Het speelde al een tijdje door mijn hoofd: Grand Seiko. Ik had nooit echt een klik met het merk, maar elke keer dat ik het Grand Seiko-topic op het forum opende, begon er iets te borrelen. Je kent het wel: eerst denk je “mwah”, maar na twintig foto’s, dertig meningen en een paar enthousiaste verhalen begint het ineens toch interessant te worden. Afwerking, Zaratsu, die soepele secondewijzer, Spring Drive, titanium… en natuurlijk ook het bekende nadeel: geen micro-adjust. (Oké, de SLGB003 heeft het inmiddels wel, maar ja… titanium. Dat heeft mijn voorkeur niet.)
En dan begint het. Het kriebelt. Je gaat Googlen, YouTube-filmpjes kijken, reviews lezen, en voor je het weet ben je een halfbakken Grand Seiko-expert die nog nooit een GS in het echt heeft vastgehouden. Een paar weken geleden kwam ik op Fratello een review tegen van de SLGB005 en… tja, toen was het gebeurd. “Zou dit ding er in het echt ook zo gaaf uitzien?” dacht ik. En dan die techniek: Ultra Fine Accuracy Spring Drive met maximaal 20 seconden afwijking per jaar. Per jaar! Woehaa! Op iedere willekeurige maandagochtend wijk ik zelf beduidend meer af.
Dus even op Chrono24 gekeken. Jawel hoor, gewoon te koop. Vooral in Japan, maar ook hier en daar in Europa. Gelimiteerd tot 1300 stuks, maar in Grand Seiko-termen betekent dat ongeveer: “We hebben er genoeg, maak je niet druk.”
Mijn vaste route is simpel: Emiel voor Rolex, Tom voor de rest. Dus Tom gebeld. Het horloge was wel verkrijgbaar maar niet in zijn winkel. Wel ergens anders binnen de keten. Geen probleem, hij zou het horloge naar de “gekste stad” laten komen. Afspraak gemaakt voor vrijblijvend passen. Onderweg naar de dealer belde Tom: hij zat vast in de trein door een storing bij Best. “In de trein?” dacht ik. “Hoezo in de trein?” Blijkt dat hij het horloge persoonlijk met het OV uit Amsterdam was gaan halen. Dat noem ik service. Met een hoofdletter S.
Omdat S&C best redelijk is en niet persé het onderste uit de kan wil hebben (als het tenminste geen Rolex is), besloot ik een kleine premium te betalen ten opzichte van Chrono24. Voor de service, voor de honderd koppen koffie die ik daar al heb gedronken, en voor het simpele feit dat je bij problemen niet hoeft te mailen met iemand in Tokio die alleen op dinsdag reageert.
Toen we de zaak uitliepen straalde ik. Mijn vrouw trouwens ook. Ik zag haar denken: “37 mm… dat kan ik best hebben.”
En gelijk de hele week om de pols want vandaag gaat hij meer naar Houston.
In het najaar op het leer.



