De Black Bay 54. Tijdens het passen van wat anders zag ik deze liggen en ik dacht laten we eens kijken hoe klein dat malle ding met z’n 37mm draagt.
Sindsdien (half augustus) niet meer van de pols te slaan.
M.a.w. staar je niet blind op afmetingen.
De Black Bay 54. Tijdens het passen van wat anders zag ik deze liggen en ik dacht laten we eens kijken hoe klein dat malle ding met z’n 37mm draagt.
Sindsdien (half augustus) niet meer van de pols te slaan.
M.a.w. staar je niet blind op afmetingen.

De YM. Vond de bezel eerst vreselijk en moest hem omhebben om te waarderen. Draagt ook fantastisch door de mooie rondingen bij de kast
Zonder twijfel: de Speedmaster.
Toen ik op het forum kwam vond ik het maar een gehyped saai horloge, die zwarte plaat vond ik fantasieloos, ik snapte niet waarom het zo populair was… In ‘wat dragen we vandaag’ weigerde ik consequent Speedmasters te liken.
Tot ik ze wat beter ging bekijken, ik vond de historie er achter wel leuk en ik zag dat het toch wel een bijzonder horloge was. Ik deed er eentje om van een forumlid, en ik was oprecht teleurgesteld dat hij veel te groot was voor mijn pols. Wat een fraai horloge was dat. Ineens wilde ik hem ook. Toen ik er achter kwam dat er ook versies waren die niet 42mm waren, ging ik echt op zoek. Aanvankelijk naar een Reduced, maar toen wees een bevriend forumlid me op een FOIS in het blauw. Prachtig horloge, de wijzers die anders zijn dan bij de meeste speedies vond ik heel mooi. Leuk verhaal er achter met Walter Schirra (zie mijn NA als je dat soort dingen leuk vindt).
Nu draag ik dus met veel plezier een Speedmaster, waar ik ooit niks aan vond.

Leuk topic! Die Cartiers, afstotelijk vind ik die kroon van sommige modellen nog steeds! Maar die Santos begin ik wel echt erg mooi te vinden.
Ik heb hetzelfde in ieder geval wel meegemaakt met Bell & Ross. Die snapte ik een tijd geleden echt niet. Maar inmiddels ben ik wel fan!
Nice 
Ik heb dit bij de meeste echte dress watches.
Ik ga nog steeds nie vlug een tank oid kopen aangezien ik die waarschijnlijk toch niet vaak zou dragen maar vind ze altijd maar mooier.
Ik hou het toch vooral bij sportievere modellen voor nu…
Ik had dat (ook) met Panerai. Vond ze altijd lomp en te groot. Tot ik er eentje om had bij een gtg. Een klassieker. Ineens snapte ik hem, en moest ik hem hebben. Wordt er nog steeds blij van als ik hem draag.

Mooie foto’s!
Ik had exact hetzelfde met mijn datejust. Had er honderden in handen gehad en wist zeker dat ik een gekartelde bezel en absoluut geen romeinse cijfers wilde. Zie hier mijn Datejust
wel herkenbaar 
Leuk topic. Veel merken en modellen meer of juist minder gaan waarderen dankzij teveel lees tijd op HF.
California dials vond ik onbegrijpelijk lelijk. Wie verzint er nu een combinatie van Romeinse en Arabische cijfers, want Romeinse cijfers op een wijzerplaat zijn doorgaans altijd afstotelijk.
Niets zo veranderlijk als een mens. California dials meestal te druk, maar ondertussen vind ik de rustiger varianten mooi
Voor mij was toch wel de verrassing van het jaar de Seamaster 300. Ik ben een echte Omega fanaat. Dat is waar de watch collecting ooit begon. Hoewel ik ook moderne horloges in de collectie heb, gaat mijn voorkeur doorgaans uit naar vintage. Ik heb diverse Seamaster in de verzameling maar vooral uit de 50’s en 60’s. Maar de moderne Seamaster konden mij niet warm krijgen vooral omdat ik de bezel niet mooi vond … dacht ik …
Toen mijn horlogemaatje @Gniffub mij zijn SM300 Jacques Mayol midsize uit 1999 met blauwe wijzerplaat liet passen was ik om.
Eerder dit jaar had ik de mogelijkheid om van gerespecteerd horlogemaker/-verkoper op dit forum @Lieuwedv een SM300 midsize te kopen.
Nu dus trotse eigenaar van schitterende Omega 2236.50 met witgouden bezel. Omdat mijn vrouw ook helemaal verliefd is geworden op het horloge heeft zij gister de SM300 midsize ref. 2552.20 met witte wijzerplaat gekocht (nog onderweg).
SM300 is nu stiekem mijn #1, nooitgedacht!
Ik ben op jacht :). Lekker aan het inlezen en informatie aan het vergaren. Ik heb zelfs al een zwarte bezel gekocht. Ik wil de 16710 volgend jaar aankopen voor mijn 40e verjaardag, Coke of Pepsi allebei mooi ![]()
Ik las ooit een keer dat vintage bestaat uit de combinatie Vingt en âge in het Frans, oftewel 20 jaar oud. Als we dit aanhouden dan is het horloge inmiddels vintage 
Het gekke is alleen dat de term vintage niet alleen leeftijdsgebonden is, maar ook afhankelijk is van het product.
Als meubels vintage zijn dan moeten ze tussen 1920 en 1980 gemaakt zijn. Kleding moet minstens 25 jaar oud zijn en horloges minstens 30 jaar. Verwarrend 
Maar ik snap je punt. Horloges uit de jaren 60/70 hebben enorm veel charme. Deze Seamaster is echter prachtig! De moderne Seamaster doet mij ook niet heel veel, net zoals de moderne Rolex. Dat heeft niet zozeer met de leeftijd te maken, maar eerder met die keramische bezels. Die glimmen me veel te veel 
… maar wie weet gaat mijn mening daar ook ooit een keer over veranderen 