Het is spijtig, maar ondanks de gepassioneerde oratie vind ik dit vanaf het begin op de een of andere manier zo’n saaie vintage interpretatie dat het er verder niet toe doet…
Wie heeft weleens ervaring gehad met de Cavaliers van The Western Brothers? Klinkt nauwelijks als een horloge, als het het zo opschrijft. In eerst instantie dacht ik niet dat het wat voor mij kan zijn, en misschien heb ik wel gelijk. Het speelt met een vorm die refereert aan enkele klassiek gestijlde uiterst kostbare Daniel Roths. En toch, vooral in deze groene variant, iedere keer eist het wel de aandacht op als ik het weer langs zie komen. Prijzig voor een Seagull movement, me dunkt.