Ik vermoed ook gewoon lak hoor ![]()
Gezien de heersende spanning netjes verwoord!
Naar mijn herinnering heb ik de zwarte op de Serica meet and greet niet besproken, dus wat mij betreft geldt de classificatie in de ogen van Serica op alle wijzerplaatvarianten.
Nee, dat denk ik niet. Polar en storm als kleurbenaming zijn vrij duidelijk (idd wit en grijs), maar enamel is niet per definitie zwart. Mijn grand feu Creuset is in elk geval fel oranje.



Het is gewoon een kleur. Hanz heeft zeer waarschijnlijk gewoon gelijk. De witte en grijze noemen het woord enamel helemaal niet, dan kun je er vanuit gaan dat de zwarte de enige is die een op emaille lijkende laklaag heeft. ![]()
Daarbij nog even meegenomen dat Serica zowel rept over ‘black enamel’ als ‘enamel black’.
En de positie van het bijvoeglijk naamwoord in de Franse taal iets anders werkt.
Een misverstandje is dan snel in de wereld…
Oh, trouwens: bij de 5303 gebruikt Serica ‘porcelain white’ - dus dat brengt nog leuke nieuwe mogelijkheden in deze discussie! ![]()
Maar Jerommeke gaf aan dat al hun gekleurde wijzerplaten emaille zijn. Ik ben nog niet overtuigd, maar het is wel duidelijk dat ze er geen USP van maken en dat moet een reden hebben. Ik kan me ook geen commentaar van onafhankelijken herinneren die suggereren dat ze wijzerplaten emaille zijn, maar dat heb ik niet nog eens geprobeerd na te zoeken.
Klinkt allicht beter dan ‘geschrobd toilet’
Waarom kijken jullie alleen naar het Engels? Dan gaat e.e.a. verloren in de vertaling, daar heb ik geen Google Translate voor nodig.
Frans, de taal van de producent, geeft het onderscheid duidelijk weer:
“Émaillé noir”. Daar staat dus niet “noir émail”, een wezenlijk verschil, émaillé is een werkwoordsvervoeging (geëmailleerd), email een bijvoeglijk naamwoord.
Zo ook bij de 6290 TXD en de 7505 TXD: Cadran Tuxedo émaillé bi-ton.
Bij de 7505-2: Cadran « Minute Critical Dial » en *émail poli vert olive
Bij de 6190-2: Couleur : Émaillé blanc
Bij de 6190-3: Couleur : Émaillé gris chaud
hier is *émail een zelfstandig naamwoord.
Heel veel duidelijker kunnen ze het niet stellen, denk ik. Emaille, geëmailleerd. Toch iets anders dan ‘gelakt’, zo te zien.
De 53-serie heeft alleen kleuraanduidingen zoals “blanc”, “bleu nuit” en “noir” (zonder émaillé), die zijn dan dus ook niet geëmailleerd.
Ik heb de 5303, en daar zit geen spatje porselein bij, kan ik je mededelen.
Hij kan liegen of het zelf niet weten.
Dat is exact waarom ik het verlakkerij vind. Een epoxy + lak + hitte proces is veel goedkoper en voorspelbaarder dan het daadwerkelijk smelten van glas op een metalen basisplaat. Ik zou bijna een horloge bestellen, het ding open trekken en er een spectrometer bij halen of zo, want ik mag lijen dat er niet proper geëmailleerd is.
Mocht er nu iemand op het forum zitten met een 6190 met iets van zo’n wijzerplaat, dan zou ik bijna zeggen kom op de koffie, dan pakken we er een loep en een macro lens bij, want dan is het verhaal ook opgelost. Als het emaille is zie je het.
![]()
Goed dat je dit ook hebt nagezocht. Desondanks ben ik niet overtuigd dat dit émaillé betekent dat het grote vuur erbij betrokken was. De verdediging van Jerommeke na mijn sceptische verbazing heeft mijn twijfel niet weggenomen. Ik heb een kwartiertje met een witte 6190 om mijn pols gelopen. Ik vind het een heel leuk horloge (het horloge van de avond, uit hun catalogus), maar mijn Camp Fieldtimer geeft een beduidend glazeriger indruk (hoewel email natuurlijk niet met een transparante laag hoeft te worden afgewerkt). De zwakte in mijn analyse: ik ken emaille wel, maar tegelijk heb ik volgens mij echt artisanaal email nog nooit eerder door een horlogeglaasje aanschouwd.
Interessante discussie over Emaille heren! Serica gebruikt zeker geen goedkope glossy wijzerplaten. De plaat op mijn Serica 6190 is wel echt zwart en heeft ook wel diepte. Maar of het echte Emaille is, ik weet het ook niet. Maar goed, mocht je nou echt opzoek zijn naar vakmanschap,
Ik heb bij een juwelier mogen werken voor de horloge verkoop en daar heb ik een boel geleerd over dat zogenoemde ‘‘vakmanschap’’ van veel merken. Hou jezelf niet voor de gek dat een Emaille wijzerplaat uit Zwitserland komt in dit soort prijsklassen. Dat bestaat namelijk niet meer. Het ene merk importeert meer uit China dan het ander, maar stipt op 1 staat Swatchgroup met haar merken (dat wil overigens niet zeggen dat de kwaliteit per definitie minder is). De enigste echte Emaille wijzerplaat die ik heb mogen verkopen was van Seiko, referentie SPB495. En wat had die een prachtige wijzerplaat zeg… Kreeg hem niet mooi op de foto maar dit is echt een wijzerplaat die je in het echt moet ervaren. Jammer dat hij iets te groot was voor mijn smaak, anders had ik hem lekker zelf meegenomen!
Deze wordt nog traditioneel met de handgemaakt in Japan, wat echt uniek is voor de retail prijs. (En ver daarboven)
Echt of niet echt, de wijzerplaten van Serica zijn voor het geld hartstikke goed😊
Ik sprak net elders over dit horloge. Dat maakt indruk bij een meet and greet event van Serica, terwijl ik daar helemaal niet naar op zoek was. Ik zag toen dit horloge om te pols van een bezoeker. Die droeg hem op een smaakvol groen premium canvas van Avel & Men. Een beeld dat ik m’n hoofd niet meer uit krijg. Op deze band is die ook mooi, maar ik zou liever donkerder gaan. De bonklip is ook een plezier.
Overigens, ik vind de opmerking over dimples en dots wel een beetje vreemd. Ik dacht dat doorgaans emaille vervolgens netjes wordt gepolijst? Misschien niet altijd, maar lijkt me niet onlogisch.
Nee, onvolkomenheden of een zekere dynamiek van het oppervlak horen er bij de Seiko’s en de AnOrdains van deze wereld gewoon bij, ook juist omdat het artisanaal gevuurde platen zijn, en ze dat graag ook actief tonen. Maar zelfs een grand feu van een Universal Geneve en een Breguet hebben onder vergroting een fijne structuur op de plaat. Dimples and dots is overdreven, maar je ziet dat er glas tot poeder is vermalen en dat die wijzerplaat bij gevolg leeft.
Ik heb nog nooit snaarstrak emaille vast gehad waar je niks meer van die structuur zag. Ja, één keer, maar dat bleek ordinaire epoxy met lak te zijn.
Dank voor de opheldering. Hier laat hands-on ervaring zich gelden. Maar zelfs dan, wordt grand feu emaille dan nooit gepolijst na iedere laag of op het eind om het resultaat te verfijnen? Of is dat echt just meer een laktechniek en is het bij grand feu echt zo dat door het herverhitting in de oven men tracht te bereiken dat de laag zich plat zet?
Het antwoord van ene Louis heb ik vandaag ontvangen. Zoals verwacht is het geen grand feu, maar wordt het effect wel door verhitting bereikt. Of het daarmee emaille is, voor de preciezen waarschijnlijk niet, voor de rekkelijken, waaronder ik mijzelf reken, wel.
"Merci pour votre message ainsi que pour l’intérêt porté à nos montres ! C’est un plaisir de lire que nos collections animent les discussions entre passionnés sur votre forum.
Pour répondre précisément à votre question, nos cadrans noirs ne sont pas réalisés selon la technique de l’émail « grand feu » traditionnel. Il s’agit en réalité d’une peinture émaillée qui est ensuite chauffée à très haute température. Cette méthode spécifique nous permet d’obtenir ce noir profond, brillant et parfaitement lisse, tout en conservant une excellente régularité de production.
Je reste bien entendu à votre entière disposition pour tout complément d’information et vous souhaite une excellente journée.
Bien cordialement,
Louis"
Aha
Mijn Frans is niet meer wat het geweest is, maar het gaat dus om een emailverf
Of lak.
Zal wel weer geen directe vertaling bestaan
En precies wat dat inhoudt? Wel interessant dat het (hoog?) verhit moet worden.




