Ik ben de laatste tijd steeds meer bezig met vintage horloges. De uitstraling, het design en het karakter spreken mij enorm aan. Tegelijkertijd zie ik dat steeds meer merken nieuwe horloges uitbrengen met een duidelijke vintage uitstraling en eerlijk gezegd vind ik dat best interessant.
Dat brengt mij bij de vraag wanneer een horloge nu echt vintage is.
Moet een horloge per definitie 30+ jaar oud zijn, met bijbehorende historie, slijtage en patina. Of mogen nieuw geproduceerde horloges met een vintage uitstraling ook gewoon als volwaardig alternatief worden gezien.
Zelf merk ik dat ik hierin steeds vaker twijfel. Aan de ene kant heeft echt vintage onmiskenbaar charme en een verhaal. Aan de andere kant bieden moderne horloges met een vintage uitstraling vaak meer gebruiksgemak, meer betrouwbaarheid en minder zorgen als het gaat om onderhoud. Misschien worden deze nieuwe vintage modellen wel onderschat.
Ik ben benieuwd naar jullie mening en ervaringen:
Welke merken en modellen met een vintage uitstraling vinden jullie momenteel interessant.
Kiezen jullie zelf voor authentiek vintage of juist voor een moderne interpretatie.
En wat weegt voor jullie zwaarder historie en emotie of praktisch dagelijks draagplezier.
Het lijkt mij leuk om hierover een inhoudelijke discussie te voeren en ervaringen uit te wisselen. Ik hoor graag hoe jullie hiernaar kijken.
Eerst kocht ik vooral echt vintage, vanaf ca. 1950 en later.
Eigenlijk koop je die twee maal want na aankoop gingen ze weg om geserviced te worden.
Tweemaal vreugde dus.
Na wat miskopen en toch niet lopen na service ben ik hiermee gestopt.
Toen overgestapt op re-issues die dicht bij het origineel lagen.
Zo had ik èn de looks èn kwaliteit van nu!
Echte vintage heeft toch meer charme at the end of the day maar ook kwetsbaar en niet waterdicht en vaak ook klein…
Vintage is leuk, maar je moet er wel echt verstand van hebben. Of via een vintagedealer met een goede reputatie kopen zodat je geen gezeik krijgt.
Ik heb zelf deze Omega Seamaster 300 die ook zwaar vintage-inspired is. Top uurwerk, alle moderne techniek en kwaliteit maar met de looks van de originele Seamaster. Voor mij is het top!
Vintage koop en draag ik niet omdát het vintage is, maar omdat het mij aanspreekt.
Met moderne interpretaties met een “vintage” look & feel heb ik geen problemen, maar wel vind ik dat veel moderne horloges een hoog CNC-gehalte hebben dat mij totaal niet aanspreekt.
Zo had ik zo’n Seagull gekocht, maar na een paar weken weer weggedaan omdat ik de afwerking niet kon verdragen. Te smooth enerzijds en te weinig verfijnd anderzijds. Te modern bovenal. Echt een totale mismatch. En het horloge pastte verder ook niet bij mij, terwijl er verder echt nog geen eenduidige lijn in mijn smaak te ontdekken is. Het enthousiasme dat anderen hadden is bij mij omgeslagen in volledige afschuw.
De nieuwe Nivada Grenchen Antarctic daarentegen, die spreekt me wel aan.
Mijn tip voor mensen die vintage niet aandurven: ga voor youngtimers (± 15-40 jaar oud). Neo vintage of modern classics, net hoe je het wilt noemen.
Beter nog, sommige Microbrands hebben een mix tussen oud & nieuw gecreëerd die ik gaaf vind, zoals Direnzo. Maen en Monta op hun beurt ook, maar er zijn er veel meer die balanceren tussen retro, tijdloos en modern.
af te raden voor beginners. Dit gezegd hebbende, zoek eerst een zeer bekwame horlogemaker op dit gebied. En voordat je iets aanschaft, ga eerst te raden bij het vintage forum alhier. Anders is het een …
Ik vind persoonlijk dat het “mijnenveld” vaak wordt gebruikt als excuus voor slecht onderzoek. Tenzij je een echt zeer niche horloge koopt, kun je met een beetje speurwerk meestal prima achterhalen of een horloge een franken is of simpelweg een fake. Ja, soms moet je daar wat onderzoek voor doen, maar online is tegenwoordig enorm veel informatie te vinden, onder andere op fora. Als je veel geld uitgeeft aan een horloge, mag je ook verwachten dat er vooronderzoek wordt gedaan.
Wat betreft uurwerken: ja, dat is nu eenmaal het risico van het kopen van een oud horloge. Dat werkt nagenoeg hetzelfde als bij de aanschaf van een oude auto. Je weet nooit alles zeker en slijtage hoort erbij. Natuurlijk zullen er altijd fakes zijn, bijvoorbeeld van Rolex, die nauwelijks te onderscheiden zijn, maar juist daarvoor zijn brick and mortar winkels bedoeld.
Doe je ook alleen als je er zelf veel verstand van hebt of een gespecialiseerde monteur kent die het een en ander kan repareren/reviseren. Wil je dit goed doen met oude auto’s dan moet het ding ook helemaal uit elkaar worden gehaald en nagelopen teneinde er een betrouwbaar vervoermiddel van te maken.
Is er geen aantoonbare servicegeschiedenis voorhanden dan is een volledige service sowieso onontkoombaar bij de aanschaf van een vintage horloge. Als het al geen franken is.
Ga je dit op eigen houtje en zonder ervaring doen … succes!
Dit is ook gewoon vintage. Iets hoeft niet per se rond, klein en bubbel-achtig te zijn, het gaat puur om de leeftijd.
Ik kies modern met een bepaalde retro-vibe. Dat zie je in mijn verzameling terug bij de SBGW231, de JLC Reverso Grande Taille, maar ook bij horloges zoals dit:
Ja, dat een service nodig is bij een vintage horloge zonder historie, klopt helemaal. Maar dat maakt het nog geen gok. Als je bewust voor zo’n horloge kiest, weet je dat een service erbij hoort en rekent dat gewoon mee in de prijs en verwachtingen.
Met een beetje gezond verstand en goed vooronderzoek kun je vaak al best goed inschatten wat je koopt. Gewoon foto’s en details vergelijken met referenties, mensen op fora vragen, dat soort dingen. Je hoeft echt geen horlogemaker te zijn om een verstandige keuze te maken. En eerlijk, die ervaring krijg je ook nooit als je het nooit probeert. Het gaat er uiteindelijk om dat je bewust kiest, niet dat je blind iets koopt.
Persoonlijk is plexiglas mijn favoriete glas bij horloges. Het krast snel, maar je kunt krasjes makkelijk wegpoetsen. Juist de bolling vind ik mooi, en doordat het minder glanst dan mineraal of saffier, komt de wijzerplaat veel mooier naar voren. Mineraalglas vind ik zelf eigenlijk het slechtste van beide werelden.
Klopt, maar mooi geslepen saffier met goede AR coating op de onderzijde is gewoon heel erg fijn en zorgeloos. Zeker wanneer je het over horloges hebt die ouder zijn en waarvan het niet zeker is of het glaasje vervangbaar is, is plexi voor mij een zorgenkindje.
De nuance is dat saffier sneller versplintert bij harde slagen, dan is plexi gewoon sterker, want veerkrachtiger. Het perfecte glas bestaat niet, maar het is voor mij een milde voorkeur om saffier te hebben.
Dat mineraal kut is, daar zijn we het over eens. Ik heb er geen ander woord voor, want het is inderdaad het ergste glas wat je kunt gebruiken op een horloge.
Nou zegt menige bij casio natuurlijk NERD!! Maar ze hebben zeker leuke horloges er tussen zitten die toch zeker wel een 70’s 80’s idee geven. Misschien niet de soort vintage die we zoeken maar toch zeker wel tof!
(Of is dit juist “tijdloos”??)
Vintage is voor mij 25 jaar of ouder. Nieuwe horloges met een vintage/retro look vind ik verder prima en daar gaat mijn voorkeur ook eigenlijk wel naar uit.
Bij mij was ruim 10 jaar geleden een vintage ana-digi virus aktief, Ik was helemaal gek van Quartz horloges uit de jaren 80 met een analoge én digitale tijdsaanduiding. Vooral van Seiko en Citizen.
Op het hoogtepunt had ik er een tiental. De sport was om zo mint mogelijke exemplaren te vinden. Veel daarvan heb ik destijds via eBay uit het Oostblok gehaald. En enkele uit Japan.
Ik houd niet van gebruikssporen, dus karakter op deze oude horloges zat er niet of weinig. En ik kan zelf geen horloges servicen laat staan repareren, dus op enig moment kwam het besef dat die oude dingetjes mankementen zouden gaan vertonen. En omdat ik geen vermogen overhad voor het instandhouden van die oude horloges, heb ik ze maar verkocht.
Nu ben ik wel gecharmeerd van recente her-uitgaven, zoals de King Seiko’s en King Vanac. Retrolook maar betrouwbare horloges. Voor mij the best of both worlds.
Idem met deze jaren ‘70 re-issue. Stond ooit op het punt een originele binnen te harken maar dacht toen laat maar, ik ga voor modern met de looks van toen.
Geen seconde spijt van gehad.
