Dat is zeker een mooie oplossing van Benzinger. Al zou ik stellen dat het opbreken ook wel past bij het feit dat het bij Dufour niet primair om een merk maar vooral om de ambacht van een horlogemaker gaat. Dan mag dat ook wel een beetje schuren en opvallen. Maar daar mogen we van mening over verschillen!
Ik vraag me soms af hoe ze dat eigenlijk doen om die guilloché zo rechtaf te stoppen aan de cartouche.
De grootste misser op vlak van guilloché - tekst combinatie die me te binnen schiet komt van een merk dat beter zou moeten weten.
Desgewenst ook in nogmeerzonderood.
WAAROM zou WIE dat op de wijzerplaat willen zien?
5 likes
Euh ja. Benzinger ook. Ruim. Elk groefje door dezelfde man met trage handbewegingen middels een kolossale stokoude machine gegraveerd. 
De beweging van het graveerhand stoppen. 
Verschrikkelijk inderdaad. Die lompe cartouche is zelf al een oogzweer maar dan dat Adidas stijl ding eronder. Foei.
Eeuwig zonde inderdaad.
Mijn punt was dat ik er in zulke gevallen in kan komen ten opzichte van massaproductie.
Ik net niet. Zou je niet net verwachten van een handgemaakt stuk ambacht dat er meer nagedacht wordt over vormgeving en het integreren ervan, eerder dan een dertien-in-een-dozijn cartouche neer te plempen middenin de wijzerplaat waar dan een random merknaam kan op gezet worden, à la plakmerkplaten uit de jaren 60? 
1 like
Show-off … weer …
Hoezo “weer” en waarom show-off
Los daarvan … dit is geen gemodificeerde Unitas
Dat gezegd zijnde, in de foto van Fate van hierboven…
… stoort die cartouche dan weer helemaal niet want die is perfect in balans met de rechthoekige sector en dito kleine seconde. Dus het kan wel.
2 likes
Krijg nou tieten! … weer wat geleerd.
(Peaky Blinders overigens nog nooit een aflevering van gezien…)
1 like
Best wel goed, de eerste seizoenen toch. Rogue Heroes (van zelfde regiseur) vind ik beter.
Ow, dat is ook van hem? Daar wel geprobeerd naar te kijken, maar dat vond ik toch weer net te Amerikaanserig, ook met die muziek en zo (gebruik dan muziek die bij de periode hoort, vind ik veel leuker). En nou heb ik best Anglofiele trekjes, maar ik vond dat heldendom toch wel zwaar over de top (ja, is gebaseerd op het boek van Ben McIntyre, die ik hogelijk waardeer om zijn spionage bio’s). In zijn dikke pil over de woestijnoorlog wijdt de eminente historicus Jonathan Dimbleby hooguit een paar summiere regels aan de SAS. Zo’n invloed hadden ze nou ook weer niet op het verloop van de oorlog. Dus na wat vooruitspoelen om te zien of het echt leuk werd heb ik het kijken maar opgegeven.
Peaky Blinders dan maar eens ergens zien op te snorren.
1 like
Van de vele dingen die mij, qua stijl niet aanspreken, aan dit horloge als esthetisch afstoten, vind ik dat ‘10 Hz’ wel het allerlelijkst. Dat hoeft daar toch niet zo te staan?! 
2 likes
Jawel hoor. Die raderwerk-layout herken ik van anderhalve meter afstand. Never mind. Een echt eigen uurwerk ontwikkelen kost heel veel geld…
Kijk aan… Fate die met dress watches aan komt zetten. Nog niet zo heel lang geleden had je een hekel aan dress wachtes, moest alles een datum én lume hebben, minimaal 50m WR, en was een Reverso “een sporthorloge”. 
Maar goed: zie hier twee hele fraaie dressers. dat noem ik nou vooruitgang.
Dan on topic.
Ik denk dat ik kan stellen dat ik inmiddels een redelijk fair portion aan dress watches heb gehad (plaatjes spreken voor zich). En voor mij is er één absolute winnaar: de Lange 1.
Ik ben erachter gekomen dat die ultra-traditionele dress watch (lichte plaat, time-only, superstrak) mij op de pols net wat te braaf is. De horloges die mij echt pakken hebben op de één of andere manier karakter.
En precies daarom is die Lange 1 zo goed: perfecte maat, top huis, iconisch, en vooral: veel, heel veel, karakter. En ja, “niet volgens iedereen een echte dress watch”, maar als je het hebt over de geest van een dress watch (stijl, rust, klasse, proporties): dan belichaamt deze ‘m voor mij juist als geen ander.
En Fate… die stap naar edelmetaal komt ook nog wel. Zodra je daar eenmaal aan toe bent, wil je, zeker bij dress, meestal niet meer terug.
14 likes
Hij is een tikkeltje aan de grote kant voor een dress watch, met z’n 39mm. Is het een dress watch? Ik vind het een dress watch. Dat gezegd hebbende, als Rolex deze even in de droger gooit en 'm er uit haalt bij 36-37mm dan heb je wel wat moois hoor. Ik vind deze config echt lekker. En ik heb verder echt niks met Rolex, meeste modellen kunnen me gestolen worden.
11 likes
Dat doen ze daar ook hoor, zoals dit, in-house, elk onderdeel.
Enneuh, dat uurwerk…
Dornbluth Unitas,
L&H:
Er zijn wel overeenkomsten, al is dat op zich niet zo verwonderlijk. Maar de oriëntatie van het hele opwindmechanisme en kroon versus de radertrein zit anders, plus een joekel van een grootteverschil. Misschien wel geïnspireerd door.
3 likes
Dude. Dat is tien jaar geleden. Ik ben al bijna vier jaar bezig om alles wat groter is dan 39mm en te toolish is rücksichtslos de deur uit te bonjouren.
100, als we dan toch terug gaan in de tijd. 
Ergens vind ik dat nog steeds. Er is geen enkele engineering reden waarom een Reverso geen fatsoenlijke pakkingen en hacking seconds kan krijgen, maar ze verdommen het gewoon bij JLC.
Hier, 35 bij 8 mm met dressy vibes, wel gewoon 100m waterdicht. Het kan dus. Zelfs met een snap-on caseback!
Hmmmmm. Iets te veel als je het mij vraagt, het zijn allebei prachtige horloges die ik niet als dressy zou zien maar wel erg waardeer.
Evengoed, ik ervaar de Lange 1 is een poor man’s editie van de Panomatic Lunar, behalve dan dat die laatste weer net te groot is. Met name het ontbreken van de nul van 01-09 is me een doorn in het oog bij de Lange, en ik heb liever een maanfase dan een power reserve.
Helaas heb ik net m’n laatste titaan horloge verkocht, maar eigenlijk is dat het edelste metaal. Taai als lint, erg hard te krijgen, lichtgewicht, hypoallergeen, en ook nog eens temperatuur-neutraal. Als techneut zou ik zeggen dat je goud in electronica moet gebruiken, en niet in sieraden.
1 like
Jep. Rationeel argumenterend is dat het nec plus ultra.
2 likes
