Die stroming bestond toen nog niet Henk. Dat witte gij ook.
Maar… Ik snap wel wat je bedoeld. Het ‘mist’ wat typisch geometrisch lijnenspel, wat de Oris Rectangular en de Reverso daartegenover prachtig tot uitvoering brengen. De Tank oogt wat hard aan.
Ondanks dit gegeven, is toch wel degelijk een vroege Art deco.
Ik denk dat de vroegere Art Deco, wat minder verfijnd en wat harder was, om zich te onderscheiden dan wel af te zetten tegen eerdere stromingen zoals Jugendstil. Tegen het einde, toen de Reverso uitgebracht werd, was er meer verfijning en verrijking.
Ik zou haar eens die rectangular laten passen @Donnie1
Het tank horloge van Cartier is een hommage aan de eerste tanks (Mark I, oftewel Big Willie ) die de Britten inzetten bij de slag aan de Somme in 1916 en waarvan de rupsbanden over het hele voertuig lopen ipv alleen eronder, aldus van boven gezien:
In die zin is het idd nog geen Art Deco (te vroeg) en al zeker geen brutalisme (veel te vroeg).
Wel heel zeldzaam en uniek uit de '70-er jaren maar wel 5-voudig in prijs !! (Vraagprijs €2500,–) reeds in stille verkoop, maar straks via HF en MP te koop. Dus, wie eerst biedt, eerst maalt !!
Uit erfenis: aut. loopt goed, band solid gold ca. 42 gram, horloge (goud/staal) 32 gram
Ik vrees dat je de tank fout hebt. Cartier, als rechtgeaarde Fransman, ontwierp een hommage aan de Renault FT-17.
Van boven bezien ook zonder die rare flaporen van de Big Willie.
Overigens is de FT ook de eerste moderne tank met draaibare toren waar het kanon op zat. Vandaar ook het gebrek aan flaporen. De Mk1 was er eerder, maar dat was een kutding. Ook een reden waarom moderne tanks er uit zien als het kleinkind van een FT, en niet een Big Willie.
Dat brutalisme in die zin nog niet bestond is bekend, maar het ontwerp heeft voor mij meer brutalistische trekken dan Art Deco trekken. Ik hoor wat jij en @Nash zeggen, maar de Tank is gewoon te minimalistisch om echt volmondig Art Deco te roepen. In mijn beleving, uiteraard.
Ik wil je niet voor het hoofd stoten, maar gelukkig maar. Ik moet er niet aan denken dat ding dagelijks te zien. Wie dem auch sei zou ik een niet-liefhebber die gewoon dagelijks een horloge wil dragen absoluut geen vintage aanraden. Het is breekbaar, je moet nog maar afwachten of het te servicen is, en het is gewoon niet geschikt voor de gemiddelde niet-liefhebber.
Ga naar een stad waar je Oris, Seiko, Junghans en Swatch Groep dealer vind, eet een lekkere lunch met bubbels of zo, en ga gezellig passen. Mooi excuus om ook eens een lingerie-winkel aan te doen, als je er toch voorbij loopt. Misschien, afhankelijk van waar je woont, ook met een leuke overnachting in een mooi hotel er bij. Dan ben je je budget wel aan het opblazen, maar je enthousiasmeert je vriendin voor je. En misschien zelfs het één of andere horloge.
Mijn laatste tip? Een 36mm Club. Er staat er eentje op het forum met een ambivalente status:
Ik sluit het niet uit, maar dan zouden mijn collega’s en ik destijds (toen ik eind jaren tachtig bij Holthuis in Nijmegen werkte) verkeerd voorgelicht zijn door de vertegenwoordiger van Cartier.
Het horloge is natuurlijk een gestileerde versie, vandaar dat de “flaporen” ontbreken, net zoals het “staartje” van de Renault en de MK1.
Wat voor jouw verhaal spreekt is dat de FT in 1917 verscheen, en de Tank naar verluid ook. Dat vind ik snel. De Mk1 was er in 1916 al. Maar hoe waarschijnlijk is het die in actie gezien te hebben?
Het is een interessante vraag. Het enige wat ik met zekerheid kan stellen is dat Renault een betere tank maakte.
Ik zal 'm niet lelijk noemen, maar als ik dit bij mijn vrouw aanbied moet ik wel een goed verhaal erbij hebben…
Blijft mij verbazen, de hoeveelheid belegen Omega’s die in dit soort topics voorbij komen. 18e verjaardag, afstuderen, cadeau vrouw/vriendin/maîtresse > opa’s Omega. Dergelijke klassieke modellen zie je niet snel van andere merken als suggestie. Zijn ze nou zo populair of gewoon leuk want “goedkope” optie van gerenommeerd merk?