Mijn laatste 12 NAs hier op HF betroffen allemaal Zenith horloges. Een merk waar ik toch een beetje verliefd, verloofd en getrouwd mee ben geraakt. Mooie historie, under the radar, schitterende manufacture horloges, kortom prachtig merk.
Vorig jaar vroeg iemand mij: “Als jouw volgende horloge geen Zenith zou zijn, welke Rolex zou je dan kopen?”
Leuk geprobeerd, maar wel een goede vraag.
Hoewel ik hier eigenlijk nooit over had nagedacht, kwam het antwoord meteen: “Jaeger-LeCoultre Reverso, Duoface”.
De JLC was inderdaad die knappe dame welke ik regelmatig tegenkwam en waar ik dan, enigszins schuldbewust, altijd net iets te lang naar bleef kijken. Sterker nog, soms ging ik zelf op zoek naar haar, en eenmaal gevonden bleef ik wat in de buurt rondhangen, maar nooit aangedurfd om zelfs maar een gesprekje met haar te beginnen.
Totdat ik een paar weken geleden, zo’n wtf moment, het besluit nam om een mooie JLC Reverso Duoface te kopen. Gefinancieerd door de verkoop van een aantal van mijn Zenith horloges. Hoe pijnlijk dan ook.
Maar het moest wel een nieuwe zijn! Het werd geen nieuwe
En dit is hem geworden:
en dit:
Entering the world of Jaeger-LeCoultre Reverso
Hoewel ik het normaliter altijd wel leuk vind om mijn NAs te voorzien van wat historische context zal ik niemand gaan vervelen met het welbekende verhaal over die vreemde snuiter die in 1930 een oplossing had bedacht voor het kapot gaan van horloges bij het spelen van polo (al eens gedacht aan gewoon afdoen voordat je op je paard stapt, César?).
Wat ik dan wel leuk vind om te delen is dat JLC, na de Reverso in 1931 heel succesvol op de markt te hebben gebracht, tussen 1948 en begin jaren 70 geen enkele Reverso meer produceerde. 25 jaar!
Bekende grap uit die tijd als je iemand tegenkwam met een Reverso om zijn pols: “He! De jaren 30 stuurden me net een telegram, ze willen hun horloge terug!”.
En dan iedereen lachen natuurlijk…
Rechthoekig, mechanisch, de Reverso werd een vergeten, genegeerde voetnoot in de rijke historie van JLC.
Totdat in 1972 de Italiaanse distributeur Giorgio Corvo bij JLC ten burele kwam en in een la 200 Reverso watch cases aantrof. “Daar moeten jullie wat mee doen!”, zei Corvo enthousiast. Hoongelach viel hem ten deel, er waren namelijk geen passende wijzerplaten en 410-based uurwerken meer voorhanden. Oh, enne rechthoekig, mechanisch. “Hé Corvo! De jaren 30 belden net…”. Ja, ja, ja, die kennen we nou wel…
Maar, Corvo mocht 2 cases meenemen. En met zijn eigen engineers werd een bestaand JLC caliber (cal 840) passend gemaakt en Corvo kwam een paar maanden later terug met 2 werkende exemplaren.
Verbouwereerd, maar toch wel enigszins overtuigd van een mogelijk succesje ging JLC zelf aan de slag met de Reverso watch cases, het 840 caliber en twee verschillende nieuwe wijzerplaten. Het resultaat? De “Reverso Corvo”
Corvo verkocht deze batch van 200 rechthoekige, mechanische horloges binnen 3 maanden in Rome en Milaan. En dat in een tijd dat de belangstelling verschoof naar de nieuwe lichting kwarts horloges.
Vind ik een mooi verhaal. Deze Corvo modellen zijn nu echte collector items.
In 1975 werd de JLC Reverso weer officieel gerelanceerd, nu met een nieuw uurwerk (cal 486) en tot op de de dag van vandaag is de Reverso een succesvol onderdeel van de JLC collectie.
Leuk weetje
Het internet afstruinend naar informatie en inspiratie voor een Reverso leverde ook een (voor mij) nieuwe leuk weetje op.
Jaeger-LeCoultre kwam helemaal niet als eerste en de Reverso was ook helemaal niet het enige omdraaibare horloge. Deze UG Le Cabriolet is van een paar jaar eerder:
Dit jaar opnieuw geïntroduceerd overigens: The Cabriolet collection | Universal Genève
En er zijn zelfs geruchten, hier en hier, over een nog vroegere, maar niet-gepatenteerde Nederlandse uitvinding van ene Louis van Bemmel uit Maastricht.
Daarnaast heeft JLC het Reverso kastontwerp ter beschikking gesteld aan andere horloge leveranciers.
Begin jaren 30 kocht Patek 8 gouden en witgouden Reverso watchcases en LeCoultre uurwerken, ontwierp daar wijzerplaten voor en bracht ze op de markt (ref. 106). Er is geen vervolg aan gegeven en de laatste keer dat er eentje ergens in het wild opdook was bij Christie’s in 2010.
Ook Vacheron Constantin heeft in 1933 5 Reverso exemplaren uitgebracht.
Hier ook een prachtig stuk over Hamilton die eind jaren 30 een Reverso model, de Otis, uitbracht waarbij er 60 cent per geproduceerd exemplaar aan JLC afgedragen werd.
Daarnaast bracht Cartier eind jaren 60 en begin jaren 70 een aantal Reverso modellen uit.
Deze zijn nog steeds te krijgen.
A Very Rigid Search
Terug naar mijn starre zoektocht.
Sinds 1975 zijn er, zoals dat gaat met populaire modellen, tientallen verschillende JLC Reverso versies uitgebracht. Welke ging het voor mij worden?
Ach, hoe moeilijk kan het zijn? Ik wilde een nieuwe en het moest een Duoface worden. Dus wat spelen met de filters op de JLC website en toen bleven er voor mij eigenlijk maar twee serieuze kandidaten over waarvan er één veruit de favoriet was (Q3848423):
Die witte guilloché plaat, en dan die blauwe wijzers. Hou ik van. Echter, 47mm (Reverso maten worden altijd L2L aangegeven), gaat dat werken voor mijn 17,5cm pols?
Ik heb een vintage rechthoekig modelletje en hierdoor weet ik dat hoe klein ze ook lijken, eenmaal om de pols doet Pythagoras zijn werk
Ook de vele “Reverso Buying Guide” sites waarschuwen voor het kopen van een te groot model.
Je moet hem echt eerst om de pols zien. Passen is sowieso verstandig en in dit geval noodzakelijk.
En dus op naar S&C waar dit model op voorraad is en gepast.
Hmmmm, tja, hoe graag ik het ook anders wilde zien, deze Reverso was inderdaad te groot. En ik vond hem eigenlijk ook wel wat te dik (10,3mm).
Wikken…
Wegen…
Eens kijken dan naar die andere kandidaat, de Tribute Small Seconds (Q3908410), 43mm L2L, ook wat dunner:
Was niet aanwezig bij S&C maar wel een ander model met dezelfde maten en ja, dat was in alle opzichten echt een betere fit. Dan moest het dus de Tribute worden.
Onverrichterzake weer op huis aan voor wat serieus wik- en weegwerk. En na een paar dagen besloten het niet te doen. Ik wist dat ik altijd toch weer net te lang naar die knappe dame met dat witte guilloché jurkje en die lange blauwe benen zou kijken. Nee, zo zijn we niet getrouwd!
Exit nieuwe JLC. Maar we hebben nu wel een helder beeld van wat het moest worden: Duoface, witte guilloché plaat, blauwe wijzers en 43mm.
Een gedragen exemplaar zou het dus worden.
Maar dan natuurlijk wel met Box & Papers! Het werd er één zonder Box & Papers
Aangezien het een DuoFace moest worden konden we alles skippen van vóór 1994, het jaar waarin deze werd geïntroduceerd.
Ik trof het doel van mijn starre zoektocht aan in dit artikel:
De “Night & Day”, ref 270.8.54, in de vermaarde Grande Taille watchcase.
De Grande Taille (“groot formaat”) was ontwikkeld in 1991 nav de 60e verjaardag vd Reverso, een wat grotere case dan haar voorgangers (ivm de voorgenomen complicaties), en deze wordt qua dimensies (42x26x9mm) gezien als de Reverso sweet spot (geldt in ieder geval voor mij).
Hier een mooi overzicht van alle Grande Tailles. Tegenwoordig is dit formaat beter bekend als de Medium size.
De 270.8.54 bleek ook nog eens de allereerste Duoface van de JLC Reverso te zijn!
Vond ik een leuk gegeven.
Een mooi exemplaar met toebehoren is niet moeilijk te krijgen. Maarrrrr… dit model is dus in 1994 gelanceerd en een jaar of 10 geproduceerd (daarna geleverd met cal 854/1, die heeft een grote drukknop ipv verzonken pusher voor urenverzet van 2e uurwerk), dus de jongste zou nu al meer dan 20 jaar oud zijn. Ik zou dan zeker een bewezen heel recent uitgevoerde servicebeurt willen zien of de investering in een service na aanschaf. Nu heeft JLC een mooie Service Price Calculator op hun website waaruit bleek dat een volledige servicebeurt voor dit model (met cal 854) neerkomt op €1450 kost.
Ja, u leest dat goed…
Dat is, by the way, ruim twee keer zoveel als een volledige service bij Zenith voor een standaard El Primero chrono (€650) of een ZEP met extra complicaties (€750).
Maar al verder zoekend zag ik dat Amsterdam Watch Company twee exemplaren in de virtuele etalage had staan die beiden waren voorzien van de Service Papers voor een recent uitgevoerde service bij JLC zelf. Degene die ik voor ogen had, had ook nog de JLC Service Papers uit 2017, en heeft dus in haar leven in ieder geval wat TLC gehad. En deze komt nu dan met de 2 jaar JLC garantie behorende bij de zojuist gekregen service. Perfect!!
Het wikken en wegen nam weer een aanvang. Hoe belangrijk zijn die doos en papieren eigenlijk voor mij? Waarom wilde ik dat ook alweer?
Hier is op HF al vaak over gediscussieerd. Ik heb verschillende horloges met en zonder doos/omdoos/om-omdoos, garantiekaartjes, manuals, usb sticks, speldjes, doekjes en wat al niet meer zij, en dat ligt allemaal op zolder (want anders in de weg).
Eigenlijk alleen maar leuk als je het horloge weer wilt verkopen want je kan er dan meer voor vragen (namelijk de hoeveelheid die je er zelf ook meer voor hebt betaald). U voelt hem al aankomen…
Hier istiedan
Ik had nog geen eerdere ervaringen met AWCo. Na de eerste plezierige contacten, email, WhatsApp en telefonisch tijdens mijn vakantie in het buitenland kon ik een exemplaar reserveren. Nog nooit zo naar het einde van mijn vakantie uitgekeken… 
Maar deze week was het zover, ik kon de JLC ophalen.
Mooie zaak, prachtige horloges, leuke mensen, prima koffie, kortom, het was een aangename kennismaking met AWCo, maar nog belangrijker, ik kon de Reverso voor het eerst in levende lijve bekijken en omdoen.
Ik kreeg hem mee op een nieuwe band naar keuze, maar de bandkleur die ik voor ogen had (cognac) was er niet in de lugmaat van deze JLC (19mm). Deze is dus besteld en kan ik over een paar weken ophalen.
De elegante Art Deco look & feel is het stijlelement van de Reverso, onveranderd sinds 1930. Wat mij, naast de hierboven genoemde zaken, zo aantrekt in dit specifieke model zijn de contrasten en overeenkomsten tussen de 2 wijzerplaten. Wit en zwart, rechthoekig en rond maar beiden met de subdial op 6 (met verschillende functies) en natuurlijk de aangebrachte guilloché.
Oh, en die satisfying KLIK als je het horloge omdraait en op zijn plaats KLIKt.
Ongelooflijk hoe ze hem zo (relatief) dun (9,6mm) hebben kunnen houden. De Duoface complicatie van het uurwerk, 2 wijzerplaten, 2 glaasjes plus het feit dat er ruimte tussen de onderkant van het horloge en de kast moet zijn om krassen op het onderste glas en horloge te voorkomen bij het omdraaien.
Met zijn polo-verleden origineel een sportswatch, maar heden ten dage toch wel meer dressy. We gaan zien bij welke gelegenheden ik deze ga dragen. Momenteel bij elke trouwens.
Ik heb moeilijke keuzes moeten maken mbt de Zenith horloges die voor dit model mijn horlogebox moesten verlaten. Dit proces maakte wel duidelijk welke er in de “gaan definitief nooit weg” categorie zitten, dus was ook wel weer goed.
Ik heb trouwens het gevoel dat deze JLC ook al in deze categorie thuishoort.
Enjoy!
