Dat is wel/ook een beetje mijn gevoel.
Het oude GS had iets exotisch en magisch over zich. Alsof wij mochten proeven van wat de Japanners al die tijd voor ons verborgen hebben gehouden.
Het nieuwe GS voelt gewoon als een mainstream luxe horloge gericht in de markt gezet om zoveel mogelijk aan de Westerse consument te verkopen.
6 likes
Je hebt helemaal gelijk. Ook de band is anders, en de kast lijkt ook wat dikker zo op het oog. De jouwe is dus de GCLH997 - dus hetzelfde nummer als de twee Credorâs in mijn foto (wel andere letters). Blijft verwarrend altijd!
1 like
Wat bij dit soort gevoelens vaak ook meespeelt, is dat je zelf ook verandert. Dat ervaar ik tenminste zo.
4 likes
Ja daar zit ook wel wat in natuurlijk.
1 like
Vast wel maar de GS collectie van 15 jaar geleden was echt anders van omvang en aantal limiteds dan nu.
1 like
Ik heb dat totaal niet met GS op dit moment.
Rolex, Omega, en zelfs Tudor de laatste tijd kennen niet liefhebbers nog wel. Grand Seiko totaal niet. Die charme is er 100% nog. Als ik er een koop denkt mijn vrouw dat ik weer een Seikoâtje van een paar barkies gekocht heb 
Het merk blijft lonken bij mij, in de 37mm maat. Een SBGW26x of SBGX26x
Die bij @vierport vind ik echt gewéldig, snap niet dat ie niet verkoopt.
5 likes
Beide zijn waar denk ik. Ik vind dat ik met de twee the first, de twee 57GS en wat vintage een mooie GS collectie heb. Maar ik word al een tijdje van geen enkele nieuwe GS meer echt warm. De evolution 9 lijn spreekt me nog wel aan. Maar ik ben meer op zoek naar een verhaal dan het zoveelste limited model voor een of andere regio merk ik.
In die zin is jouw zwarte the first een mooie bijzondere GS. Ik hoop dat er nog wat meer liefhebbers zijn voor GS met een verhaal. En double logo is altijd goed!
3 likes
Dat ervaar ik anders.
Dure boutique in Parijs, de trouwe ADâs er uit geschopt, in de etalage bij S&C, advertenties in popijopie magazines etc.
Ook dit topic heeft veel meer leden dan bijvoorbeeld 4 jaar terug
2 likes
Vraag me eens hoeveel mensen ik waar dan ook ben tegen gekomen met zoân ding om. Het antwoord, los van specifiek HF GTG voor GS liefhebbers, is exact nul.
Evengoed, voor mij heeft de charme nooit in het feit gelegen dat een ander het niet snapt. Als ik het maar snap, en als ik door mân loepje of macro lens maar begrijp waar die doekoe in is gaan zitten vind ik het al lang best.
Dat roepen mensen ook van de SARBâs die JDM waren. Wat is dat toch? Ik zou het graag begrijpen, maar ik vind het fijn wanneer ik gewoon een verkoopkanaal kan bellen, en dat datgene wat ik wil hebben dan gewoon op mân stoep afgeleverd wordt.
Dat is correct. Er zijn nu in potentie veel meer versies die ik wel zou willen hebben, en gode zij dank zijn ze ook van de dubbele logoâs afgestapt. 
Exact dat.
Grappig genoeg haat ik de Evolution 9 met een passie. Het is net alsof een PAM en een Minase sex hebben gehad. De hoeken van de Minase met de lompheid van de PAM.
Uiteraard ben ik hier aan het chargeren, maar anno 2023 zou echt niemand, maar dan ook niemand nog de gore moed moeten hebben om een horloge met 22mm lug width uit te brengen.
Hoe weet jij dat? Volgens mij kun je dat alleen weten wanneer je bij S&C staat en die popijopi weekbladen leest. Ik lees de Guardian en de NOS, en ik kom nooit in een stad die groot genoeg is om een S&C te hebben, dus voor mij bestaat dat fenomeen niet.
8 likes
de gesprekken hier!
3 likes
Ik heb laatst voor het eerst een GS in het wild gezien! Bij een Nederlander met Japanse partner die daar ook een tijd had gewoond.
2 likes
Daar heb je een goed punt.
Mooi voorbeeld van hoe je je eigen plezier kan laten bederven door invloeden van buitenaf waar je eigenlijk niets mee te maken hoeft te hebben.
Wat voor mjj als magisch voelde was het niveau van afwerking. Dat is nog steeds ongeëvenaard in deze prijsklasse, al wordt het zichtbaar minder. Prijzen omhoog en kwaliteit omlaag, daar wordt ik niet bljj van.
Daarnaast is de zoektocht naar een zeldzaam model in zo goed mogelijke staat voor mij een groot deel van de hobby. Dat werkt niet met modellen die gewoon verkrijgbaar zijn, dus dat helpt ook niet mee met de merkbeleving vasthouden.
GS heeft tussen 2006 en 2015 echt onwijs veel mooi spul gemaakt waarvan sommigen nooit meer te koop zullen komen. Vooral in de eerste van die jaren zijn er veel SD limiteds gemaakt in oplagen van 5 tot 35 stuks.
3 likes
Ik ben het met ALLES wat je hier schrijft - in meer of mindere mate - eens.
Volgens mij worden er nog altijd meer modellen uitgebracht die hier niet in de winkel liggen, dan wel. Toch?
2 likes
De meeste kan je gewoon nieuw kopen als je genoeg stuivers overmaakt naar Azië.
Is dat zo? Ik heb alleen nog maar Grand Seikoâs van na 2017 in bezit gehad, en ik heb zelf nog niets gezien wat er in die prijsklasse aan kan tippen, eerlijk gezegd, dus ik vraag me oprecht af wat er beter was.
Dan kun je je hart nog ophalen.
Tja. We hebben het hier over âoudeâ versus ânieuweâ GS, en als je dan naar de evolutie van de modellen kijkt denk ik dat de gemiddelde Breitling-liefhebber zich over de stoppelbaard zal wrijven omdat ie het verschil niet direct ziet. 
Dat is in de hele wereldgeschiedenis nog nooit anders geweest, natuurlijk.
1 like
Ja
Ik heb geen enkele <2016 quartz gezien waarbij de secondenwijzer niet perfect op de markers tikte. Tegenwoordig is het zoeken naar eentje die dat niet doet.
Vlekjes op de wijzers en markers, stofjes op de dial.
Ach, ieder komt op een andere manier aan zân trekken met deze hobby.
1 like
Heb er geen ervaring mee, maar kan me voorstellen dat dat niet zomaar altijd het geval is. Neem die zwarte SBGY033 die ik hierboven deelde (eigenlijk een zwarte SBGY003). Is een LE van 50 die alleen bij Wako te krijgen is. Zouden ze die niet allemaal vanuit de winkel verkopen dan?
En zo zijn er velen.
1 like
Tja, dat vind ik dus niet zo bijzonder. Van diezelfde Wako boutique ben ik vorige week een LE uit 2017 tegengekomen in NOS staat. Titanium 62GS kast met zwarte plaat en SD uurwerk. Ook 50 stuks. Dat vind ik dan veel leuker dan eentje die nog te koop is
Grand Seiko blijft natuurlijk een merk dat de gemiddelde Nederlander niet kent. In de boutique in Parijs lag toen ik er was nog een SBGK011 waarvan er maar 10 gemaakt zijn. Ok, de prijs was 38.000 euro, niet mis, dus ze gingen vast niet als warme broodjes, maar zelfs die 10 zijn dus drie jaar na de lancering nog niet verkocht. Zolang Grand Seiko dit soort dingen uit blijft brengen, en ze dan nog maar zo mondjesmaat verkopen, blijft het een niche merk met een kleine schare volgelingen.
Kijk, misschien is zoân horloge ook gewoon veel te hoog geprijsd voor het uurwerk dat er in zit. Maar dat ze zo wereldvreemd zijn, dat maakt het juist interessant.
1 like