Tijd voor een update. Aangezien de meest recente 6 maanden geleden was.
Uit de ziekenboeg: [ziekenboeg als in: ter reparatie / onderhoud bij m’n Weerter horlogemaker]:
– no date 'UFO’ [Movado]
Loopt weer helemaal fris en fruitig. Alsof ze gisteren de laatste check bij Movado’s kwaliteitsdienst met vlag en wimpel doorgekomen is.
– no date ‘Gele Trui’ [Pontiac]
Het viel allemaal wat tegen. Naast een nieuwe automaat en een nieuw lager waren er voor onderdelen een tweetal donor uurwerkjes nodig om haar weer tadellos te laten functioneren.
Het blauwe gedeelte:
– no date Gulfstream [Pontiac]
Bivakkeert daar nu bijna 12 maanden: Interesse nog immer 0,0.
Het vermelden waard #01
Dat John, m’n horlogemaker, geen ‘onderhanden werk’ meer van me heeft liggen. Alles is weer terug op het vertrouwde nest. Trouwens: komend jaar timmert deze vakman een halve eeuw aan de weg.
Het vermelden waard #02
dilemma: ontspullen of niet.
Zo in m’n zevende decennium op deze aardkloot vraag ik me in alle gemoede af waarom ik eigenlijk zoveel horloges ‘bezit’. Menig HF’er zal denken: 6 horloges, waar heb je het eigenlijk over. Maar toch: kan het allemaal niet wat minder of is het louter ‘voor de heb’.
Denk dat ik er eigenlijk wel uit ben. Het wordt ‘ontspullen’, we gaan van 6 terug naar 4.
John heeft het afgelopen jaar M’n Mini Jumbo, UFO & Gele Trui grondig onderhanden genomen. En deze kunnen er dus, technisch gezien, weer heel wat jaartjes tegen. Terwijl m’n Instinct meer dan handig is voor de keren dat ik me in het zweet werk of in morpheus armen vertoef.
Kortom m’n no date Pontiac Gulfstream krijgt in het blauwe gedeelte binnenkort gezelschap van m’n Swatch steely day-date Irony.
Lessons learned:
mocht ik de komende tijd onverhoopt een ‘pre-used’ klassieker tegekomen die mij nog meer aanspreekt dan m’n huidige trio klassiekers. Dan is een recente onderhoudsbeurt uitgevoerd door een vakman zeker en vast een ‘must-have’