Complete set slaat alleen op hetgeen je gekocht hebt. Je koopt geen factuur, die krijg je van de verkoper . Ingevulde garantiekaart is voor mij voldoende.
Ik zou er zelf niet al te moeilijk over doen als er verder geen signalen zijn dat het horloge niet eerlijk verkregen is door de verkoper. In dat geval zou er wel een onderzoekplicht zijn van de koper en zou het aantonen van een factuur voldoende moeten zijn.
En stel het horloge is heel goedkoop gekocht, en nu verkoopt de bezitter het met winst. Ga je daar weer discussie over krijgen.
Wanneer er nog garantie op het horloge (of welk product dan ook) zit dan prefereer ik wel een factuur. Wat ik zelf ook nog wel wil doen is de koper een kopie geven met mijn gegevens gemaskeerd. Wanneer er iets mocht zijn en er is per sé een origineel nodig dan ben ik ook de beroerdste niet. Kan de koper rustig bij mij aankloppen. In principe bewaar ik mijn facturen altijd. Tenzij ik zeker weet dat ik de factuur niet meer nodig heb.
Facturen zijn uitgeschreven aan een persoon (en dus persoonlijk) en horen niet bij de complete set (niet bij de handel tussen particulieren) en daarnaast gaat het een koper sec gezien niets aan, wat jij zelf voor het horloge hebt betaald. Misschien heb je het wel cadeau gekregen? of aangekocht tegen een heel scherpe prijs in een pakketdeal? zou je het dan niet gewoon mogen verkopen voor de marktconforme waarde? Het is aan de potentiële koper om te beoordelen of hij het horloge de juiste prijs waard vindt. Hoeveel winst of verlies ik bijvoorbeeld op een horloge maak is mijn zaak. En als er papieren bij beloofd zijn, dan moeten ze uiteraard kloppen.
Een factuur is geen verplichting, al kun je er inderdaad deals mee mislopen, wanneer je echt weigert om hem mee te geven of te laten zien. Meestal gebeurt dat bij mensen die geen (niet veel) ervaring in de handel hebben.
Edit: overigens geeft een juwelier of handelaar ook nooit zijn eigen inkoopfactuur aan de klanten mee. Hij schrijft er een voor je uit, waar de prijs op staat die jij betaalt als koper.
Aangezien er op de aankoopfactuur nogal eens een persoonlijk adres, rekeningnummer, etc. staat geef ik het nooit af aan een koper. Wat dat betreft heeft het voor mij geen meer waarde.
Wat hierboven staat over het niet nodig zijn van de aankoopfactuur als er wel een garantiekaart onderschrijf ik. Maar bij vintage horloges heb je meestal geen garantiekaart en dan ook niet originele factuur (van de eerste koper). Als bij het vintage horloge dan wel een recente aankoopfactuur zit van een gerenommeerde vintage horlogewinkel dan geeft mij dat als koper wel meer zekerheid wat betreft originaliteit etc.
Dat is in dit geval absoluut een goed punt! Het zou de verkoop ten goede komen, wanneer er dan een factuur bij zou zijn. Soms is die factuur er echter gewoon ook niet, zeker bij vintage horloges die uit een inboedel komen of bij iemand vandaan die geen horlogeverzamelaar was/ is. Het blijft altijd een aandachtspuntje
Wanneer ik duurdere objecten tweedehands koop, is de aanwezigheid van de originele aankoopfactuur een absolute vereiste. Ik weet niet hoe het in NL zit, maar hier (=SE) moet je na een eventuele woninginbraak de waarde van gestolen voorwerpen kunnen aantonen. Het beste middel daarvoor is de originele aankoopfactuur. Vroeger woonde ik in BE, en ook daar is de factuur een belangrijk hulpmiddel bij verzekeringskwesties.
Voor mij alleen interessant voor de verzekering .
Bij mijn kostbaarheden verzekering moet ik een Nederlandse factuur overleggen voordat het horloge kan worden opgenomen in de verzekering .
Zuur is dat toen ik een Sinn horloge nieuw had gekocht bij de fabriek omdat er geen dealer in Nederland was ik dat horloge moest laten taxeren ( gloednieuw horloge met factuur ) voor €100,- om geaccepteerd te worden , pfff !
Het is inderdaad iets prive maar toch, zie voorbeeld van mijn neef;
Mijn neef kocht een horloge, Rolex Submariner van nog geen jaar oud, van een vriend van hem. Deze vriend had 'm in Duitsland gekocht. Na een leuke vakantie kwam mijn neef aan op Schiphol en werd daar aangesproken door de douane. De douane vroeg hem waar hij het horloge gekocht had waarna hij braaf vertelde; in Nederland meneer. Hij moest toch de bon overleggen, welke hij niet had en na enig aandringen zijn vriend een foto stuurde van de Duitse bon.
Je raad het al, hij mocht belasting betalen.
Vandaar sommigen, ik nu dus ook, graag de bon willen bij een zo goed als nieuw horloge om dit te voorkomen.
Aankoop factuur zal ieder van mij mee krijgen, geen punt.
Maar wel aangepast, naam en adres gegevens en evt gedeelte rek nummer zijn van het aan de koper mee te geven kopie alle verwijderd.
Geen idee of het een broodje aap verhaal is. Ik heb 'm ge-whatsapped, even kijken of ik het goed heb. Kom erop terug!! Zal wel iets verkeerd begrepen hebben, vaker last van.
Volgensmij ben je in Nederland nog onschuldig tot het tegendeel is bewezen. De doane zal dus wel iets moeten hebben om de bewijslast bij jouw neef te leggen (bijvoorbeeld box, papieren en bon in de tas).
Ik had het verkeerd, zijn vriend komt uit Duitsland en had 'm ergens gekocht op vakantie. Waar dat weet hij (neef) niet.
Geen idee waarom maar hij moest belasting betalen. Dit was in 2014 dus niet pre-Schengen.
Bij mijn laatste vakantie nog nagevraagd op Schiphol aan een douane beamte of ik last krijg met een horloge bij aankomst in Nederland. Deze mevrouw vertelde mij dat ik het best een kopie/foto bij mij kan hebben van het aankoopbewijs.
Omdat je jouw reactie aan mij richt, toch even een kort antwoordje terug.
Ik heb respect uiteraard voor het verhaal wat jij uiteenzet. Het is echter een andere situatie dan wat de TS schetst.
Mijn reactie op TS behelst uiteraard niet alle uitzonderingen op de door mij uitgeschreven mening. Mijn reactie is mijn persoonlijke mening en ervaring, gebaseerd op de situatie zoals de TS die stelt.
Op bijna alle verhalen zijn uitzonderingen mogelijk, zo ook op dit verhaal.
. Ingevulde garantiekaart is voor mij voldoende.
