Mooi geworden Youri, veel beter,
ook het glas zonder loupe is een stuk mooier zo.
Een Zim Make-Over – van twee horloges naar één.
Deze Zim begon als twee versleten horloges, beide met mankementen, maar samen boden ze de kans om er weer één goed en draagbaar exemplaar van te maken.
De kast was in slechte staat, dus het project begon met het volledig verwijderen van de oude chroomlaag. Van daaruit werd de kast zorgvuldig stap voor stap herbouwd: koperlagen voor het egaliseren, gevolgd door nikkel, vervolgens een palladiumlaag en tot slot een nieuwe goudlaag. Elke stap werd langzaam uitgevoerd, met tussentijdse inspecties en aanpassingen waar nodig, in plaats van het proces te overhaasten.
Het doel was niet perfectie of een fabrieksnieuwe look, maar om het horloge een tweede leven te geven met respect voor zijn leeftijd en karakter. Het resultaat is een Zim die weer coherent aanvoelt – een kast die veel beter past bij de wijzerplaat, wijzers en het algehele ontwerp dan voorheen.
Voor mij draaien projecten als deze om leren, experimenteren en iets van de ondergang redden. Het is altijd bevredigend om een horloge als dit weer om de pols te zien.
Ik werd door Richard op het idee gebracht om de kast dezelfde kleur te geven als de wijzers.
Dus dat wordt vergulden.
Eerst de oude chroomlaag eraf strippen.
.
Dan een nikkellaag aanbrengen
Daarna komt er een palladium laag overheen.
En dan de vergulding.
Eindresultaat
Mooi resultaat ![]()
Dank je Tim, morgen wordt het nog opgepoetst. Dan krijgt het wat meer glans.
Mooi verslag, met übercool horloge, als resultaat!
![]()
Ik zou hem wat matter houden, maakt het iets chiquer ![]()
Goed gelukt Wolter!!
Heel mooi geworden.
Gisteren en vandaag aan deze kast gewerkt.
Eigenlijk had het gisteren al klaar moeten zijn, helaas pakte de toplaag niet goed dus moest die er weer af, en daarna enkele nieuwe lagen nikkel aangebracht, en laten drogen, vandaag de kast verder afgewerkt, er was nog steeds iets van palladium te zien, dus nog een paar nikkellagen eroverheen gelegd, zodat het voor de toplaag goed is en er geen vlekken meer zichtbaar zouden zijn.
Nu is het klaar; ik heb drie rondes palladium als toplaag neergelegd.
Morgen mag het met de hand opgepoetst worden; vandaag moet het drogen en rusten.
@Macx Ligt het nu aan mij of zijn er meer krassen dan normaal verdwenen. Mooi wat je met niet kasten doet!
Wat betreft de Technos wil ik deze keer wat meer de diepe krassen behandelen en wat ondieper maken. Daarbij zullen de ondiepe krassen bijna onzichtbaar worden. Om dat te bereiken heb ik een koper-electrolyt gebruikt die daarvoor speciaal is ontwikkeld, om oneffenheden en krassen voller en sneller op te vullen. Dus wat je hebt gezien klopt voor deze kast van Technos.
De Zim heeft een geborstelde kast, dus dat kun je lichtelijk over de polijstborstels halen, maar geen druk uitoefenen, om het effect intact te houden.
De kast van Dirk, die had misschien een paar ondiepe krassen en die zijn verdwenen door een paar nikkellagen. Palladium zelf vult niet en het was ook niet nodig om op deze kast een koperlaag te leggen.
Mooi gedaan! Vintage horloges hoeven idd niet nieuw, maar zo veel mogelijk krassen eruit vind ik toch wel mooier!
Heb je enig idee van de de laagdikte dat hierdoor extra opgebouwd wordt?
Het ligt er maar aan hoelang je het in het koperbad laat hangen, maar ik dacht iets van ca. 1µm per minuut, dus het gaat niet heel snel. Ik heb de Technos een aantal keren van 30 minuten in het bad gehad en toch zijn de diepe beschadigingen niet weg, wel een stuk minder geworden. Ik ga zometeen weer verder met de Technos, eerst weer verder met schuren en daarna weer een koperlaag en dan de nikkellaag en daarna verchromen.
Van bijna niet leesbaar, kast vol zwarte smurrie en een bandje die van ellende in stukjes uit elkaar viel naar….
Zo, wat een verschil! Mooi opgeknapt hoor.
Mooie Finse schone weer tot leven gewekt. Uurwerk geserviced, kast opgeknapt en voorzien van nieuw acryl.
Vandaag is Kungsur weer ontwaakt na een geslaagd chroomkuurtje, en mag weer terug naar de verzamelbox.
Prachtige Leijona geworden.




















