Oh ja. Die hublot heb ik ook nog in mijn collectie 
2 likes
Allemaal knallers!
1 like
Ook een mooie diverse collectie!
1 like
Ik vermoed dat ik snap wat je zegt, aannemende dat je met de duidelijke lijn eigen directe afstamming bedoelt. Dat is onmogelijk voor ieder merk, behalve het origineel. Als dat van belang is kan je niet anders dan bij de gevestigde lijnen van oude merken blijven. Jammer is wel dat als teveel mensen dat doen er nooit een nieuwe klassieke lijn zal ontstaan.
Volgens mij wordt er nergens zo creatief omgegaan met de herontdekking van vintage waarden dan onder de microbrands. Dan bedoel ik niet de micros die in feite een haast naadloze kopie van oude modellen maken. In dat geval snap ik best dat een goed origineel uit die tijd specialer voelt.
Ik sluit me graag bij @Cihanski aan. Natuurlijk zijn er diverse leden op dat ene microdraadje actief, maar ik zou een wat duidelijkere en bredere groep, aandacht, en breder gedeelde liefde verwacht hebben op HF.
2 likes
De meeste hebben er wel ervaring mee hoor. Mezelf inclus. Er zit een Anordain in de kist, en er is nog een tijdslot gereserveerd voor 2028. Daarnaast vind ik kurono ook best een sympathiek microbrand. Omdat we allemaal op foto’s kicken eentje uit het archief.
Daarnaast wat @erikscollectabl zegt. Je hoeft niet naar microbrands te grijpen om unieke stukken hier op HF te presenteren.
En dan nog iets anders: moet je microbrands in zijn geheel als een categorie bestempelen. Het gaat er uiteindelijk toch om wat ze verkopen? Ik sluit ze nooit uit in overweging naar een volgend horloge, maar ze moeten gewoon maken wat ik wil dragen 
19 likes
Ja, dat eerste vroeg ik me dus ook af, maar tegelijkertijd met een mager draadje over een heel actief onderwerp met constante ontwikkeling en honderden merken lijkt het onderwerp sowieso ongeliefd hier. En dat wordt benadrukt door de constante liefde die de bekende merken en klassieke stukken krijgen t.o.v. alternatieven. Dat sterkt de motivatie van collectiedelen ook niet echt. Dat je niet kan passen, of überhaupt zien, vind ik inderdaad een probleem en zeker een beperking. Er zijn toch echt grenzen aan wat je wil uitgeven of importeren zonder hands-on ervaring. Het onderhoud lijkt me iets minder problematisch, aangezien dat toch voornamelijk draait om de uurwerken en bijna alle micros nu juist de meest breed verkrijgbare hanteren. Voor een wijzer of index is dat minder voor de hand liggend, maar de vele vintage stukken iedereen bekend, lijken me een goede indicatie van een beperkt risico nadat je jezelf ervan hebt vergewist dat het aangekochte horloge het een jaar prima heeft uitgehouden.
1 like
Er zijn veel diverse soorten kikkers en er zijn uitzonderlijk veel plasjes en moerasjes. Waarom zou in de doorsnede van Nederland/Vlaanderen (zo beperkt is dat niet) de vertegenwoordiging van een microbrandinteresse dan toch zo schril aftekenen?
Ja, die wens zag ik aankomen en ik kijk ernaar uit dat wel te doen. Ik verwacht een deadpanreactie, of toch tenminste in vergelijking met de liefde die hier doorgaans aan de klassiekers wordt getoond. Waarom nog niet? Omdat ik momenteel niet bij machte ben mijn gehele collectie bij elkaar te hebben. Een goed deel van de collectie ligt op een ander continent op mij te wachten. Misschien kan een gedeeltelijke collectie hier ter plaatse op plaat gezet vergeven worden?
Ik ben geloof ik nog niet bekend met @whisky 's bijdragen.
Het tweede deel van je reactie kan ik niet plaatsen. Gaat over een ander onderwerp?
1 like
Daar staat een citaat boven. Het bovenste deel van het antwoord was aan jou gericht, het onderste deel gaat er over dat iemand vond dat je van de APRO moet leren houden.
Ik ben die mening heel erg niet toegedaan.
2 likes
Ik ben niet zo van de duikers, maar deze Marin bewonder ik ook! Erg mooi stuk en prachtige liefdesverklaring van youtuber Esbjörn, je waarschijnlijk wel bekend.
Ja, er zijn heel veel microbrands. Uiteindelijk word ik enthousiaster van de ontdekking van iets nieuws dan het volgende exemplaar van een klassieker. Daarentegen micros die die klassiekers te nauw volgen, daar wordt ik kriebelig van. Net als de Marin, ik kies het liefst microbrands waarvan de kwaliteit van uitvoering en authenticiteit van ontwerp relatief onbetwist blijven.
Heb maar 1 horloge in de verzameling zonder manufactuur uurwerk. Dat is bij mij een bewuste keuze maar voor veel andere leden is dat weer anders natuurlijk.
Alle generieke uurwerken op 1 na zijn dus weg en die Porsche Design Compass gaat naar een van de zonen omdat ze hem tof vinden…
1 like
Neen, zeker niet. Dat was niet de strekking waar ik naar zocht. Sowieso is het duidelijk dat je niet bij micros uitkomt als echte geschiedenis, directe afstamming en vrijwel altijd ook de uurwerken zelf je interesse hebben. Er is veel ‘unieks’ te vinden buiten de microbrands. Maar voor creatieve hedendaagse tendensen en hier toch ook wat innovatie, zeker in het meer toegankelijke prijssegment, kom je wel uit bij de micros. Ik zou daar meer gedeelde liefde voor verwachten in dezelfde zin als dat ik die liefde wel bespeur voor bijvoorbeeld vintage stukken. Zelf heb ik bewust gekozen om vintage niet aan te raken, want volg liefst de tijdlijn: aankoop > draagplezier. Dat kan, soms, bij vintage ook, maar je moet volgens mij wel beter opletten en meer weten, zowel van tevoren als nadien.
1 like
BCPD bestaat in diverse varianten. De Cervo Volantes schudden dat klassieke imago wel af, en ook de strakkere lichtblauwe variant met eigen uurwerk voelt alles behalve echt klassiek.
1 like
Als je daarover wil sparren, ik ben beschikbaar! (Geen idee of onze voorkeuren bij elkaar liggen, maar ik denk redelijk geïnformeerd te zijn.)
1 like
Vind ik wel mooier dan de Pepsi.
Ik loer er ook wel eens naar, maar vind ze oncomfortabel aan de prijs.
Prachtige anOrdain! Jammer genoeg altijd net wat te duur geweest voor mij, en natuurlijk met de tijd is dat niet verbeterd. Het Deense Vitreum doet nu ook prachtig emailwerk, maar eveneens niet bereikbaarder. Natuurlijk in vergelijking met veel ‘grote jongens klassiekers’ nog altijd betaalbaar. Kurono vind ik ook sympathiek. Ik had het graag op tijd geweten bij een aantal voorgaande modellen, maar helaas. Op de secundaire markt vind ik de prijzen eigenlijk onverantwoord. Ik vraag me af of de beperkte oplagen wel zo noodzakelijk zijn, en dat is jammer. Maar als iemand tegen een lieve prijs een champagne bullseye heeft dan wordt het moeilijk mezelf in te houden denk ik.
Nee, ik heb reeds bekrachtigd dat als het puur om ‘uniek’ gaat, hoef je niet naar micros te kijken. Ik ben het er ook mee eens dat je alleen moet kopen wat je wil dragen. In een wereld met zoveel diversiteit en creativiteit vind ik het bevreemdend dat zovelen oprecht liever versies en variaties van uitgekookte klassiekers dragen. Staan de neuzen zodanig dezelfde richting uit of zijn er andere redenen waarom uiteindelijk slechts heel beperkt van de richting wordt afgeweken? Inmiddels zou het me evengoed bevreemden als er niet voor vrijwel iedere liefhebber ook wel een bereikbaar microbrandmodel beschikbaar is dat potentie heeft om te bekoren.
Is microbrands een zinvolle categorie? Dat hangt af van de context. Ik was bijvoorbeeld verbaasd dat Peter Kotsa onlangs liet blijken een 8-watch-collection te hebben… maar… daarnaast een 8-watch-microbrand-collection. Voor iemand die juist dikwijls een lans breekt voor microbrands en in hoeverre de kwaliteit praktisch niet te onderscheiden is van een groot deel van de gevestigde orde, ondermijnde dat in mijn ogen nu juist de validiteit van die houding een beetje. Tuurlijk, ze staan dus op hetzelfde plan als de andere merken, 50/50 verdeeld, maar worden in hun volledigheid anders benaderd dan de anderen. In mijn collectie zitten een aantal bekende merken, maar het gros bestaat uit microbrands. Dat heeft vanzelfsprekend erg veel te maken met hun relatieve bereikbaarheid en een bepaald ongemak dat ik ervaar als er een flinke slok meer dan 1000euro om mijn pols zou liggen in het dagelijks leven. Het is voornamelijk dat ik kwaliteit en creativiteit kan verzamelen bij micros die onbereikbaar zou blijven zelf als ik me meer op de entry-level-luxury zou richten. En uiteindelijk denk ik dat het beleefde risico op waardeverlies over mijn hele collectie me nog geen Aqua Terra (willekeurig bekend voorbeeld) zou kopen.
2 likes
Ja, dat waardeer ik. Het risico en de gevoeligheid van onderhoud op manufactuuruurwerken is voor mij een flinke drempel. Ik weet niet of ik die ooit over zal gaan, tenzij de prijs vele malen lager zou liggen. Ik was (want volgens mij nu retired) erg gecharmeerd van de Horage Autark Jura, met hun modulaire seriële uurwerk (niet echt manufactuur vanwege de productie en ook voor derde merke beschikbaar). Desondanks, die uurwerken zijn schaars. Als de aankoop al niet flink genoeg was, moet je daarna met dat risico leven. Misschien dat ik daar ooit wel klaar voor ben. Als ik het zou kunnen verantwoorden zou ik graag independents die van rad tot kast hun horloges bouwen.
1 like