoonlijke horloge. Ze hadden er nog twee staan, Ă©Ă©n met een wonderschone licht blauwe dial.
Daarnaast hadden ze dus ook de diamond set GS die ik fotografeerde en de Omiwatari. Eerlijk gezegd denk ik dat er nog wel eens een GS uit de elegance collectie bij komt voor me. Of dat een entry level Spring Drive is, of een handwinder met opgeleukte dial, dat is de vraag. De Credor GroĂdatum spookt ook nog door mân hoofd.
Ik was tegenover de marketing mensen uit Frankrijk en Duitsland gezeten. Een bijzonder gezellige dame en heer. De heer kwam bij Seiko vandaan en was na acht jaar in het team van Grand Seiko gerold, de Franse dame kwam samen met Frédéric bij Longines vandaan, en bevindt zich in Parijs.
De gesprekken gingen met de heer iets meer over horloges en met de dame iets meer over positionering, marketing strategie, de afwezigheid van noemenswaardige dameshorloges en zo nog een paar onderwerpen meer.
Het eten was intussen waarlijk excellent, hap voor hap, en ook het wijn-arrangement was uitstekend. We hadden een drankje en een hapje verwacht, maar geen volledig acht gangen menu met een zit van zoân drie en een half uur.
Wij hebben het die hele avond niet over afschrijving of geld gehad, eerlijk gezegd. Het was een bijzonder beschaafde bijeenkomst van liefhebbers, en de vulgariteit van een discussie over marktwaarde is dan ook over geslagen. Ik vond het erg plezant.
Noemenswaardig is dat Joe Kirk een Europese collega heeft opgeleid die begon als horlogemaker, maar nu evangelist / enablement man is, Cyril geheten. Ook een Fransman. Die had zeker Ă©Ă©n en ander over de uurwerken te vertellen, maar omdat ik de lezingen van Joe Kirk voor de Horological Society van New York al had gezien zat daar weinig nieuws tussen.
Hij liet me wel zien hoe de bruggen onder de veerton van de Eichi een bloem met steel en blaadjes vormen, die had ik nog nooit zo gezien. Dat was leuk.
