Ooit een casio vast gemaakt aan mijn flipflops en onder een handdoek langs mijn strandbedje laten liggen. Bij terugkomst van de oceaan had ik wel de slippers nog maar het horloge was verdwenen, het bleek dus niet te dienen als hangslot.
Sindsdien draag ik op het strand alleen nog maar horloges waar ik mee kan gaan zwemmen.
Daar ben ik helaas nooit achter gekomen, denk losse schakel of sluiting, die sluiting gaf eerder al wat problemen en ja als je dan je arm uit het raam steekt is het vragen om problemen maar goed, dat was heel veel jaren terug. Ben nu wat ouder, wijzer en voorzichtiger. En ben in de loop der tijd ook waardes van materialen in gaan zien
Al gedaan (1. het wakker liggen, 2. met enkele familieleden de hele bende doorzocht, dat valt gruwelijk tegen met een pand uit 1920 dat vanaf de bouw in eigendom van de familie is).
Rolex thuis kwijt. Zat in een eenvoudig doosje met bijzondere vorm. Al heel veel gezocht. Geen spoor van doosje of box. Ik beschouw het als hopeloos verloren, Door dit hier te plaatsen hoop ik op een mirakel.
De horloge gekte is hier ooit begonnen met mijn vader zijn jaren 70 Seiko 5 automaat. Mijn vader heeft deze gedragen in de staalfabriek en op de scheepswerf waar hij later werkte. Zwaar beschadigd maar onverwoestbaar. Ergens begin jaren 90 droeg mijn broer deze dagelijks. Op de brommer naar school (van Zwijndrecht naar Dordrecht) is hij deze toen verloren. Eeuwig zonde natuurlijk, maar goed. Dag erna rijdt hij op zijn brommer over de brug tussen Zwijndrecht en Dordrecht. Hij moet afremmen voor wat fietsers en zijn oog valt… op de Seiko die tegen een pilaar aanligt. Ongelofelijk toeval. Uiteraard liep de Seiko nog Deze Seiko is later om mijn pols terecht gekomen en ligt hier in de horloge box. Grappig is trouwens dat deze Seiko een Nederlandstalige schijf heeft voor de weekdagen.
Toen ik nog op schepen werkte, droeg ik mijn nette horloges ook gewoon tijdens het werk. Zonde natuurlijk, en officieel verboden om ringen, kettingen, armbanden of horloges te dragen vanwege gevaar ergens achter te blijven hangen.
Bij een klus waarbij ik met mijn handen boven het water bezig was zei de bracelet PANG en weg Seiko (…). Later nog eenzelfde teruggekocht.
Ik schat ongeveer 30 jaar geleden tijdens mijn werk in een magazijn mijn Casio verloren.
Waarschijnlijk ergens aan blijven haken en een springbar gebroken.
Kan gebeuren.
Een paar uur later kreeg ik hem terug van een collega die hem had gevonden.
Jammer genoeg nadat er een vijftons heftruck met massieve banden overheen gereden was.
Dan zie je dat zo’n kast toch nog een heel stuk platter kan.
Ik heb mijn horloge die van mijn opa is geweest (rolex datejust 16014) aan mijn broer uitgeleend. Er werd bij heb ingebroken en die ben ik dus kwijt. Mocht hij toch eens opduiken met een zilveren plaat en een deuk in de clasp, dan wil ik diep daarvoor in mijn buidel tasten.
Ja hoor met enige regelmaat…
Met name als ik weer eens foto’s wil maken van een horloge en gebruik maak van bijvoorbeeld de tuin als omgeving.
Wil de horloges dan nog wel eens vergeten mee te nemen terug naar binnen.
Lastig als je een paar dagen later een horloge niet meer kunt vinden waar ze horen te liggen en je je adhd brein dwingt om na te denken wanneer je hem voor het laatst hebt beet gepakt, gewoon in de tuin …een beetje zoals vroegah eieren zoeken met pasen.
Een Seiko Grand Quartz. Deze is helaas 6 meter naar beneden gevallen. Die was van mijn vader geweest. Met schilderen gevallen, glaasje kapot maar liep nog wel. Mijn vader zag dit net voor zijn ogen gebeuren en zou het horloge laten maken ergens. Dit was voor mijn liefhebberij voor horloges begon. Nooit meer aan gedacht. De jaren verstreken. Vele jaren. De hobby kwam later goed op gang. Te laat is de zoektocht naar dit horloge begonnen. Nu zou ik willen dat ik dit horloge nog had.