Ik heb sinds eind 2017 altijd één of twee GS in bezit. Daar waren 3 quartz horloges, een Spring Drive en een handwinder bij. Mijn SBGV239 tikte, als ik het me goed herinner, overwegend mooi op de indices, met uitzondering van een paar rond de 25 seconden. Mijn huidige SBGP011 doet dat ook overwegend goed. Op 34-38 denkt de wijzer er over om ietsjes af te wijken, maar verder ook niet, en m’n SGBV245 was ook behoorlijk strak.
Eerlijk is eerlijk, mijn Citizen Chronomaster Ibuki doet het ook niet volledig 100%. Die denkt rond de 39e seconde iets af te willen wijken, maar keert dan vlotjes terug naar de indices. Dat is ook waanzinnig moeilijk goed te krijgen bij een quartz uurwerk. Ik denk dat je met je oudere modellen mazzel hebt gehad, eerlijk gezegd.
Ook stof en vlekken heb ik niet gehad, wel had de indice op 1 uur van de SBGV239 een zeer klein schoonheidsfoutje wat je onder macro kon zien. Of ik dat horloge had moeten verkopen laat zich raden, als @Thijs9F82 daar in het komende half jaar niet vanaf komt kon ik nog wel eens een vuige poging doen, tzt.
Evengoed… Als je je stoort aan het tikken van een quartz zou ik je aanraden om een Spring Drive te kopen. Dan heb je dat probleem ook nooit meer.
Dat zegt meer over jouw geestesgesteldheid dan over het verkoopkanaal waarlangs die de buitenwereld heeft bereikt, natuurlijk.
Ik had het puur over verkrijgbaarheid. Denk niet dat ze hem bij Wako op de post doen voor je, bedoel ik.
Klinkt goed, maar zonder plaatje en/of referentie telt het helaas niet Maar serieus, als dit soort speurtochten jouw plezier bepalen, dan kun je toch juist eindeloos doorpielen met Grand Seiko?
Daar is @anon6060116EV heel goed in. Ik bood hem mijn SBGA105 aan, waar hij al jaren naar op zoek is. Als mede double-logo-fetisjist. Maar nee hoor, de mijne was nog niet perfect genoeg, de QC blijkt een kleine onvolkomenheid te hebben laten passeren Dus ja, zo kun je je leven lang op zoek blijven! Maar het plezier zit ook in de reis, niet in de bestemming, dat begrijp ik wel. Maar vind maar eens een andere in deze staat…
Dat is niet in één antwoord te vatten. Tijden veranderen en na zoveel jaar GS liefde heb ik het allemaal wel gezien, gevoeld, in bezit gehad, verkocht en/of nagejaagd. De snelheid waarmee nieuwe modellen op de markt komen zorgde bij mij voor nog meer flippergedrag en ontevredenheid. Op een gegeven moment was er weinig nieuws dan een ander kleurtje in een bestaand model.
Deze zomer een maand lang offline geweest van horloge gerelateerde media en ook geen horloge gedragen. Wat een rust …
Een bruine blijkbaar niet
Exact dit. Voor 2017 moest je je best doen. En was er nog veel te ontdekken van onbekende/ gelimiteerde modellen. Daarna hebben ze echt wel hele gave referenties uitgebracht en is er hard gewerkt aan naamsbekendheid.
Ja in het begin was het wat onwennig, maar ik vind nog steeds hoe minder tekst hoe beter. En iets herhalen in een ander lettertype dat er al opstaat is echt onnodig.
Dan kom ik bij de obesitas van GS gmt/hibeat …
Ik trek die dikke kasten gewoon niet meer. Ja voor een duiker, maar niet voor een dress of sport. En dat is jammer.
Op dit moment zou een slgh013 nog een model zijn dat ik wel zou willen dragen. 44gs, lichte wijzerplaat, gepolijste wijzers met het mooie nieuwe bibeat uurwerk. Maar ik koop hem niet. Ik vind het geen verstandige uitgave, want volgende maand ligt er een mooiere variant in de vitrine.
Maar ik ben ook op een punt gekomen dat het bezit van meer dan 4 a 5 horloges te veel is.
Dat is volgens mij juist het probleem van deze tijd.
De zoektocht naar iets moois is juist leuk en geeft/ gaf een hobby iets extra’s. Nu is het al gauw: Vandaag besteld, morgen in huis. Dat heeft niets met verzamelen of een collectie opbouwen te maken.
Daarvoor alleen al is GS een prachtig merk. Het trekt een apart soort liefhebber aan
Dat is zeker! De waarheid ligt ergens in het midden zoals altijd denk ik. Ze doen bepaalde dingen beter en mooier dan vroeger, maar de charme van het Japan only is er al even niet meer.
Ik ben wel absoluut nog niet klaar met GS. Ik ben alleen nog aan het kijken waar ik mijn plezier precies uithaal, GS heeft zoveel facetten. De ontelbare modellen, de oude double logo’s, de nieuwe dunnere uurwerken…
Welgeteld 1, met een Snowflake uiteraard
Ik denk dat je vooral met je hoofd redeneert als het over de hobby gaat. Dat is misschien wel nog het verstandigste ook, maar zo werkt het voor mij niet. En als je op het gevoel beslist, dan zijn dingen zoals JDM, double logo’s, dopjes op secondenwijzers enz plots belangrijk. Niet uit te leggen aan een rationeel persoon natuurlijk
Ik kwam onlangs ook een quartz tegen met een vlek op de wijzers. De SBGP007 met de rehaut die niet helemaal goed zat heb ik ook gehad en zeker de helft van de quartzen tikte niet op de indices. Dingen die je niet zou verwachten van GS als je de marketing mag geloven. Geen idee of het vroeger beter was, maar mijn oude SBGV011 tikte wel perfect. Toeval wie weet, maar toch.
Dat zijn wel de leuke modellen de dag van vandaag imho! Als er eens eentje perfect klopt qua configuratie, dan probeer ik eentje te vinden. Je kan er wel aangeraken als je op tijd bent, dus het is niet zo dat je persé in de winkel moet zijn. Een beetje geluk hebben
Die is inderdaad wel apart, ik heb een tijd getwijfeld of ik hier niet all in moest op gaan. Als het geen zwarte was, had ik het misschien nog gedaan! Hopelijk doen ze nog wel eens van dat soort edities, zonder dan weer elke maand een variant uit te brengen hierop
Dat zie je hier ook in het collectie topic, soms zijn dat sets van tienduizenden euro’s, allemaal mint modellen die de afgelopen paar jaar uitgebracht zijn. Niet echt mijn idee van verzamelen.
Ik denk ook dat de tijd van obscure merken zoals GS wel gepasseerd is, er is maar weinig die nog niet “ontdekt” is. En obscuur anno 2023 betekent vaak al eens onbetaalbaar. Maar ik zal niet te luid roepen dat het vroeger allemaal beter was, ik ben te jong om de hobby 10 of 20 jaar goed beleefd te hebben
Welke referentie is dat? Heb je een foto? Ik kan me een model herinneren, maar niet meer wat het nou exact was.
Daar hebben meer horlogemerken last van. Als 11mm als “lekker dun” verkocht wordt weet je dat je niet in de jaren 40 leeft, zeg maar. Evengoed wou ik dat ze meer geld staken in het verdunnen van de uurwerken.
Ik moet een grote mate van zelfbeheersing tonen om m’n verzameling stabiel te houden, en denk op dit moment goed na over elke stap die ik nog zet. Maar dat laat onverlet dat ik, wanneer de kogel door de kerk heb gejakkerd, de verdere “jacht” alleen maar irritante tijdverspilling vind.
Voor mij is het zoeken naar informatie om tot een besluit te komen lolliger dan het zoeken naar een daadwerkelijk exemplaar.
Dan moet je een vintage 44GS kopen. Iedere keer als ik de mijne om doe ben ik verbaasd over hoe dun die is. En die loopt +1sec /24u, heel erg nauwkeurig.
Te dun is ook niet fijn. De the first versies zijn niet dun voor een handopwinder. Maar als horloge vind ik ze de perfecte maat.
Klopt. Maar als een Spring drive automaat nu standaard 11,5mm zou mogen zijn, een GMT eens een keer 12,2mm zou blijven, en een handwinder 10mm zou worden, dan hadden we super fijne maten te pakken.
Het hoeft geen ultra-slim te worden, maar gewoon een klein tandje dunner, jongens. Zonder er dan direct grote voorrangsborden van uurwijzers op te gooien en een 22mm bracelet, uiteraard.
Kom op, @vierport, je doet jezelf hier geen gunst. Punt 1: Dat horloge is echt de vokking bom op die bruine band. Hij wordt echt heul, heul erg lelijk van die zwarte alligator. Punt 2: Hij is niet “te bruin”, zet dat ook niet in de tekst. Als ik geen SBGA413 in bestelling had zou ik overwegen om dit ding zo naast m’n SBGW231 te kopen, zonder slag of stoot.
Machtig mooi ding. Als je 'm nou eens aanprees met “Deze geweldige donkerbruine Kira-zuri wijzerplaat speelt op subtiele wijze met licht” dan kwam je verder dan een zouteloos verhaal over “te bruin” om 'm vervolgens op een lelijke kroko te gooien.
Wat een blamage. Je wilt 'm gewoon niet verkopen, dat voel ik aan m’n water.
Zo verkocht ik ooit m’n Mühle Glashütte aan één of andere mafkees die er schandalig weinig geld aan kwijt was. Kwam hij in de lucht dat hij buikpijn had omdat hij met z’n 10x vergrootglas een stofje onder het glas had gezien wat ik nog nooit in m’n leven had opgemerkt. Ik moet met een macro lens goed m’n best doen om het überhaupt op te speuren, zeg maar.
In plaats van dat hij het horloge gewoon bij de eerstvolgende beurt even laat schoonmaken (wat gewoon redelijk is voor een horloge van zes jaar oud) ging hij enorm lopen mekkeren. Ik heb die deal zonder aarzeling of uitstel ongedaan gemaakt, en die knakker op de zwartste der lijsten gezet.
Ik heb uit nieuwsgierigheid de “randen van de Rehaut” zitten bekijken op die foto’s, en ik zie het gewoon niet. Nou doe je me erg sterk aan een ander forumlid denken die een Grand Seiko niet met droge ogen in de verkoop wilde zetten omdat het horloge, wanneer je het bij een hoek van exact 32,5 graden bekeek, bij volle maan, met een groene broek, een klein kiertje zou kunnen ontwaren achter één indice, maar dan alleen als je door een 10x loep keek.
Om de partij tegen de burger te citeren: Flikker toch op. Ik zeg dit voor jullie eigen bestwil. Grand Seiko’s zijn gemaakt om lekker te dragen, daarom zijn ze zo robuust uitgevoerd.
Het topic wordt er zo niet gezelliger op Chris.
Kan je die ellenlange reacties op de ervaringen en meningen van anderen niet vervangen door een FATC Disapproves stempel? Kan je toch je zegje doen en bepaart ons de persoonlijke uithalen
Er is niks persoonlijks aan… De uiteindelijke teneur is dat een GS, net als ieder ander horloge, het mooist door het leven gaat als het lekker gedragen wordt. Ik heb ze gewoon om de pols, zorg dat ze technisch gezien allemaal piekfijn in orde zijn, maar kijk verder niet al te nauw naar de allerkleinste details die je onder normaal gebruik nooit op zult merken.
Ik weet dat er veel lichtjes maniakale horlogefans zijn, zeker ook in de Grand Seiko hoeken van het internet, maar neem nu dit:
Het is m’n favoriete horloge. Als ik zo in de wedstrijd stond dat ik onder bepaalde hoeken op jacht ging naar bubbeltjes onder een glas, ergens, dan had ik er geen lol meer aan.
Naast de meer dan uitstekende afwerking zijn Japanners ook van de 72 micro-seizoenen en hebben ze concepten als wabi-sabi en zelfs kintsugi hoog in het vaandel staan. Vergankelijkheid en imperfectie zijn daar een wezenlijk deel van de filosofie.
Je moet het dus niet als aanval zien, maar meer als tip om onbezoldigd genot van horloges te kunnen hebben.
Does not recommend. Nogmaals, voor je eigen bestwil.
Als ik al zo lang op zoek was naar een horloge wat gewoon een zeldzame eenhoorn is, en ik kwam er eentje in die staat tegen, ja, dan zou ik eerder blij zijn.
Naar de foto’s in die advertentie kijkende vind ik dit veel ongezelliger dan mijn reflecties, want dit helpt natuurlijk niemand.
Te veel berichten dus niet alles gelezen. Maar @vierport waarom niet eindigen met een classic Snowflake? Echt een iconische GS met nog veel mooie details erin. Ook een beetje ‘de laatste’ van GS voordat ze voor het grote publiek* doorbraken.
*ietwat overdreven want ik zie ze nooit ergens maargoed je begrijp wel wat ik bedoel
Wat een gezeik allemaal zeg! Lijkt wel het groene gedeelte
Toch snap ik hem ergens wel. Voor mij zit het plezier van de GS hem echt in de verfijnde afwerking, scherpe kasten, wijzers, uurmarkeringen, bijzondere wijzerplaten etc.
Toen ik de eerste krassen op mijn Rolex en Omega’s ontdekte haalde ik mijn schouders op en door. Zeker mijn Seamaster gebruik ik echt als toolwatch. Dat ding is al meerdere wildwaterbanen afgegaan zeg maar.
Toen ik na een dagje strand een minuscuul krasje op mijn shunbun ontdekte heb ik er bijna van wakker gelegen. Ik denk omdat ik dat ding zo mooi vind, dat ik die kleine imperfectie het gewoon vond verpesten.
En ik moet Chris wel gelijk geven dat die Shunbun in de essentie gewoon een heel degelijk en robuust horloge is, dat echt is gemaakt om te worden gedragen. Na meer dan een jaar heel regelmatig dragen is die echt nog 99/100. Maar die 1% deed dus pijn.
Maar serieus, als dit soort speurtochten jouw plezier bepalen, dan kun je toch juist eindeloos doorpielen met Grand Seiko? 
Dus ja, zo kun je je leven lang op zoek blijven! Maar het plezier zit ook in de reis, niet in de bestemming, dat begrijp ik wel. Maar vind maar eens een andere in deze staat…
maargoed je begrijp wel wat ik bedoel