Ik snap ‘m niet, denk ik.
Dit is wat ik associeer met die cartier louis:
Plus een glas whisky en een grote asbak met een smeulende cubaan.
Ik snap ‘m niet, denk ik.
Dit is wat ik associeer met die cartier louis:
Plus een glas whisky en een grote asbak met een smeulende cubaan.
Valt niks aan te snappen…'t is een gevoel, geen redenatie.
Zeker wel. Staat heel mooi bij dit model. Mijn vrouw heeft hem ook zo ![]()

Maar ja, verder ziet die woonkamer er wel Louis achtig uit.
Pardon my french.
Vele beter nu.
Mooi topic. Er zijn veel antwoorden mogelijk maar waarschijnlijk kom ik dan toch uit bij een Philippe Dufour Simplicity.
Qua afwerking is er moeilijk te tippen aan een Dufour. Als je het echter over de ultieme dresser hebt, dan moet ook de Patek 96 genoemd worden als het horloge dat het genre niet zozeer starte maar wel populair maakte:
De 96 zou ik ooit nog wel eens willen hebben in de collectie.
Ik heb een verrekte bloedhekel aan guilloché met dan een merknaam in een vakje erin. Het valt moeilijk te vermijden, dat weet ik ook wel, maar bah, dat is toch elke keer jammer. Er zijn weinig modellen die het kunnen gedaan krijgen dat dat in het ontwerp past. Deze evenmin. ![]()
Dat lijkt wel het Melaniakwartier van het witte huis.
Ik heb me laten vertellen dat ze best een aardig moppie kan zingen onder de douche.
Ik ben benieuwd of je dat ook zou zeggen nadat je hem in het echt hebt gezien😉
Cartier is zo een van die merken die vooral overtuigen om de pols. Op foto zie je ze te groot om de subtiliteit te vatten.
Is me net iets teveel show-off weer, deze post. Caps lock and all. OK, leuk dat je het kunt betalen. Maar het uurwerk blijft een gemodde Unitas, inclusief de Dreiviertelplatine die ze bij Dornblüth ook gebruiken.
Over wie gaat dit nu?
Brave borst, ik heb hem zelf ook, zie de foto boven. Het ging niet zozeer om de afmeting van de tank alswel om de kleur van het metaal dat de woonwagenvibes oproept.
Overigens, ik was van de zomer bij Karel III op bezoek, en zijn Londense optrekje vertoont ontstellend veel overeenkomsten met het door mij boven geplaatste interieur, alleen dan met heel veel rood ipv wit. Een luxe bordeel was er niks bij.
Zeker. Of staat er in het echt géén witte geometrische rechthoek in het midden van een perfect golvende guilloché geplempt?
Het kan best een prachtig horloge zijn hoor, maar ik vind het gewoon een lelijk detail, jammer, en een gebrek aan inspiratie. Benzinger bijvoorbeeld lost het soms op door het vak gebogen te maken, mee met de kast, en de guilloché errond dan eerder vloeiend mee met de richting te laten gaan. Dat helpt.
Huh? Dat waren toch geen volkszangers of woonwagenbewoners?