Bij mij gaat het in fases bemerk ik. Ik hield er sowieso als kind al wel van als ik een horloge op mijn outfit kon matchen. Daarom heb ik tegenwoordig ook de nodige universele QR bandjes om lekker te kunnen wisselen en eindeloze combinaties te maken. Maar dat is nu…
“Vroeger” in mijn tijd als militair (lees zo’n 15j terug) had ik altijd een veelvoud Fossils, modemerken en een enkele Seiko. Van alles wat, quartz en mechanisch, 3-hand en chrono’s.
In 2019 volgde een carrièreswitch waardoor ik er iets meer aan uit kon geven, wat leidde tot meer onderzoek en een vernieuwde en bredere interesse. De collectie breidde zich uit naar 6 horloges als een TH Formula 1, Seiko GMT, Junghans chrono.
Vorig jaar besloot ik in een opwelling alles weg te doen. Ik had een collectie aangelegd op basis van theorie, minder met gevoel. Ik was net wat meer gaan sporten en “kon toch prima ook met die Garmin om de pols lopen…” Maar al snel voelde ik een leegte om de pols.
Maar toen was bijna alles al weg, dus besloot ik één enkele GADA aan te schaffen. Dat werd een mooie Omega Seamaster, blij als een kind was ik.
Tot ik op een dag dacht: ik ben toch niet helemaal senang om àlles te doen met een duur horloge zoals reizen, zwemmen, sauna, dus ik wil er wat naast. Let wel, dat was 5 dagen na de aankoop van de Omega…
Nu is er een collectie van 4 en lijk ik eindelijk wat berusting te vinden. 4 is voor mij een mooi aantal om alles in roulatie te kunnen dragen, verschillende aangelegenheden (strandvakantie tot sterrendiner) te kunnen bekleden, maar wel aan mezelf kunnen verantwoorden dat er niks in huis is dat in een hoekje van de doos stof ligt te happen.
Nu nog afwachten hoe lang die rust beklijft, ik betrapte me gisteren op de gedachte "ik kan ook alles weg doen, een mooie Rolex kopen en één vakantiebeater houden 
Daarbuiten heb ik een “verzameling” horloges die ik gewoon graag draag, en geen onderdeel uitmaken van een specifiek thema of rode draad.