Mooie topic trouwens, complimenten.!
Er zijn twee Zwitserse quartz uurwerkmakers in de 70’s die ik zelf vintage never nooit koop. Omega en die in-house Longines, want niet meer goed te onderhouden voor de verzamelaar… Over het Bulova uurwerk maak ik me qua onderdelen niet zo druk.
En Rolex, Oysterquartz, ook leuk.
Omega was toch een goede quartz.? Tijdvast bedoel ik.?
Dat zeker, de marine master was zeer goed, maar nu niet goed meer te repareren. Wat ik begreep zijn die uurwerken, de (https://www.omegawatches.com/chronicle/1974-the-most-accurate-wristwatch-ever)
https://calibercorner.com/omega-caliber-1342/#google_vignette moeilijk…
Zeer interessant, bedankt voor het delen!
0mega 1310 is best robuust, zolang je de grote kwetsbare spoel maar niet stuk maakt. (En die kan weer opnieuw gewonden worden zelfs)
De grootste vijand van elektrische of electonische uurwerken is de oude lekkende (renata) batterij.
Ik denk dat de “motor” van het 1510 uurwerk ook wel kwetsbaar is. (Ik heb er één)
Mijn omega megaquartz 1310 durf ik wel mee te nemen naar mijn werk. Die dikke 1510 marine master draag ik thuis.
Wel iets over gelezen maar nooit gedacht dat die lekkende batterij ook echt een feit was.
Toch de maximaal 5 seconde per maand, wil toch ook wel wat zeggen over de kwali van de quartz of misschien meer over de hoge eisen van Omega.
Dat is mooi om te weten. Dat verklaart in mijn hoofd ook direct waarom The Citizen poneert dat je de beloofde accuratesse alleen uit het horloge haalt waneer je het draagt, want dat suggereert voor mij dat bedrijfs-temperatuur een grotere invloed heeft op het uurwerk dan wanneer je het in firmware/logica oplost.
Er is geen taalbarrière naar Engels. Als het in het Nederlands moeilijk is, kun je het rustig in het Engels doen, omdat AI-vertalingen van heel erg niche onderwerpen vaak te wensen over laten.
Dat is goed te lezen en te zien.
Als je diezelfde filosofie op mechanische uurwerken los laat kom je ook in de penarie, want veruit het meeste wat Miyota, SII, Sellita, Soprod, Kenissi en ETA allemaal produceren wordt gewoon 100% mechanisch uit een lijn gestampt zonder noemenswaardige menselijke ingrepen.
Ga je gang. Je staat nou toch in de techniek en reviews.
Zo lang ze het in “seconden per maand” formuleren zijn de eisen niet zo hoog. Junghans levert voor 1150 Euro al een HAQ die 8 seconden per jaar doet, autonoom.
Promaster, ieder leek kan zien dat zelfs chat gpt dit zo uitgebreid niet weet te vertellen. Nogmaals complimenten.
Sowieso chat gpt of grok nief gebruiken zijn geldmachines volgens vpro tegenlicht
Goed dan, ik zal nog wat zeggen over temperatuurcompensatie, maar voor de details verwijs ik naar WUS.
Een typisch XY-cut kwartskristal heeft een bepaalde frequentie (32.768 Hz) bij een bepaalde temperatuur, meestal rond de 23 graden, en onder die temperatuur loopt hij langzamer en boven die temperatuur loopt hij langzamer. De temperatuurkromme is dus een bergparabool, lijn A in de onderstaande grafiek.

Je wil dus een correctie hebben die invers is daaraan, een dalparabool, lijn B, zodat het elkaar als het ware opheft, en de werkelijke frequentie een vlakker verloop heeft, idealiter een platte lijn, in de praktijk misschien meer iets als lijn C. Dat omslagpunt rond de 23 C zou je kunnen verplaatsen (sommige merken kozen voor 26 C of 28 C), maar in een gematigd klimaat is het een mooie balans tussen polstemperatuur en kamertemperatuur, zodat het dragen en niet-dragen elkaar ook een beetje opheft.
Voor verdere details over specifieke methoden verwijs ik naar deze lange thread op WUS. Het begin van die thread is behoorlijk oud, en incompleet, maar voor die tijd was het een uitstekende verhandeling. In recentere tijden heb ik daar updates aan toegevoegd op basis van eigen onderzoek met behulp van Japanstalige bronnen die onbekend waren in het Westen.
Ondanks alle mooie technieken die zijn ontwikkeld voor temperatuurcompensatie, was er uiteindelijk een betere oplossing, namelijk radiogestuurde horloges. Het is natuurlijk geinig als je horloge autonoom is, maar praktisch gezien is het simpeler en goedkoper om de tijd af en toe gewoon automatisch te corrigeren, zoals elke nacht of eens per week desnoods. En als je buiten het bereik van een zendmast woont, kun je tegenwoordig een prijziger GPS horloge kopen zoals Citizen Satellite Wave of Seiko Astron of Casio Oceanus, die ontvangen overal waar je de lucht kan zien een signaal. Ik zelf heb eigenlijk geen HAQ horloges, want dat zijn meer dress watches, en ik ben meer van de sportieve horloges (vandaar ook de naam promaster).
Mochten er vragen zijn over de Engelse teksten, kan men ze ook hier stellen, want op WUS kan ik dus niet meer reageren.
Dat is vals spelen in mijn optiek. Autonome correctie is beter. Dat doen we het voor. Ik vind een sync met een externe bron dan ook zeer zeker niet de betere oplossing.
Sporthorloges op zijn best. Ik ken maar drie high accuracy quartz referenties die echt in de buurt komen van een dress watch, dat zijn de SBGX319/321 (als je hem op leer zet), de SBGX331, en één net nieuwe The Citizen 0100. De rest zijn allemaal sporthorloges en GMT’s.
Er zal vast wat bij zitten voor je. Neem nu een SBGN029 of zo.
Dank!
Dit is al een parel die vaker belicht zou moeten worden, ook in de mechanische topics:
"Achieving an accurate rate is much easier than achieving a stable rate. A comparison with mechanical watches may help to explain this. For mechanical watches, changing the rate (referred to as ‘regulating’ the watch) is relatively straightforward. For most watches it’s a matter of moving a lever.
Achieving rate stability, however, is much more challenging, as it delves into areas such as isochronism, the effect of orientation on rate (the ‘positions’ one hears of), temperature effects, etc… Minimizing these effects (referred to as ‘adjusting’ the watch) is the deepest test of a watchmaker’s skills.
The same is true of quartz watches: accuracy is a quick adjustment (usually done only by the manufacturer), whereas stability gets into deep issues of science and design. In short, for good timekeeping, stability is the key, stability is the challenge, and so stability is our topic."
Al zou het mijn smaak zijn, ik heb gewoon niet zo veel geld over voor één horloge. Ik koop liever 10 (gebruikte) horloges van €200 dan één van €2000. Maar gelukkig doet ieder de horlogehobby hoe hij of zij het wil.
Een Cal. 0100 staat op zich nog wel op mijn verlanglijst, de originele versie met zwarte dial en see-through caseback, maar er zijn er minder beschikbaar tweedehands dan ik had gehoopt, en de prijzen zijn daardoor ook weinig gezakt, en ik kan €5000 op zich wel missen, maar ik kan het niet aan mezelf verantwoorden, want ik zal er echt geen €5000 plezier aan beleven.
Ach, gebruikte Junghans Mega is dan weer een eind onder de 1000 euro te vinden, en je kunt ook naar Credor 8J kijken als je ooit de jeuk zou willen krabben, die vond je vanaf 400 euro regelmatig op Chrono.
Zijn wel weer dressier, maar het is maar om aan te geven dat HAQ erg bereikbaar is, waar geïnteresseerden hun voordeel mee kunnen doen. Zo zie je ook nog wel Twin quartz modellen van Seiko in de vintage markt.
De grap is echter dat de HAQ fanaten op WUS de prestaties van hun HAQ meten met behulp van - jawel - GPS gestuurde klokken. Je kan dus wel een accurate HAQ hebben, maar of hij echt accuraat is, weet je alleen als je dus alsnog vals speelt! Het is dus eigenlijk een anti-Segal’s Law, niet “A man with a watch knows what time it is. A man with two watches is never sure”, maar “A man with a HAQ watch thinks he knows what time it is. A man with a HAQ watch but without a GPS clock is never sure how accurate his HAQ watch really is”.
GPS signalen worden dan weer aan een atoomklok geijkt, waarbij er compensatie wordt berekend voor de tijd die het kost om de signalen van A naar B naar C te versturen. En wie die atoomklok ooit op tijd gezet heeft? Ja, dat weet ik niet.
Om Richard Feynmann te citeren: We can just say that we base our definition of time on the repetition of some apparently periodic event. Dat waren ooit dagen, maar nu hebben we het over de afstand die licht in een bepaalde interval aflegt. Al naar gelang ons vermogen om kleinere en snellere veranderingen in het universum waar te nemen verschuift onze definitie van tijd.
Hoe dan ook is de absolute tijd waar we in leven voor mij minder van belang dan het stabiel meten van het verstrijken van de tijd, omdat dat laatste voor mij meer praktische toepassingen heeft dan dat eerste.
Zo is er vanuit Oxford een nieuwe definitie van armoede die niet uit gaat van zoiets esoterisch als een GDP of zo, maar die spreekt van de hoeveelheid tijd die de gemiddelde mens nodig heeft om 1 US Dollar te verdienen.
Hoe laat het is zal die wetenschapper jeuken, die wil alleen weten hoeveel tijd er verstrijkt tussen Dollar 1, 2, 3, en zo verder.
En dat meet je accuraat en stabiel genoeg met een HAQ.
awwedantogbezugzijn
101010… het antwoord, op de vraag ![]()
althans, volgens Deep Thought
Ik vergelijk dit voor mezelf met een leerling in een lesauto met ernaast een instructeur/examinator die ingrijpt als het misgaat. De kwaliteit van de leerling (het uurwerk) is ondergeschikt geworden aan het ingrijpen van de instructeur (radio correctie). De kwaliteit mag middelmatig zijn.
Daarom zie ik dit niet zozeer als
maar als een bewijs van onvermogen, een gebrek aan vertrouwen in het uurwerk.
Dat maakt voor mij een dergelijk horloge minder interessant.
Klopt helemaal, maar voor die toepassingen worden vrijwel nooit horloges gebruikt. Die wordt in 99% van de gevallen gebruikt om te zien hoe laat het is, oftewel het weergeven van de (absolute) tijd.
Is de aanwezigheid van een dirigent een bewijs van onvermogen van de orkestleden?

