Hier ging zo’n 25 jaar geleden mijn hart sneller van kloppen. Het gevoel om er ooit 1 te kunnen kopen ging niet weg.
Ik heb nu sinds een tijd een Big Pilot. Niet dit model, maar een latere versie. En nog steeds blij mee.
Hier ging zo’n 25 jaar geleden mijn hart sneller van kloppen. Het gevoel om er ooit 1 te kunnen kopen ging niet weg.
Ik heb nu sinds een tijd een Big Pilot. Niet dit model, maar een latere versie. En nog steeds blij mee.
Bij mij de Breitling Colt.
Ik vond Breitling totaal niet interessant tot Kern aan het roer kwam en het merk transformeerde van bling naar meer ingetogen.
De nieuwe Colt was nu niet glimmend maar mooi gesatineerd en met de sierlijke flying B terug als logo was het plaatje voor mij compleet en ontstond een lichte verliefdheid voor het merk
Echt vallen voor een merk? Wat betekent dat eigenlijk, vroeg ik mij af. Als ik dichtbij dat gevoel moet komen, dan is dat voor mij een merk dat ik een warm hard toe draag en dat mooie overtuigende producten maakt (tenminste meer dan één) die ook echt erg bij mij passen en dan moeten deze producten ook nog eens herkenbaar zijn of belangrijk voor het beeld van het merk. Ik denk dat ik enigszins omzichtig Bravur zal noemen. En dat is begonnen met commentaren over hun Scandinavia, die ik niet eens bezit. Inmiddels wel twee anderen, maar ik weet dat de Scandinavia of de Geography ook welkom zouden zijn. Allemaal horloges van hun eerdere en ogenschijnlijk permanente lijnen. En ook dat feit, dat het gelijk permanente lijnen waren voor een micro, bevalt mij wel. Scandesign met veel nadruk op eigenheid en kwaliteit terwijl de ontwerptaal echt de lange jaren ~60 probeert her te beleven. Ik draag beide horloges veel en vaak en voel me er heel prettig bij.
Lastig aan te geven.
In ieder geval werd mijn interesse voor horloges gewekt door het horloge van een toenmalig al wat oudere projectmanager. Ik heb het dan over 1999.
Dat was deze:
Rado bleef een interessant merk, al heb ik slechts één keer zelf een rado gehad. Ook een model wat dezelfde projectleider er destijds als tweede horloge bij had.
Mijn “liefde” voor horloges kwam van deze.
Dat was begin jaren 2000.
Liefde op het eerst gezicht en sindsdien eigenlijk altijd één of meerdere Tissots in de collectie gehad.
Naast Tissot raakte en nog steeds eigenlijk, Edox een gevoelige snaar. Een eigenzinnig merk.
En sindsdien nog vier of vijf andere Formex gekocht, maar allemaal quartz. Gaan binnenkort weg wat mij betreft
Grappig hoe dat gaat.
Iedereen is anders.
Met sommige merken heb je helemaal niets.
Geen idee waarom eigenlijk, puur gevoel.
Terwijl dit bij een ander dè merken zijn!
![]()
![]()
Ja, en dat het ook nog wel in de loop van de tijd kan wijzigen.
Paar jaar terug was ik geloof ik één van de veelposters en adepten in de Grand Seiko topics. Dat was tot een jaar geleden voor mij hét merk.
Dat is nu gewoon niet meer aan de orde. Ik ben wat GS verzadigd. Al sluit ik niet uit dat er nog weer eens een GS komt
Ik waardeer het nog steeds, maar niet voor de heb. Het blijven uiteraard wel kunsstukjes.