Ik weet niet of dit al voorbij gekomen is, maar als fan van witte horloges, viel mijn oog op deze gmt. Niet dat ik 'm wil kopen want te druk voor mij (en alleen al omdat ze in de render de gmt voor de tien zetten ipv net een streepje erna) maar toch een leuke poging.
Colorway: White REF. 4002-A
Specifications
316L Stainless Steel C-Shaped Case
Automatic “True GMT” Miyota 9075 (No Battery Required)
Boxed Sapphire Crystal (AR Coated)
Enamel Painted Sector Dial with Polished Applied Numerals
Delugs® Baranil Leather Strap with Quick-Release springbars
Cabochon Pilot Crown
Blue Heated Hands - Faceted with Capped Seconds hand
“World-Timer” Caseback with Hand-Painted Enamel Centerpiece
Water Resistance: 50 Meters | 165 Feet
Dimensions
Case Size: 37.5mm (Diameter) X 43.5mm (Lug To Lug)
Dat was amusant. Overigens zijn de meeste reviews van dit horloge lovend. Ik kwam ook net een lovende reviews tegen van de Valusis Volt. Mij deed de eerste indruk fronsen. Het voelt als een ongemakkelijk blokkerig en wat groot geproportioneerde mashup van een Traska Commuter met een Maen Manhattan. De render van de versie met Romeinse cijfers is al iets sterker. Waar het amusant wordt is de winst van de fameuze Best of Best Reviews award voor ‘best value malachite watch’. Nog nooit van gehoord? Precies. Nog betere value is die in de huidige preorder als je drie stuks bestelt. Dan krijg je die derde gratis. Alsof ik in de supermarkt loop (voor de huidige prijzenhetze, want momenteel lijkt de supermarkt een beetje op de horlogemarkt).
Ben ik te kritisch? Misschien. Voor het geld kan dit nog best een leuk polsklokje zijn. De voorstelronde is me alleen direct gaan tegenstaan.
“in every step”
“Become to person”
“VAN DAM is… we are”
Ik kan er niet tegen als merken flutcopy bij hun zogenaamd geweldige producten zetten. Deze gast is next level, maar ik zie het heel vaak, ook bij meer gangbare merken.
Met enige verbazing post ik deze Janus van Grandeur. Verbazing, want esthetisch ligt dit toch wel dicht bij de ontwerplijn van De Rijke & Co’s Capri die ook nog uit moet komen. Voor mij winnen onze landgenoten op esthetisch vlak én functioneel, peer omdat ik weinig toegevoegde waarde zie in een roterend horloge en de noodzaak van (zo) een tweede tijdzone ‘bij de hand’ te hebben betwijfel. Maar goed, het is duidelijk dat wanneer er in een markt veel wordt geprobeerd, men ook regelmatig dichtbij elkaar uit komt.
Vraag me af of dat kan, want het is met één uurwerk. Je zou dan iets extra’s moeten doen, een knopje of iets speciaals met de kroon.
Maar qua vormgeving vind ik het ook wel heel veel op dat andere merk lijken. Net iets te veel om van dit model van Grandeur wat te vinden. Lijkt me dat het toeval is, maar toch.
Ben nog in afwachting van de Torq mechanical carbon. Officieel gesproken zou die deze maand komen, maar verwacht wel wat vertraging.
Corniche is duidelijk de nieuwe Visionnaire lijn aan het uitbouwen. Ik was best enthousiast bij de eerste, maar miste verfijning in de afwerking van de kast (en hun illustraties zijn off-puttingly gesimuleerd). Nu lijken ze te hebben geluisterd, maar volgens mij hebben ze juist wat teveel gepolijste vlakken gecreëerd en is wederom de spanning uit de zijkant gehaald. Ook is de kast niet langer gezandstraal. Wat een gemiste kans! Daarnaast passen die blauwe (er vermoed niet hittegeblauwd) wijzers voor mij hier niet. De bracelet stijl lijkt wel goed te passen.
Het is beter dan hun eerste poging en toch vind ik het er ongemakkelijk uitzien. Voor mij is dit hun hoogtepunt en heb misschien toch een beetje spijt dat ik het niet heb gedaan:
Sinds kort ben ik de gelukkige eigenaar van DUG (Deutsche Uhrenmanufaktur Glashütte) Purist Typ 1. Zoals één van mijn andere horloges (Maen Manhattan) heb ik dit horloge in dit topic voor het eerst gezien. Ik kan zelf zeggen dat het Microbrands only topic veruit mijn favoriete topic is omdat ik hier verborgen pareltjes kan ontdekken die nog enigszins betaalbaar zijn.
Dat is ook wel wat mij vooralsnog motiveert. Haute horlogerie is leuk en heb veel respect voor de échte makers, maar helaas is dat voor ene verantwoordelijke sterveling zonder uitzonderlijke middelen totaal niet leuk om je in te mengen. Ook de overmaat dat bezit ervan vertegenwoordigt staat me tegen. Dat gezegd, dat begin ik ook te voelen met de hoeveelheid micros in mijn bezit en de logische twijfel aspecten aan hoe die worden geproduceerd. Maar logischerwijs heeft iedere verzamelinteresse in verkoopbare objecten daar last van; een direct gevolg van een op consumptie georiënteerde welvaartsmaatschappij die indirect ook een microbrandnarkt mogelijk maakt, natuurlijk. Anders zouden we hier vermoedelijk allemaal over handgemaakte polsjuweeltjes zwijmelen. Misschien is dat een mooiere wereld. Voor nu hebben we microbands. Wel een leuke aside: als je durft is er in de vintage ook leuk te spelen voor kleinere bedragen, maar dat vergt wel andere verwachtingen.
