We zijn 3 maanden verder dit jaar en ik heb reeds al 10 NA gedaan, drie zijn onderweg, 3 zijn momenteel niet op voorraad en moet nog even wachten (hopelijk eind van het jaar), en 2 horloges if the price is right.
Ik merk dat dit heel erg in de buurt van verslaving komt
Hoe doen jullie dit? Zit er een bepaalde regelmaat, of is het eigenlijk, net als bij mij, als er een mogelijkheid is maak je er gebruik van.
Less is more. Dus ik beperk mij louter tot NA’s die echt wat toevoegen (en wellicht ook het wat duurdere segment). Daarnaast is het financieel ook niet mogelijk om elke maand vele duizenden euro’s op horloges stuk te slaan. Inmiddels heb ik geleerd mij in te houden met betrekking tot prikkels van 13 in een dozijn horloges en laat ik het eerst even een paar weken rusten als ik wat ik mijn hoofd heb. 9 van de 10 keer is de liefde na die paar weken al bekoeld en is het maar goed dat ik het horloge niet gekocht heb. Mocht ik er na een paar weken nog helemaal waus van zijn dan moet het horloge er uiteindelijk ook gewoon komen.
Dat gezegd te hebben bedenk ik mij overigens wel dat er de eerste twee maanden van dit jaar best wat gebeurd is op horloge gebied.
Seiko Marine Master 300 SLA021J en Seiko Alpinist Mountain Glacier SPB199J Limited Edition kwamen erin. Niet heel veel later gingen de Tudor Black Bay Black en de Seiko Alpinist eruit voor een Black Bay GMT. En een week later had ik spijt dat de Black Bay Black weg was en ging de MM300 SLA021J er op zijn beurt weer uit en kwam de Black Bay terug. Toch best wel turbulent begin van horlogejaar 2021😅
Ik rouleer veel. Er zijn vier horloges waar ik niet aankom, 2 cadeaus van mijn vrouw en 2 van mijn vader. Die blijven hoe dan in mijn bezit. De rest doe ik van de hand om een ander te verwelkomen. Soms koop ik puur om te hebben, en niet om te dragen.
Ongeveer 1 per 1,5 jaar de afgelopen jaren. Dat is dan in het wat hogere segment. Omega, Tudor en hopelijk dit jaar weer een Rolex (OP 41). En ja, het is een verslaving
Het begon eigenlijk bij mij toen ik lid werd van dit forum.
Mijn bescheiden collectie was voornamelijk Zwitsers.
Heb een hoop van ze van de hand gedaan en ben gaan diversifiëren.
Dankzij dit forum ben ik erachter gekomen dat er een scala is aan o.s. microbrands die onwijs gave horloges aanbieden.
Vooral nu met Corona, alles is dicht, en toch ga je uit verveling NA doen.
Aardig wat gekocht en onderweg in de eerste maanden van het jaar, maar er is ook behoorlijk wat uitgegaan.
In:
Breitling Colt 41mm
Breitling Superocean II 42mm
Incoming:
Tag Heuer Aquaracer Polar 41mm
Uit:
Oris Diver 65
Alpina Startimer
Hamilton Boulton
Seiko SNK
Vostok Amphibia
Timex Waterbury Chrono
Zo blijft de collectie in beweging. Ik merk wel dat ik de kleine aankopen tussendoor eigenlijk niet meer moet doen. Het kopen is dan leuker dan het dragen. Dat doe ik dus niet meer. Idee is om in plaats daarvan een mooie horlogeband voor de bestaande horloges aan te schaffen. Ik heb nu twee NOMOS bandjes in aantocht voor mijn Tangomat.
In principe denk ik vanaf horloges van meer dan 2 a 3 honderd euro meer dan een jaar na voor aankoop. Langste denktermijn nu is ongeveer 4,5 jaar.
Hier zijn uitzonderingen op maar dat zijn varianten waarbij ik eisen stel aan het ontwerp voordat het ontwerp bekent wordt gemaakt.
Of het is iets voor dagelijks dragen en onder 200 euro dan denk ik een paar maanden na. En vijf is mijn limiet inclusief fitbit dus dit jaar moet er weer een uit.
0 regelmaat dus. Voor de rest heb ik horlogeforum om te genieten van de rest.
De eerste anderhalf jaar dat ik lid was verwelkomde ik 38 NA’s, daarna ben ik gestopt met tellen. De snelste stond binnen 4 minuten in het blauwe gedeelte en de langste is de eerste aankoop, die is er nog steeds.
Dit jaar alleen een Timex Pacman gekocht, welke uiteraard weer in het blauwe deel staat. Verder ben ik aardig aan het uitdunnen, er komt pas weer iets bij als ik zeker weet dat het een blijver is. Ik ben hem nog niet tegengekomen
De eerste aankoop sinds HF. Deze blijft voor altijd.
Had ik in het begin ook, maar na een tijdje kom je er achter dat je er van de 25 toch maar een stuk of vier regelmatig draagt en twee wat minder vaak. De rest nauwelijks.
Daarna ga je rekenen wat voor een toffe horloges je wel niet kunt kopen van de opbrengst van wat je toch niet draagt.
Zo kom je dus op het punt dat je een paar horloges had en één klapper en ga je langzamere stappen nemen om die ene topper een beetje te kunnen matchen. Enzovoorts
Ik zeg niet dat het bij iedereen op die manier verloopt, maar ik herken wel dat op deze manier bij mezelf en veel andere mensen de regelmaat van het kopen steeds lager wordt/werd.
Het onderzoek is inderdaad ook erg leuk, alhoewel de keuze zo groot is dat je er stress van kunt krijgen (zeker in het licht dat een horloge(band) duur kan zijn). Ik weeg alles (kosten-uurwerk-afwerking-degelijkheid-esthetischheid) honderd-miljoen-miljard keer tegen elkaar af voordat ik een knoop door hak. Ook voor een klokkie van €100 (al realiseer ik me dat dat voor mensen ook een flink kan zijn).
De luxe en het voorrecht dat we hebben om een mooi (en vaak duur, duizenden euro’s) horloge te kopen realiseer ik me terdege en maakt een aankoop echt bijzonder. Voor mij is het dan ook niet meer dan 1x per jaar/twee jaar.
Heb mezelf laatst een restrictie opgelegd om eerst te sparen/maandelijks geld opzij te zetten voor een nieuwe, ipv gelijk van de rekening af te halen.
Dit herken ik steeds vaker. Mijn tactiek tegenwoordig ook. Daarnaast probeer ik ook steeds meer te genieten van wat ik al heb en onderdruk ik de drang tot kopen van iets nieuws