Hartelijk dank voor jullie leuke reacties, is altijd leuk om te lezen.
Ik heb zojuist weer een leuke opknapper gevonden; het is weer een werkende Zim.
Ik heb het gekocht om een paar redenen. Ten eerste moet de kast versleten zijn en ten tweede moet de plaat nog wel toonbaar zijn en liefst een beetje speciaal, en dit horloge voldoet aan al mijn wensen.
Op het moment ben ik met deze Boctok bezig.
Het ligt al in het nikkelbad, eerst een paar koperlagen aangebracht en nu de derde nikkellaag.
De bedoeling is om niet alle krassen eruit te krijgen, maar om weer een frisse look te verkrijgen.
Ik zal ook kijken of ik die donkere vlek bij het kroontje iets kan verminderen.
Ja Jan ik heb er nog 2 over
Helaas ik draag ze niet meer , ik keek laatst bij vergeten horloge spullen , ik heb nog wat bandjes 17 mm of was het 18mm maar ook wat typische Russische hebbedingetjes , ik zal er een keer een foto van maken .
Bokkie is weer terug.
Ik heb een beetje geëxperimenteerd met de toplagen, ik had het eerst afgewerkt met een alminium anode, dat is een anode die je normaal gebruikt om te verchromen, ik vond het niet zo mooi en dacht dat een meer staalkleurige afwerking ook mooi zou kunnen zijn, dus ik heb de anodes gebruikt die ik gebruik om te strippen. Dat zijn twee stalen elektrodes. Die heb ik gebruikt om de toplaag te leggen.
Nu heeft de Boctok een staalkleurige kast.
Morgen wordt de kast nog opgepoetst voor wat meer glans.
De vlek bij het kroontje heb ik ook behandeld, meer krijg ik er niet af, ik wil niets forceren, het moet er makkelijk afgaan en anders laat ik het zitten.
Er is niets leukers dan iets met je handen doen, en nadenken hoe zal ik het aanpakken, en experimenteren, weer dingen uitproberen, anders dan voorgeschreven staat. Dan blijft het altijd weer verrassend hoe het uitpakt.
Dat is ook het leuke van deze hobby, erg veelzijdig, of aan het uurwerk sleutelen of aan de kasten rommelen, het blijft telkens weer een uitdaging.
Ik heb de California dial nooit begrepen. Alsof de ontwerper niet kon kiezen tussen Romeinse cijfers, Arabische cijfers, streepjes en driehoekjes. Daarop alles maar op een hoop gegooid heeft, de boel strak gestyleerd en op een wijzerplaat gekwakt. Zo heb je van alles wat maar in mijn ogen ook precies niets.
Ik weet eerlijk gezegd ook niet of er een filosofie achter zit maar dan is die bij mij in ieder geval niet duidelijk.
Zoals veel zaken, Piet, ligt de oorsprong in het militaire (jaren '30, Italiaanse marine). Door deze verdeling heb je in een letterlijke oogopslag een adequaat beeld van de wijzerplaat en dus van het tijdstip. Los van de snelheid heb je ook een sneller beeld als de omstandigheden slecht zijn, bijvoorbeeld onder water.
In de jaren '80 is het, dacht ik, in de VS gebruikt gaan worden om horloges een vintage vibe te geven. Vandaar de naam.