Even een muziekje voor de sfeer:
De eerste keer in m’n leven dat ik een Grand Seiko zag was eind 2016. Mijn vrouw en ik belandden in een klein zaakje in Düsseldorf, bij een wat ouder Seiko dealertje die één SBGA011 had liggen, plompverloren in de etalage, tussen andere Seiko’s.
Die wijzerplaat is me altijd bij gebleven als het begin van een obsessie met de juiste Grand Seiko. Toen ik in 2018 mentaal zo ver was dat ik een Grand Seiko wilde hebben en bij de Boutique in Amsterdam stond met m’n vrouw paste ik dus uiteraard een Snowflake, maar het model greep me niet. Het was… groot. En dik. Het resultaat van die excursie? De herontdekking van m’n liefde voor quartz.
Sindsdien heb ik vele Grand Seiko quartzen gehad. De oorspronkelijke SBGV239 is binnen het forum verkocht aan z’n huidige eigenaar, maar ook een SBGV245, SBGP011 en SBGN013 zijn de revue gepasseerd en allemaal weer vertrokken. Ik vond ze… groot. Wel draagbaar, omdat quartz dunner is, maar toch. Vrij groot.
Daarmee rolde ik de 37mm grote series van Grand Seiko in. Dat beviel prima. Uiteindelijk ging het zelfs zo ver dat ik m’n SBGA465 (Kirazuri Spring Drive) en SBGA413 (Shunbun Spring Drive) verkocht omdat ze toch te groot waren, hoezeer het me ook pijn deed om afscheid te nemen van een paar van de beste wijzerplaten die Grand Seiko ooit gemaakt heeft, en een 62GS kast.
Toen de Shunbun verkocht was had ik wat geld over, en zat ik naar Credor quartz horloges te kijken. Tezelfdertijd was @Hotseflots aan het rondneuzen naar een tweede GS en noemde hij terloops dat hij een model tegen was gekomen wat ik al weer vergeten was: De in 2024 uitgebrachte SBGX355.
Ik had 'm destijds afgeserveerd omdat het een quartz horloge was met een basic kastvorm voor 4300 Euro list, en dat was me in 2024 te gortig, ik zat midden in de Shunbun fase. Maar nu klonk het … Plausibel. Dus met wat rondneuzen en een mailtje naar SoloJapan was de teerling al vlot geworpen, en is mijn NA een feit:
De perfecte Snowflake.
Ik heb iets met witte wijzerplaten, zo blijkt. Na een Reverso, Dolce Vita, Santos, Credor Signo, en eerdere pogingen met deck watches heb ik dan eindelijk de witte wijzerplaat der witte wijzerplaten in huis. Grappig genoeg is het geen echt witte plaat. Ze maken een koperen schijf waar onder grote druk een patroon in geperst wordt.
Daarna worden de lijnen voor de uiteindelijke wijzerplaat gefreesd, en komt er een soort zilver substraat op de plaat wat wit representeert. Vervolgens worden de indices er op geplaatst nadat de tekst en minute track door een pad printer gedrukt zijn. Hieronder zie je dat proces voor een SBGA211, de huidige Spring Drive Snowflake.
Deze processen worden allemaal door Seiko Epson gedaan, het vroegere Suwa Seikosha. De patronen uit de Seiko Epson tak van Grand Seiko zijn altijd subtieler dan die van de Grand Seiko Studio voor mechanische horloges in Shizukuishi. Het gebouw is wel een stukje minder cool dan Shizukuishi’s studio:
Mijn favoriete Spring Drive dial, de SBGA465 Kirazuri is daar een mooi voorbeeld van, maar denk ook aan de verschillen tussen de hi-beat en Spring Drive White Birches, waarbij de Spring Drive variant veel mooier en subtieler is.
De Snowflake dial wordt soms ook wel in 2004 geplaatst, maar is eigenlijk al sinds de jaren 70 bekend, destijds ooit in een 56GS met een tonneau vorm gestoken. Althans, in een proto-vorm:
Deze moderne quartz variant ziet er zo uit van iets dichter bij:
We zien direct dat de indices wel facetten hebben, maar geen ribbels, en dat de wijzers ook niet geborsteld zijn, maar volledig gepolijst, net als op m’n oude SBGA465. Prachtig vind ik dat. Het komt de afleesbaarheid ten goede, en geeft het horloge een zekere glans.
Alles is messcherp gedaan, en de wijzers weerspiegelen in de wijzers. De secondewijzer is natuurlijk hitte-geblauwd, een techniek waarvan ik innig hoop dat ze 'm ook eens een keer bij Presages toe gaan passen in plaats van de gelakte wijzers. Dat blauwe accent maakt deze Snowflake heerlijk fris en koel.
De kast is natuurlijk zo’n 10mm dik, en van Grand Seiko’s High Intensity Titanium gemaakt. Dat maakt 'm iets donkerder dan staal, en daarmee ook contrastrijker ten opzichte van de wijzerplaat. Ik ben blij weer een titaan horloge te hebben, want het is superieur materiaal: Taai als lint, licht (het hele ding weegt 80 gram inclusief volledige bracelet), temperatuursneutraal en hypo-allergeen bovendien.
Zo naast elkaar op foto’s lijken beide horloges hier erg tof, maar ik vrees wel dat m’n Silk Sunray het onderspit gaat delven. De overlap is te groot, en de Snowflake scratcht een itch die ik al sinds 2016 heb. Ik ben dus heel erg blij met de nieuwe aanwinst, maar het geeft te denken.
I’ve been Chris, and I approve of this watch.















