NA Bizar horloge

Ik heb soms van die dagen… dan zit echt alles mee. De zon schijnt. Bakje koffie terwijl ik heerlijk op de teakhouten dekchair lig en de vogels op de takken dansen en kijken naar de bloesem die met een vreselijke omweg naar beneden dwarrelt.

De kinderen ver achter in de tuin op de trampoline, de geur van een aangestoken barbeque en de wetenschap dat er tussen 14.00 en 16.30 uur een pakketje wordt bezorgt…

Mijn aankoop betrof een horloge dat nergens op lijkt. De kast is gemaakt van belachelijke legeringen van staal, titanium en carbon en in de laatste fase gebakken op 1400 graden waardoor de hele kast 30% krimpt en daarna zo godvergeten hard is dat je het alleen met diamant kan polijsten. Kasvaster dan dit wordt het niet. zie je zo wel… De wijzerplaat moet wel gevoed worden door iets buitenaards want ze leeft. Later meer hierover…

De bel gaat. Ik spring op en vertel mijn kinderen dat ze onder geen beding de deur openen. Dit is mijn moment.
Het is een pakketje. maar niet uit Zweden? Oh dit is die andere NA… ik voel mij een verwend joch en het voelt heerlijk. Want in de brievenbus lag nog een hele dikke envelop… Die Volvo-rijdende Knäckebrød-eter had het hieronder bechreven horloge gewoon in een bubbelplastic envelop verstuurd! Lag er al vanaf de ochtend in… hahaha. Maar ik snap hem nu wel. Zelfs met alleen een adressticker erop had deze bullet-proof Certina / Rado het makkelijk overleeft. Dit is de ‘Iron Man’ onder de horloges.

de envelop

Ik greep de envelop… Spannend… de foto van de verkoper was donker en sprak niet echt en was nogal multi-interpretabel dus ik wist niet wat ik precies kon verwachten.

Bij het openen dezelfde envelop! Was dit een zieke baboesjka grap?
Neen… allesbehalve…

Beste mensen, organiseer een feest voor je ogen, want ik ben hier al uren naar aan het turen…

In het engels klinkt het nog cooler:

To produce the case, tungsten and titanium carbide with cobalt or nickel powder were first pulverized, the mixture pressed and pre-sintered at a temperature of 1000°C. Then the blanks were moulded into the final shape and finally sintered at 1400°C. The case volume shrank by 30%, which gave the alloy its high hardness of 8.5 on the Mohs scale. Finally, the cases were ground and polished with diamond.

Ik presenteer u:

De tungsten-carbide Certina/ Rado DS Diamaster met de prachtige 'Tigereye" dial en de originele band met flexibele clasp.

202 likes

Extreem cool!
Ook een tijdje naar gekeken.
Leuk met die gekke krasvrije materialen.
En grappig dat het een Rado - Certina combined effort was.

Zéér cool!

2 likes

Bizar wellicht maar wel erg cool!!

1 like

Spectaculair :heart_eyes:

1 like

Nooit eerder tegengekomen, heel tof!

1 like

Wat een tof ding zeg! :star_struck:
Geniet van deze aanwinst!

1 like

Nooit eerder gezien. Erg mooi, apart en stoer tegelijk :+1::grinning:

1 like

Tot hier dacht ik: ‘Ik wil @Brodie zijn! Wat een rust!’, maar toen begon jij over kinderen en Certina…

Nee, geintje. Mooi ding, man! En jouw kinderen zijn vast ook heel lief.

4 likes

Heel erg tof!! Meer foto’s welkom :grin:

1 like

Prachtige Certina, Rado, DS, veel plezier ermee gewenst, ondanks alles dus toch een paradijsje op aarde😀.

1 like

Wat een gaaf horloge, veel draagplezier :ok_hand:t2:

1 like

De dial doet mij een beetje denken aan gordijnen die wij lang geleden thuis hadden hangen. Maar verder zeer fraai. Vooral de kast. Geniet ervan!

1 like

Wauw, dat is wel iets speciaals. Veel plezier ermee!

1 like

Prachtig! Hier blijf je nog lang wegdromend naar staren. :star_struck:

1 like

Gefeliciteerd met je NA!

1 like

Mijn kinderen zijn soms vreselijk

Lief

1 like

Nu je het zegt. Wij ook. Van die dikke bedoel je? Omdat dubbel glas nog niet gangbaar was…

Het zijn er al best veel toch😂

Als al mijn horloges weg zouden zijn blijft het een paradijs. Zo is het ook. Het is alleen echt een prachtige hobby!

1 like

Ik ben van '74. Enkel glas was toen wel de standaard denk ik. Dus dikke gordijnen en bruin en ook oranje was wel de mode geloof ik. :smile:

2 likes