Deze is 38mm, de 168 waar ik zo van hou is 2mm kleiner. Al is deze dan weer wat minder dik.
Op een slanke pols valt die 2 MM toch wel op - misschien kwestie van wennen?
Ik had echter ook wel een beetje een probleem met die chrome-shine op de resin case. Dan is dit wel aanzienlijk mooier. Bezel en lugs netjes horizontaal gebrusht, knap hoor!
Ik ben bang dat hier mijn verzamelwoede stopt. Het is klaar. Beter dan dit wordt het niet. Er is nog een Trans Continents onderweg maar dat is het dan ook. Ik zie niet dat een Oris, Omega, Tudor, of R****x mij nog meer draagplezier gaan geven dan deze MDV-106 Pepsi. Ja het is quartz. Ja het is een Casio. Ik heb nu in minder dan een jaar bijna 40 horloges gekocht. Eerst veel digitale Casio’s. Daarna analoge Casio’s. Handopwinders uit communistisch Rusland en kapitalistisch China. Automaten. Voor in m’n winder. Horloges op zonne energie en op signalen van atoomklokken.
Maar nu, nu heb ik een Duro. Gekocht in Japan voor een paar tientjes. Ik denk dat ik nu klaar ben. Meer lol uit een horloge halen is onmogelijk. Hij loopt natuurlijk perfect op tijd en zal elke 4-5 jaar een nieuwe batterij nodig hebben. Maar verder een compleet zorgeloos horloge. Geen onderhoud nodig. In het aller aller ergste geval raak ik hem kwijt of gaat hij kapot. So what? Dan koop ik een andere. Geen gedoe met verzekering of wat dan ook.
Dit is hem: my daily driver totdat de dikke dame zingt. Beter wordt het niet.