Over mooie hoezen gesproken: deze van Carla Thomas is van een Plaatjesdag van een paar maanden terug:
Goedemorgen plaatjesvrienden.
De nieuwe plaatjesdag weer eens beginnen met vinyl.
Een lekkere Camel om de dag mee te beginnen.
Fijne plaatjesdag gewenst allemaal.
Tjeempie,
Alweer 52,5 jaar geleden opgenomen. Heb er nog immer alle aandacht voor.
mooi weekend lieve HF’ers
Goedemorgen,
Rainbow is opgericht door Ritchie Blackmore nadat hij Deep Purple vaarwel had gezegd. Op dit album is Ronnie James Dio de zanger en we kennen hem o.a. van Black Sabbath en Dio, maar hij is ook de zanger op “Love is all” van Roger Glover. En Roger Glover zat weer samen met Ritchie Blackmore in Deep Purple. Dus die link is weer gelegd. Later zou Graham Bonnet (“the man with the most powerful voice in rock history"), o.a. bekend van The Marbles (“Only one woman”) zanger worden bij Rainbow met hits als “Since you been gone” en “All night long”.
Op dit album zijn vooral de twee lange nummers, “Stargazer” en “A light in the black” schitterend.
Fijne dag!
‘s Lands állereerste rapplaat, gisteren op de kop getikt voor twee en een halve euro.
Grappig blijft dat DJ Sven tegen zichzelf praat op deze track. ![]()
En wie kent de anekdote van het Hilversumse tankstation dat beroofd werd terwijl Sven daar stond af te rekenen?
Oscar Jan Hoogland - LOOT
Met Ab Baars, Uldis Vitols en Onno Govaert
Dit jaar op het ICP label (mijn favoriet) uitgebracht.
Met artwork van Han Bennink.
Eric Boeren 4tet - Coconut
Met Han Bennink, Wilbert de Joode en Michael Moore.
Uitgebracht op het Platenbakkerij label in 2012. Uiteraard weer artwork van Han Bennink.
Motusneu + Steve Swell - War der Clown gar nicht echt?
Met Bruno Angeloni, Stephan Deller en Steffen Roth.
Uitgebracht op het Boomslang Records label.
Artwork door Oskar Rottenbach.
Deze kocht ik onlangs bij een concert van o.a. Steve Swell.
Ellen Foley’s “Night Out”: Een Persoonlijke Favoriet voor de Nachtbraker
Hé mede-horlogeliefhebbers, we zijn allemaal gek op tijd en techniek, maar soms roept de nacht, toch? Als dat moment komt, grijp ik steevast naar één plaat: “Night Out” van Ellen Foley.
Dit album uit '79 is gewoon te gek. Vergeet de perfectie van de dag; dit is rauwe, eerlijke rock-'n-roll. Die stem van haar, die je misschien kent van Meat Loaf, is fenomenaal. Ze vangt dat heerlijke, onbezonnen gevoel van een avondje uitgaan.
Het brengt je direct terug naar die tijd van neonreclames en het gevoel dat alles nog kan. Het herinnert me eraan dat, hoe belangrijk onze nauwkeurige uurwerken ook zijn, we soms gewoon de teugels moeten laten vieren en de nacht in moeten duiken.
Echt een aanrader voor iedereen

























