Haha, ik vind die reactie van je - toenmalige - manager toch wel erg grappig. Ik snap het ergens ook wel, dat je zoiets eruit kunt floepen zonder goed na te denken. Maar het kenmerkt zijn denkraam, de manier waarop hij naar de wereld kijkt, en naar jou, de medewerker.
Goed dat je gewoon met een strak gezicht koers gehouden hebt! 
Wat een náre opmerking ook weer van zo’n cheffie, tegen een 16 jarige jongen die zelf gewerkt heeft voor een horloge van prima kwaliteit (Seiko)
Nou, het was niet de reactie van mijn manager, maar van de (destijds ge-outsourcete) afdeling PZ, die geen flauw idee hadden hoe ze dat moesten regelen, want dat stond niet in het boekje dat ze gekregen hadden 
…
Mijn mager juichte het zelf wel toe, want ik was nogal kritisch en dat waardeerde hij niet zo. En als ik opstapte kon hij de schaal waar ik in zat aan een veelbelovende jong knaap geven…
1 like
Oh ik ervoer het toen niet als naar, verre van. Die bewuste kerel, ene Steven, was een waanzinnig kakkineuze gozer die al 5 jaar in zijn laatste jaar zat van de Hogere Hotelschool, om uiteindelijk te eindigen als makelaar. Hij was een serieus aantal jaren ouder dan ik natuurlijk en wist vanuit zijn eigen omgeving gewoon meer van de meer luxueuze zaken des levens. Denk, winter skieen in Zwitserland, zomer ergens dobberen op een meer met een zeilboot, en tussendoor leven op de zak van pa. Ik had géén idee. Hij kraakte mijn aanwinst ook niet af, maar vroeg zich oprecht af (vanuit zijn privilege, zouden we tegenwoordig zeggen 
) waarom ik niet ging voor een Zwitsers merk. Tja, ik kende die niet eens!
Man man man, als ik terug denk aan die periode, wel echt een heel mooie tijd hoor. Ik verdiende ongeveer 50 tot 80 euro fooi per dag, en kreeg 2.16 euro bruto per uur. Ik word er haast nostalgisch van.
3 likes
Net zoals @Nobler bij 1e H. Communie (ja, ook in Limburg) mijn eerste horloge gekregen, een Stowa handopwinder van mijn ouders. Paar jaar daarna een Casio quartz gekregen voor een verjaardag. Tijdens mijn studietijd aan de uni in Nijmegen bij Holthuis Juweliers aan de Broerstraat gewerkt (dat was toen onderdeel van Siebel, zit nu de Zara). Daar mijn derde horloge gekocht, beng, meteen een Cartier, daarna een stuk of wat Omega’s (De Ville, Seamaster titanium, Speedmaster Classic, Symbol en Constellation). We kregen héél veel personeelskorting…
Daarna heeft het even stil gelegen (trouwen, huis kopen, twee hobby-klassiekertjes kopen, kinderen krijgen, aantal malen van baan wisselen), totdat ik weer eens zin kreeg in een horloge en in 2003 een Glashütte Mühle kocht en het jaar erop een Nomos Orion, de boze buurman van Mühle. In 2007 toen een Glashütter Zeitmesser van Meistersinger die ik in 2017 inruilde op een Junghans Chronoscope. Pas daarna ging het hek eigenlijk van de dam met Seiko’s, AliExpresjes, microbrands, Tissots, Hamiltons, Rolexen, nog een Cartier en heb ik er nu eigenlijk veel te veel. En ook al weer heel veel verkocht. Bewust verzamelen heb ik niet echt gedaan, het is me een beetje overkomen heb ik het idee. Als ik zin heb koop ik iets, en als het niet meer bevalt, verkoop ik het.
5 likes
Dit zijn mooie herinneringen, waarvan je als vader van volwassen ‘kids’ alleen maar een grote glimlach op je gezicht kunt krijgen. Heb je de Speedy nog steeds?
1 like
Jazeker
1 like
Geen idee hoe het begonnen is. Ik heb echt niemand in mijn familie en kennissenkring die horlogegek is.
Begonnen rond mijn 18e denk ik met Festina, Citizen etc.
Per toeval HF ontdekt en toen begon de ‘zeik’ 
3 likes
dat geld wel voor velen hier 
2 likes
Geen idee hoe het is begonnen, ik denk dat ik hiermee ben geboren
2 likes
Ook ik kreeg mijn eerste horloge met mijn communie en dat werd met fierheid gedragen en gekoesterd,samen met een zilveren armband aan de rechterhand die voorzien was van mijn naamplaatje,ook typisch voor een communie geschenk.
Eerst verdween het horloge later de armband,sport,school,wilde jaren,legerdienst en werk hadden geen nood aan,of waren beter af zonder,ook dikwijls omwille van de werk gerelateerde veiligheidsregels bij interventies.
Op al die jaren zijn zekers hier en daar in tijd wel exemplaren gekocht,sporthorloges,daarnaast enkele mode gerelateerde merken.
Mijn eerste automaat kocht ik op de luchthaven :een Swatch Irony51 flyer.
Maar het duurde tot mijn Montblanc TimeWalker Extreme Chronograph die de aanleiding was tot het gaan verdiepen op het internet wat een hele wereld opende en de interesse aanwakkerde en zo was het hek van de dam.
Gaandeweg krijgen de horloges die “mij” zijn “vorm”,zekers maak ik nog fouten en is het naast een leerproces vooral een geweldige ontdekkingsreis en jazeker ook een dunne lijn om evenwicht op te behouden en niet ten prooi te vallen aan de lokroep van elk nieuw horloge dat een heel team van reviewers,websites,forums,verkopers ,kortingen,etc.etc.ter ondersteuning heeft om onze centen uit onze zakken te jagen.
Je kan niet elk horloge kopen en een flipperaar of belegger ben ik niet,ook lukt het mij vooralsnog niet de grote variatie in te ruilen voor een zogenaamde topper uit het hogere segment en ergens vindt ik dat een horloge op een naar mijn gevoel bepaalde prijs nooit die meerprijs kan waarmaken tegenover minder geprijsde horloges,die balans ligt voor éénieder anders.
4 likes
daar ben ik het ook wel met je eens
1 like
Hoe begonnen geen idee, maar het is er al
Jaren :). Altijd al “meerdere” horloges gehad. Pas een paar maanden geleden toen het er echt 12+ werden realiseerde ik me pas dat het wel op sparen van lijkt
Kocht een tudor Harrods, me moeder was op bezoek en laat hem zien aan haar. Zegt ze “ oh jij heb ook de zelfde tik als ik he” ik heb namelijk ook wel 10 horloges…
Dus blijkbaar kan het ergens erin zitten onbewust 
1 like
De eerste 25 jaar van mijn leven heb ik in Schoonhoven gewoond, onder horlogeliefhebbers in Nederland uiteraard wel bekend. Bij de diverse juweliers stonden altijd horloges in de etalage, en als kind was ik daar nogal door gefascineerd. Voor mij was een horloge wel altijd een functioneel voorwerp: ik kon er de tijd op aflezen. Just omdat het voor mij hoofdzakelijk functioneel was kwam uiteraard ook de onvermijdelijke “ik kan toch op mijn telefoon ook zien hoe laat het is”-periode.
Pas een aantal jaar geleden kwam de oude fascinatie weer bovendrijven. Ik kwam ergens, volstrekt willekeurig, een houten horloge tegen. Een houten horloge. Mijn verstand stond er even bij stil, en ik kocht het eigenlijk zonder nadenken. Een tweede volgde. Ik realiseerde me wel vrij snel dat hout om mijn pols niet zo geschikt was voor mijn dagelijks leven, dus kwam er al snel een G-Shock bij. En nog een. En nog meer horloges. Ik kocht niet alles wat los en vast zat maar wel meer dan ik, achteraf gezien, gedaan zou moeten hebben. Ik begon me er wat meer in te verdiepen, en zo kwam ik op dit forum terecht. Ik, zo groen als gras qua horloges, had een mechanische TAG Heuer gekocht. Ik kon niets over dit specifieke model vinden, en vroeg hier of iemand me er meer over kon vertellen. Info volgde snel: een nepper. Nog een slechte ook. Toch was het zaadje geplant en kwamen er in hoog tempo meer horloges.
Omdat het nu meer een fascinatie was dan iets puur functioneels kwamen er ook bijzondere ontwerpen. Horloges waarbij design op de eerste plaats komt en afleesbaarheid op de tweede of derde plaats. Ik ben nog steeds bij dat mijn smaak zich in die richting heeft ontwikkeld. Ik hou van mijn afwijkende, quirky modellen. Ik hoop dat er nog veel meer bij mogen komen 
2 likes
Bij de verdeling van de spullen van mijn vader, koos mijn oudere broer voor de manchetknopen en kreeg ik het horloge.
Jaren later.
Ik kijk op een veilingsite en zie exact zo’n horloge aangeboden voor een aardige prijs. Dat was de start van de hobby.
Gevolgd door onderhoud en een lederen bandje en het vinden van deze site.
O happy day!
2 likes
Heb je het horloge van je vader nog?
1 like
Tuurlijk.
Fotootje? Ik ben benieuwd.