Beste HF leden,
Ben al een tijd een horloge-expert uit het buitenland aan het volgen. Zijn laatst gepubliceerde tekst heeft mijn aandacht getrokken en vond het de moeite waard om het te vertalen en met jullie te delen. Uiteraard hebben wij ook onze horloge-experts hier op Horlogeforum en ben benieuwd hoe zij kijken naar dit onderwerp.
Het afgelopen jaar heeft de TAG Heuer Formula 1 Solargraph naar mijn mening behoorlijk wat aandacht gekregen. Toch vind ik dat er bij dit horloge sprake is van een aantal zaken die naar mijn mening niet helemaal ethisch zijn binnen de horlogewereld, en bovendien vind ik dat het horloge zijn prijs niet waard is.
Laat ik dit, bescheiden als altijd, uitleggen voor iedereen die overweegt een Solargraph met een TH50.00 kaliber aan te schaffen, maar ook voor mensen die er al een bezitten.
TAG Heuer ontwikkelde in 2022 voor de Aquaracer- collectie een nieuw solar uurwerk en gaf dit de naam TH50.00. Het kaliber was voornamelijk bedoeld voor meer betaalbare en toegankelijke horloges.
Tot zover is er niets bijzonders aan de hand. TAG Heuer maakte echter bekend dat het uurwerk samen met de Zwitserse uurwerkproducent La-Joux-Perret was ontwikkeld.
En daar wordt het naar mijn mening interessant. Toen ik dit voor het eerst las, begreep ik het niet helemaal, omdat La-Joux-Perret op dit gebied geen specialist was. Het bedrijf produceerde zelfs geen quartz kalibers en was juist gespecialiseerd in mechanische uurwerken. Daarom vond ik het vanaf het begin al wat opmerkelijk.
Aan de andere kant was La-Joux-Perret onderdeel van de Citizen Group, die juist de specialist is op het gebied van solar uurwerken. Daardoor kreeg ik het gevoel dat hier misschien iets anders speelde. Alsof TAG Heuer het uurwerk wilde binnen de grenzen van Swiss Made houden. Je kunt immers niet zomaar een Citizen Eco-Drive kaliber gebruiken en vervolgens een horloge als Swiss Made verkopen.
Het leek er voor mij op dat TAG Heuer het kaliber in feite bij Citizen had betrokken, maar omdat men het horloge als Swiss Made wilde blijven positioneren, er via La-Joux-Perret slechts zeer kleine cosmetische wijzigingen aan had laten aanbrengen.
Toen na de introductie van het eerste horloge met het TH50.00 kaliber foto’s van het uurwerk opdoken, leek voor mij het verhaal compleet. Veel TAG Heuer liefhebbers, waaronder ikzelf, zagen dat het kaliber duidelijk gebaseerd was op een Citizen Eco-Drive.
Sterker nog: niet eens op de huidige Ring Solar Eco-Drive kalibers, maar op de E168 die Citizen al rond het begin van de jaren 2000 produceerde en waarbij het uurwerk via een translucent wijzerplaat wordt opgeladen. Het was in feite hetzelfde uurwerk, maar voorzien van een gedecoreerde plaat met Côtes de Genève en een TAG Heuer logo.
Voor wie geïnteresseerd is, voeg ik daar ook een foto van toe.
Kort samengevat: naar mijn mening is er eigenlijk niets aan het kaliber dat daadwerkelijk in Zwitserland is geproduceerd of ontwikkeld. Het gaat om een in Japan geproduceerd Citizen Eco-Drive kaliber waaraan simpelweg een TAG Heuer logo en enige decoratie zijn toegevoegd. En juist dat vind ik problematisch vanuit het oogpunt van transparantie en het gebruik van het Swiss Made label.
Het andere, wat ik persoonlijk nogal opmerkelijk vind, is dat TAG Heuer enerzijds langs de grenzen van de Swiss Made regels lijkt te manoeuvreren, terwijl het anderzijds horloges met een op de E168 gebaseerde technologie verkoopt voor zo’n 3.500 tot 4.000 dollar, terwijl Citizen horloges met dit soort kalibers voor ongeveer 300 dollar op de markt brengt.
Laat ik wel duidelijk zijn: Citizen heeft absoluut iets om trots op te zijn. Het merk heeft een geschiedenis van ongeveer 50 jaar op het gebied van solar technologie en is naar mijn mening met afstand een van de leiders op het gebied van solar uurwerken. Dat andere kwaliteitsmerken gebruikmaken van hun hoogwaardige technologie vind ik juist fantastisch.
Maar wanneer je een kaliber van een andere fabrikant gebruikt en vervolgens de indruk wekt dat het om een eigen of Zwitsers ontwikkeld kaliber gaat om het Swiss Made label te behouden, vind ik dat misleidend richting de consument.
Dan komen we bij de Formula 1 Solargraph, die een paar maanden geleden werd uitgebracht en behoorlijk wat aandacht kreeg.
Om alle bovenstaande redenen vind ik dit persoonlijk geen aantrekkelijk horloge en zou ik het niet aanbevelen.
Het gebruikt namelijk hetzelfde kaliber en beschikt daarnaast over een Polylight-bezel, oftewel een bezel van een kunststof/polymeerachtig materiaal. Ondanks dat de daadwerkelijke productiekosten hierdoor naar mijn mening relatief laag liggen, bedraagt de prijs ongeveer 2.500 dollar. TAG Heuer positioneert het horloge daarbij als een vorm van ‘accessible luxury’.
Ja, ik vind het ontwerp absoluut geslaagd en het horloge heeft een mooie historie en uitstraling. Maar gezien de punten die ik hierboven heb genoemd, vind ik deze prijs niet gerechtvaardigd.
En zelfs als de prijs wel gerechtvaardigd zou zijn, zou ik het persoonlijk niet kopen zodra er naar mijn mening sprake is van dergelijke misleidende praktijken. Hoeveel ik TAG Heuer ook waardeer.
Omdat het horloge momenteel zo populair is, wilde ik dit graag even onder de aandacht brengen en wat extra achtergrondinformatie geven.
Met vriendelijke groet.
meerderheidsaandeelhouder en LVMH 
minderheidsbelang
