Die kastvorm en wijzerplaat lijken mij jaren 30, geen 50. Ik heb een Tissot zakhorloge met hetzelfde wijzerplaatontwerp, en die is van 1936, denk dat jouw Genfa ook van rond die tijd is:
Deze ultraplatte Peseux 1716, vers van de brocante. Behoefde alleen een nieuwe opwindveer.
Het merk was een zelfstandig Zwitsers merk, maar is in 1967 door de Franse buurman Lip ( Besançon) opgekocht.
Ik denk dat deze net van daarvoor is.
Van:
Is het nu:
Echt heel dun:
Vandaag deze King Seiko onderhanden genomen. Het is een King Seiko J14102 uit mei 1963. Hij is nog in best goede staat, echter liep het uurwerkje niet, vanwege een gebroken veer. Dus maar meteen het uurwerkje een beurtje gegeven, zodat deze er weer even tegenaan kan. De kast zuiver gemaakt, en opgepoetst, dat is bij deze modellen altijd zeer dankbaar werk, omdat het dan flink gaat glimmen. Het glaasje kon ik polijsten. Al met al niet heel erg spannend, maar wel weer een prachtig horloge gerestaureerd…
Van dit:
Naar dit:
Net van de werkbank.
Gekocht als sloppertje maar ik kreeg het weer niet over m’n hart hem geen 2de leven te geven
Voor
Loopt zeggen ze dan
Tja een kreupele loopt ook maar hoe
Naar
FD
FF
FU
FHF 974
Balansveer WEER aan geklooid, ben content met het huidige resultaat al is het niet perfect
Nieuwe kroon
Nieuw glaasje.
Goed resultaat en wat een mooie wijzerplaat heeft deze Facit.
Maanden en maanden in de kast gelegen. Naar een horlogemaker gegaan voor een nieuw batterijtje; deze heeft toen het horloge dood verklaard. Weer een tijd later via dit forum weer levend gemaakt door @Floris155.
Blij mee!
Tot leven gewekt klopt in dit geval, al was het “slechts” dichtgeslipte juwels…
Deze Seiko horloges zie je niet zo heel vaak, vooral omdat Seiko in deze periode in ontwikkeling was. Deze uurwerkjes waren nog op basis van Zwitserse uurwerkjes, maar hadden nog niet de vernuftige design en kwaliteit, die een decennia later zou beginnen met de Seiko Marvel.
Maar dan nog loopt dit horloge, nadat het eens goed was zuivergemaakt, weer als nieuw. Het enige, wat als defect op te voeren was, dat was een afgebroken schroefje, die echter vrij gemakkelijk nog te verwijderen was.
Op de deksel slechts een stempel uit 1959, en als ik de binnenkant bekijk, zou dat best de laatste kunnen zijn geweest. Het horloge is waarschijnlijk daarna gewoon in de kast gelegd, toen het slechter begon te lopen.
Typisch voor horloges uit deze tijd is het afbladderende chroom van de kasten. Dat had Seiko in die jaren nog niet goed onder de knie en onder invloed van het extreem vochtige klimaat van Japan in de hete zomers, heeft het slechte chroomwerk er heel wat onder te lijden. Deze is nog relatief goed door alles heen gekomen, geen diepe putjes in het zachte messing, dat er onder het chroom ligt. Waarschijnlijk laat ik deze kast eens opnieuw verchromen, want de kast is best leuk, met aparte gebogen lugs. Ook de wijzerplaat heeft een mooie patina, dat prima bij het horloge past.
De binnenkant:
En de buitenkant:
En nu lekker om de pols.
De leeftijd van dit horloge is wat moeilijker te bepalen. Het zou 1943 of 1953 kunnen zijn.
























