Enkele weken gelden vanuit een leuke ruil met @jankoxxx deze mooie SPB313 slim turtle 
aan de collectie toegevoegd. Hij blijkt één van “onze” HF bandenmakers te zijn (Watchstrapheaven). Over het horloge zelf, de achtergrond en geschiedenis ervan is inmiddels al een hoop moois geschreven, zie alleen al het prachtige topic van @Fate_Amenable_To_Change over de SPB317. Ik beperk me dan ook tot enkele zaken die mij opvallen.
Wittebroodsweken
Normaal gesproken pakt een horloge mij direct (of helemaal niet). Je kent het wel, de horlogedoos gaat open en je ogen beginnen te schitteren. Enkele dagen later zijn de wittebroodsweken voorbij en ben je stiekem alweer verder aan het kijken. Grappig genoeg heb ik dit keer het omgekeerde. Naarmate de dagen verstrijken begin ik het horloge steeds meer te waarderen! 
De eigenzinnige kastvorm (nieuw voor mij), de positie van de kroon, het datumvenster (bijna niet aanwezig en mooi uitgevoerd in dezelfde kleur als de wijzerplaat), het enigszins gebolde glaasje. Ik begin het enthousiasme van anderen voor deze serie te begrijpen. Het horloge ligt dan ook heerlijk om de pols.
Uurwerk
Wat ik echter niet begrijp is het “flimsy” gevoel van het 6R35 uurwerk dat in de Seiko’s zit (niet alleen deze). Vergeleken met de Zwitserse uurwerken van ETA en Sellita (zelfde prijscategorie), voelen de uurwerkjes van Seiko altijd een beetje “losjes”. Na het uitdraaien van de kroon “voel en zie” je altijd beweging.
Ik heb de tik dat ik de urenwijzer altijd een minuut vooruit zet (tov de tijd op mijn telefoon). Met de Zwitserse uurwerken beweegt de urenwijzer heel strak en kun je deze precies positioneren, maar bij Seiko lijkt het alsof het hele uurwerk een beetje loszit (niet alleen de urenwijzer beweegt, maar ook de secondewijzer zie en voel je vaak meebewegen) en is positionering daardoor wat moeilijker. Ik ben geen horlogemaker, maar de toleranties van de Seiko uurwerkjes zijn niet helemaal op elkaar afgestemd lijkt het. Voor de rest lopen de uurwerkjes prima en zijn ze betrouwbaar, maar gezien het prijsniveau mag het geheel op dit gebied wel wat strakker aanvoelen vind ik.
Lume en banden
Genoeg gezeurd. De door Seiko gekozen Lume matcht mooi met de diverse kleuren banden. Bij een groene band lijkt de lume een groene tint te hebben, bij een grijze band lijkt de lume juist weer een grijze tint te hebben. Ik ben geen lumejunkie, maar deze lume is goed (en zie ik 's ochtends wanneer ik op sta nog lichtjes gloeien).
Komen we bij het volgende. Het is een enorme bandenslet 
. Deze dunne schildpad kan werkelijk alles hebben wat natuurlijk leuk voor de afwisseling (al leert de ervaring dat uiteindelijk 1 of 2 ultieme combinaties boven komen drijven). Voor mij zjin de zwarte en groene canvas banden momenteel favoriet, maar hieronder enkele voorbeelden voor inspiratie:
(Petrol Blue Canvas Like NATO Nylon Two Piece Strap)
Deze Seiko heeft mij vooralsnog positief verrast. Hij draagt werkelijk heerlijk en de witte plaat vind ik leuker dan ik vooraf had gedacht. Hieronder nog even de gegevens:
Diameter: 41mm (gemeten van 9 - 3u)
L2L: 46,9mm
Dikte: 12,3mm
Uurwerk: 6R35 (70u), deze loopt iets te snel
WR: 200m
Glas: Gebold saffierglas (steekt echter niet boven de rand uit)
Typenummers:
- SPB313 (wit)
- SPB315 (gilt)
- SPB317 (zwart)
Nog meer plaatjes :
Fijne zondag !
Wander
. Proficiat
