Tijdje geleden postte ik een Goerne cd met orkestliederen van Schubert. Bij de liederen van aarts-romanticus Schumann past misschien toch beter alleen de pianobegeleiding. Prachtige opnamen in elk geval. Fijn weekend alvast!
Klopt inderdaad. Ik had de koffie nog niet op dus was nog niet helemaal wakker. 
Vandaag heb ik 4 albums in mijn bijdrage.
The Who - Live At Leeds. Een van de meest legendarische live-albums ooit. Een goede gitaarsound van Townshend, die baslijnen van Entwistle en de knallende drums van Keith Moon, heerlijk.
Ik had laatst geschreven dat ik graag de eerste drie The Jam-albums wou verzamelen. Het is me gelukt, nu heb ik behalve 1 album alle studioalbums bij elkaar verzameld😅. In The City is op het moment mijn favoriet. Leuk feitje: The Who was de grondlegger van de Mod-cultuur en The Jam was een van de bands die die cultuur weer terugbracht, er zitten ook veel inspiraties van The Who in The Jam verwerkt.
Prince - Dirty Mind. Ik heb al een paar jaar geleden mijn eerste Prince-album gekocht, dat was Purple Rain. Daarna heb ik nog een stapel gescoord door de jaren heen, maar ik luisterde veel meer naar andere bands. Van de week ben ik ineens weer naar 'm gaan luisteren en toen heb ik weer een paar albums gescoord, Prince uit 1979, Controversy uit 1981 en deze uit 1980. Het was zo’n ongelofelijk slimme en goede muzikant. Mijn vader is er geen fan van, dus die noemt 'm altijd "ChocoPrince"
En als 4e plaat heb ik vandaag Motörhead - 1916. Ik ben sinds 2022 een groot fan geworden van deze band en heb al een hoop albums bij elkaar gespaard, op het moment vooral van de originele samenstelling met Kilmister/Clarke/Taylor. Vorige week zaterdag kwam het nieuws naar buiten dat de langstzittende gitarist Phil Campbell was overleden op de te jonge leeftijd van 64 jaar, dus dit album draai ik vandaag als een soort eerbetoon aan hem.
Om de pols zit nu al 3 dagen een vergulde Pulsar dresswatch, die ik afgelopen december als kerstcadeautje heb gekregen van mijn vader(nadat ik 'm eerst zelf had aangewezen😂).
Fijne plaatjesdag, allemaal!
Zo’n Seamaster heb ik nog niet eerder gezien, mooi ding!
Dank je!
Het is de: 212.30.44.52.03.001 
Goedemorgen plaatjesvrienden.
Laten we vandaag de dag maar eens beginnen met een ijzersterke Springsteen
Een CD in zo’n raar papieren hoesje.
Eigenlijk gewoon een ouderwetse LP hoes in mini-formaat.
Ik weet niet zo goed wat ik daarvan moet denken.
Maar uiteindelijk gaat het natuurlijk gewoon om de muziek.
Fijne plaatjesdag gewenst allemaal.
Goedemorgen,
Welcome back my friends to the show that never ends….
Vandaag dit driedubbel live album van Emerson, Lake & Palmer. Drie bekende en alom gerespecteerde musici: Keith Emerson had al enigszins vergelijkbare muziek met The Nice gemaakt, Greg Lake speelde vóór ELP bij King Crimson op het legendarische album “The Court of the Crimson King”, en Carl Palmer zat bij The Crazy World of Arthur Brown (“Fire”) en Atomic Rooster. Deze live lp is uit 1974 en markeert min of meer het eind van hun meest succesvolle periode. Daarna zouden ze eind 70er jaren nog terugkeren, maar dat waren meer gecombineerde solo projecten dan dat het echt groepswerk was. “Peter Gunn” en “Fanfare for the Common Man” zijn uit die latere periode. Maar begin 70er jaren maakten ze progressieve rockmuziek met klassieke en jazz invloeden waarbij de keyboards van Keith Emerson het middelpunt vormden. En ze zijn natuurlijk bekend van “Lucky man”, welk nummer overigens niet kenmerkend is voor de muziek van ELP.
Enige nadeel van dit soort live lp’s uit de 70er jaren is de verplichte drumsolo die er blijkbaar toen altijd bij hoorde, denk aan “Made in Japan" en “The song remains the same”, hoewel de drumsolo van Carl Palmer niet verkeerd is. Greg Lake was de gitarist en bassist en verzorgde met zijn gedistingeerde stem de zang.
Fijne plaatjesdag!
