Wat ik vergat te vermelden bij de pluspunten: de secondewijzer tikt wél precies op de index streepjes en niet ergens ertussen; de uitlijning is dus in orde, wat bepaald geen vanzelfsprekendheid is in deze prijsklasse. Als je last van OCD hebt kun je dit horloge dus gewoon gebruiken. ![]()
De combinatie van een opvallend design met echt goede afleesbaarheid vind ik sowieso altijd prettig, maar de decoratie van het uurwerk is echt prachtig.
Die pastel kleuren zijn wel heel tof. Lekker fris.
Dat is heerlijk om te vernemen
Op ene gegeven moment hadden ze twee renders, eentje met beter geproportioneerde wijzers. Ze gingen toen met de in mijn ogen mindere variant. Dat is jammer.
Waarschijnlijk ligt het aan mijn dunne polsen, de schakels sluiten niet mooi aan als ik dit horloge draag.
En ik vind trouwens de micro-adjust op de sluiting ook niet fraai. Die verlengt/verkort de sluiting zelf, ipv dat de band een stukje onder of juist uit de sluiting schuift, wat je meestal ziet.
Gold plated meteorite dial.
COSC gecertificeerd.
Met leren band met fijnafstelling.
Ik vind hem prachtig.
Ik ben er weer ingetrapt, dat wordt mijn derde Alcadus vrees ik. De grijze parelmoer/guilloche wijzerplaat spreekt me toch wel erg aan.
whoeiii!
Nice
De Loresum LS04 V2 is live op KS. Ik houd niet zo van KS. Er rammelt vaak nog teveel en er is nog te weinig onafhankelijk vastgesteld, hoewel Jonathan T hier al zijn typische gedetailleerde mening over heeft gegeven. De originele LS04 voelde meer edgy, en dit meer zoals je een moonphase verwacht: dressy en passend kleiner. Stilistisch schuurt er minder en op Jonathan’s pols lijkt het mooi te dragen. En dat voor beduidend minder dan Frederique Constant voor zijn quartz moneta vraagt. Maar stiekem vind ik die misschien wel nóg aantrekkelijker om naar te kijken, vooral in goud-zilver. Voorheen was ik meer gecharmeerd van de Raymond Weil Millesime 35mm moonphase, maar dat is nog weer een trap duurder en de lachende maan zelf voelt misschien net té klassiek. De Farer Burbidge was dan weer juist een excentriek buitenbeentje. En dan zijn er nog diverse moonphases in microbrandland die het ontwerp over de meer technische boeg gooien, waaronder CW, echo/neutra, NMI Lunør, en Mu:n. We vinden dan weer balans bij BA111OD Chapter 8 of de Maen Lunar. Bij AliE-aanleunende hebben we nog de best creatieve prijsvechter van Agelocer. Er is eigenlijk zoveel keus de laatste tijd dat het niet eens meer zo bijzonder is. Weet deze Loresum dan voldoende snaar te raken? Het heeft zeker wat en offreert een zeer redelijke balans in afmetingen (niet onbelangrijk), hoewel je met de quartz van FC om logische redenen nog eleganter en misschien tijdlozer uit bent. Moet zo’n moonphase eigenlijk wel zo nadrukkelijk aanwezig zijn? Is 11,4 mm niet te dik? Zijn die natuurstenen nou echt de moeite als iedereen het al doet? Op dat laatste: die Eisenkiesel verheft stiekem het thema goed en het klassieke blauwe aventurijnglas doet het ook mooi. De garnet en bloodstone zijn opmerkelijke verschijningen, maar ook die hebben stijl. En uiteindelijk is Loresum’s KS prijs best competitief. Niet dat het nu zoveel uitmaakt (beetje rotor noise), maar er klopt een SW200 plus maanmodule en geen Miyota in. (Overigens echo/neutra spreekt van een SW280. Is dat hetzelfde?) Het is een overweging waard.
https://www.kickstarter.com/projects/loresum/loresum-ls04-v2-295-day-true-moonphase-stone-dial-watch
Wat bedoel je precies, met “er rammelt vaak nog teveel”?
Voor wat betreft KS: Ik heb nu voor de 32e keer een campagne “gebacked”. Soms erg lang moeten wachten, maar altijd ontvangen en altijd sloot het aan op de verwachting. Maar het is nu eenmaal geen winkel.
Voor wat betreft dit horloge: de man achter Loresum is Jason Chan, die o.a. ook verantwoordelijk is voor Behrens. Beide merken hebben al diverse horloges uitgebracht, en ook diverse geslaagde KS campagnes op hun naam staan. Ik heb een Behrens en een JW (JasonWatch), die laatstgenoemde is volgens mij zijn eerste project ooit. Beide mooi afgewerkte en betrouwbare horloges (vooral de Behrens zit snaarstrak in elkaar). Er zijn slechtere ondernemers om je geld aan te beloven.
32 keer? Dat mag indrukwekkend heten. Als ik het me goed herinner heb ik het nu vier keer gedaan. Eenmaal vooraf gecanceld vanwege twijfel, en tweemaal het uiteindelijk ontvangen horloge direct doorgeschoven, en eenmaal alsnog behouden met twijfel. Een andere keer heb ik het uiteindelijk product in handen mogen hebben zonder dat ik de campagne had gebackt en was ik toch blij dat ik het niet had gedaan, onder andere omdat er een detail onvoldoende goed was uitgewerkt in de uiteindelijke productie.
Beiden ervaringen (de jouwe en mijne) zijn persoonlijk en misschien kan ik het minder goed inschatten dan jij, of heb ik toch te hoge verwachtingen van wat het uiteindelijk zal worden. Misschien is het domme pech dat ik uiteindelijk na lang wachten de binding niet echt voel. Maar daar tegenover staat dat ik ook al twee horloges vanaf renders en ontwerp sheets heb gekocht zonder KS en die zitten beide nog in mijn collectie.
Goed, ik kan niet op tegen 32 ervaringen (ik hoop naar tevredenheid), maar wat ik bedoel met ‘rammelen’ is dat er een concept ligt, hopelijk, een (vroeg) prototype en nog een boel ideeën en verfijningen die nader uit te werken zijn. Meestal dan. Inderdaad, tot nu toe heb ik ook alles ontvangen, maar dat maakt het kopen op KS niet risicovrij (en dan nemen we het wachten voor lief). Op de een of andere manier bekruipt mij het gevoel dat de beste KS campagnes zijn van diegenen die het niet echt nodig hebben (en eigenlijk vrijwel altijd al eens eerder met het bijltje hebben gehakt), maar dat het ook leidt tot te hard lopen, van de consument om de mooie korting niet mis te lopen en van de producent om iets aan te bieden dat écht nog wat verfijning kan gebruiken (uitzonderingen daargelaten). De alternatieve weg is natuurlijk kostbaar voor de producent/ontwerper. Niet iedereen kan dat. Maar in veel gevallen worden vergevorderde of zelfs uiteindelijk producten naar reviewers gestuurd en is het ontwerp en de uitvoering helemaal uitgedacht. Dat geeft, als je dan toch op afstand en ongezien koopt zoals bij de meeste micros, een hoop meer zekerheid. Geen twijfels over een kreukeltje of onvolkomenheid met de belofte dat er nog naar gekeken wordt. Vaak (niet altijd) is ook de absolute druk om de beste prijs te bemachtigen minder. Ik vind de druk om horloges snel te kopen gewoon spijtig en niet passen bij het soort object dat het is. Desondanks begrijp ik de nood om projecten te financieren goed.
Ik hoop dat dit verklaart. Het is geen opmerking waarmee ik bedoel dat je vooral geen KS moet gebruiken, noch dat dit project niet te vertrouwen is. Inderdaad, dit is zijn tweede merk al en zijn ‘zoveelste’ horlogeproject. Volgens mij hebben al die projecten tot een product geleid en is hij met Loresum doorgegaan op de iets conventionelere en klassiekere kant van zijn ontwerpwerk bij Behrens. Dus wie wil, backt hier met vertrouwen.
Overigens: ook mijn ‘slechtere’ ervaringen waren nog geen slechte horloges. Meer een bevestiging van laatste twijfels of in de tussentijd iets opgeschoven voorkeuren of nieuwe ervaringen rijker. Dat kan je de initiatiefnemers eigenlijk niet kwalijk nemen. Toch is het opvallend dat vele andere micros met plezier in mijn collectie zijn gebleven. Misschien is de voornaamste reden dan toch dat ik me te snel heb laten overreden door een zeer aantrekkelijke prijs dat de aankoop helpt rationaliseren over enige twijfel heen.
De vraag voor mij is: hoe plaats ik de LS04 V2? Zou ik niet blijer worden van een scherpe aanbieding op een FC Moneta, als ik dan de maantour op ga? Het is echt een mooi gelukt horloge, met enkele persoonlijke kanttekeningen. De mechanische maanfase maakt het iets dikker dan ik zou wensen in een dressy horloge en deze afmeting (de RW gebruikt ook een SW280, maar lijkt ietsje dunner en toch nog 5ATM, ook veel duurder, zoals eerder gezegd). Ik heb eigenlijk niets met een ‘realistische’ maan of eentje die opgloeit en twijfel over de prominentie van de maan; het past hier in principe wel. Een natuursteenpatroon kan uiteindelijk bekoren of teleurstellen. Bij de originele LS04 had ik ook een lijstje twijfels. Andere dan hier. Toen heb ik niet gehapt. Net als nu, verwacht ik geen vooruitgang op mijn punten van twijfel. De V2 ligt mij wel beter.
Heel gaaf!
Yes i like!
Ziet er niet verkeerd uit. Desondanks is bij mij gaan borrelen dat die Rivanera toch net niet de juiste proporties heeft om voor mij een blijvertje te zijn. Het ziet er vaak wat groot uit om de polsen van dragers.










