Op dit forum gaat het vaak over merken, referenties en marktwaarde, maar soms zit de echte waarde ergens anders.
Dit topic is bedoeld voor horloges die sentimentele waarde hebben — niet omdat ze duur, zeldzaam of gewild zijn, maar omdat ze een verhaal dragen.
Misschien een horloge van een ouder of grootouder.
Eén dat je droeg in een belangrijke periode.
Of gewoon dat ene horloge dat altijd is gebleven, terwijl andere kwamen en gingen.
Objectief stelt het misschien weinig voor.
Subjectief is het onvervangbaar.
Voor mij geldt eigenlijk dat al mijn horloges een verhaal hebben en daardoor dierbaar zijn — ik zal er dan ook nooit één wegdoen, maar als ik er één moet noemen, dan is dat mijn Tissot PRX. Die kreeg ik van mijn vrouw voor mijn verjaardag en is tevens het horloge waarmee de gekte bij mij is begonnen. Dat maakt hem voor mij onvervangbaar.
Ik denk deze.
Een paar jaar geleden gekocht op Kos, bij GM Gold… jaja bij George en Michael, je verzint het niet
Maar dit was een impulsaankoop die ik denk ik nooit meer weg doe.
Dit was ook de eerste foto die ik ervan genomen heb en gedeeld met wat horlogemaatjes.
Makkie! Dit horloge is van m’n oude buurman Jan geweest. De beste man is in zijn 90’er jaren nog gestart met computerles bij mij. Dat werd wel eens stiekem afgesloten met een pilsje.
Mijn minst en gelijktijdig meest waardevolle horloge in mijn collectie.
Een jaartje of 14 geleden gekregen van mijn vriendin voor kerstmis. Ondertussen de beste vrouw die ik kan wensen en moeder van onze 2 prachtige kinderen.
Dit horloge gaat nog steeds om als we eens samen uit eten gaan. Er zou enkel nog eens een nieuw glaasje in mogen. Langs de andere kant geeft dit het horloge dan weer het karakter en verhaal dat het heeft gekregen door bijna 11 à 12 jaar dagelijks te dragen.
O.k., leuk onderwerp, maar toch even 'n paar dingen. In mijn beleving gaat het op HF niet zozeer vaak over
maar over restwaarde. Ik ben daar zelf niet zo mee bezig. Ik ben geen horlogebelegger en wil dit ook nooit zijn. Ik koop wat ik gaaf vind en dat zijn eigenlijk vrijwel nooit de ‘likeskanonnen’ of ‘restwaardekampioenen’. Vind ik helemaal prima, verder.
Dan,
Ik bedoel dit niet hautain ofzo. Maar naarmate je langer in de horlogehobby zit, ga je andere dingen willen. En, na verloop van tijd, blijken horloges waarvan je nooit dacht dat je ze zou verkopen, opeens toch vervangbaar. Simpelweg omdat je, als je een beetje actief blijft op fora/social media en in GTGs, gewoon steeds weer nieuwe en geweldige dingen gaat zien. Ook hebben de meeste van ons niet onbeperkte middelen of zitten we te wachten op een verzameling van 100+ horloges. Een horloge verkopen maakt dan middelen vrij om er iets mooiers/gavers voor terug te kopen. Vaak met een beetje bijleggen. Je gaat je grenzen steeds verder verleggen.
Dat gezegd hebbende. Deze zit nu ruim 30 jaar in de collectie. Het was m’n eerste grote horlogeliefde en legde de basis voor mijn liefde voor het merk, die er nu nog steeds is en misschien wel sterker dan ooit.
Tissot Gentleman
Ik was op dat moment al even gebeten door het virus en was op zoek naar een eerste horloge. Na lang vergelijken zou dit het gaan worden. Mechanisch, automaat, zichtbodem, sportief maar toch “dressy”… de perfecte allrounder. Mijn vrouw heeft me er dan mee verrast als verjaardagscadeau. Gedurende 2 jaar was dit mijn daily driver en ook nu krijgt dit horloge nog steeds de meeste draagtijd. Recent een extra band voor gekocht waar ik zeer tevreden over ben.
Ming 17.09 Blue
Gekocht, of besteld liever, bij de geboorte van mijn dochter. Klein jaar op moeten wachten. Doet over het algemeen meer dienst als dress watch, maar krijgt tegenwoordig ook meer draagtijd op gewone (werk)dagen.
Wou ooit een keer weten hoe laat het was.
En kocht naar aanleiding daarvan een horloge.
En als nu wil weten hoe laat het is kijk ik even op mijn horloge.
Voor mij is dat deze. Niet van een dierbare geweest, niet op een speciale manier verkregen, maar wel een hele hoop meegemaakt met deze betrouwbare rakker om mijn pols. Veel mooie dingen, maar vooral veel (menselijk) leed en ellende. “Gelukkig” allemaal niet mijn ellende (want het was werk gerelateerd), maar toch. Een blijvende herinnering aan een roerige periode… Zal hem nog maar weinig dragen, want de carrière staat niet stil, maar als het nodig is dan is ie altijd beschikbaar…
Het eerste echte horloge dat ik van mijn ouders kreeg rond mijn 12e. Loopt alleen nog als het op zijn kop ligt dus service is nodig. Maar met 30mm is dit jongens horloges niet meer draagbaar voor mij.
Recent mijn nieuwe stalen band voor de Longines Master Collection op kunnen halen.
De band komt origineel met een vlinder sluiting en geen half links of iets om hem goed te kunnen sizen voor mijn 17cm pols. Hij was telkens of te strak of te los. Ik ben geen fan van lederen bandjes en wilde perse een originele stalen band erop. Het is een erfstuk van mijn opa en wil hem graag veel dragen dus we moesten een oplossing vinden. Samen met de juwelier (Segers) uiteindelijk de oplossing gevonden om een spirit clasp met 5 verstel mogelijkheden te bestellen en deze eraan te laten zetten door een smit die er hele subtiele kleine ringetjes tussen heeft gezet (bijna niet te zien bij aanhechting clasp). Het is wel een wat prijzige band geworden maar al met al ben ik erg tevreden en vind het resultaat erg geslaagd (al zeg ik het zelf😉). Kan nu met veel trots en plezier dit horloge dragen vooral omdat de Gangreserve een mooie smile heeft naar de rechter mondhoek zoals opa dat ook altijd had. Kortom ik ben er erg blij en content mee.
Deze gaat niet weg, want het is nog een verjaardagskado geweest in 1992.
De originele band heb ik nog, maar die is ondertussen ruim te klein, er zitten krassen op, deuken in, en eens in de 5 of 6 jaar voor 2 tientjes een batterij en nieuwe keerringen. Zolang ie het doet, doet ie het, en het lijkt er op dat het nog een hele tijd mee kan.
