Zo van de zijkant zien die lugs er niet fraai en/of comfortabel uit.
@bnv Ik volg Marloe al sinds het begin. Heb er zelf 3, de eerste 2 kickstarters en een Coniston handwound. Ik vind het wel indrukwekkend hoe ze het merk uitbouwen en een echt eigen(wijs) design hebben. Maar inderdaad, de vormgeving van de kast vind ik zwak bij hen. Te weinig verfijnd en het laat het horloge dikker ogen dan het is, en ik hou er juist van als het dunner oogt dan het is. Dat doen Christopher Ward en Second Hour heel goed, vind ik.
Desalniettemin spreekt deze Sceptre mij wel weer erg aan. Was-ie maar een wat kleiner en wat dunner.
De nieuwe Aerodyne spreekt qua maatvoering meer aan, maar zo’n gezandstraalde kast doet het toch niet echt voor mij. Temeer omdat ik vrij zeker weet dat het zeker niet minder snel krast of anderszins beschadigt dan een gepolijste/geborstelde kast.
Ach, ze hebben in ieder geval nog wel de moeite gedaan om de rotor van hun logo te voorzien. Dat is al 100% meer dan Marloe doet (overigens ook risico t.a.v. betrouwbaarheid heb ik gemerkt).
Het aanpassen van de rotor tast de betrouwbaarheid aan?
Indirect ja. Want dat betekent dat ze de standaardrotor eraf halen en vervangen, of bewerken en weer terugplaatsen. Dat is in theorie een risico. Ik kan het niet 100% hard maken, maar 1 van mijn second hours had een rotor waar vlekken op zaten en die niet goed ronddraaide. Mijn sterke indruk was dat-ie bij het monteren wat was gaan klemmen. Uiteindelijk is het hele uurwerk vervangen (zo’n beetje standaardreactie bij kapotte Miyota’s geloof ik).
Ik heb altijd gedacht dat een custom rotor door de originele fabrikant werd uitgevoerd?
Verschilt, denk ik? Sommige microbrands reguleren de uurwerken ook bijvoorbeeld. Andere raken het niet eens aan.
Nieuw: Atelier Wen Perception, millesime, oftwel het limited themanummer voor dit jaar. Petersite dial. Gaap, weer een natural stone dial? Ja, maar deze ziet er toch wel heel mooi uit. Petersite lijkt ook een duidelijk modeproduct. Diverse merken lijken er recentelijk voor de kiezen, met alsof een marktkoopman toevallig een verse vangst heeft afgeveild. Ik vraag me stiekem af hoe dit werkt. Er zijn heel veel mineralen, maar men lijkt telkens in bosjes voor dezelfden de vallen. Hoe het ook zij, deze is dus eigenlijk gewoon uitzonderlijk mooi. Mooi geselecteerd, op kleur en tekening. Mooi toegepast, want het geeft de Perception een moody indruk die het eerst niet had. Misschien past het zelfs beter bij het platform? Alleen met 3600usd op het prijskaartje denk ik: het meeste van de kosten van de Perception had toch in die hand turned guilloché moeten zitten? We weten al dat een natural stone dial an sich niet enorm veel hoeft te kosten.
Ze zeggen wel nog dit: “With Chinese craft remaining an emphasis, the cutouts for the rhodium-plated sloped indices are wirecut by hand in Zhejiang province…” Aldus Hodinkee
is deze ook 14.1mm dik?
Ja, inderdaad
SPECIFICATIONS
MOVEMENT: Sellita SW510M BH b hand-wound elaboré
DIAMETER: 40mm
WATER RESISTANCE: 100m
CROWN: Push/pull type
THICKNESS: 14.1mm
LUG2LUG: 46mm
CRYSTAL: Ultra-domed Sapphire glass
BEZEL: Sapphire fixed bezel with Telemeter
STRAPS: 2 X Straps included
Dankzij Vincent Deschamps van Mainspring Watch Magazine kwam ik bij Maison Boanton. De werken hier liggen tussen ongeveer de 2300 en 2600 Euro. Ja, dat moet je eerst even laten inzinken (did someone say Mier Parys of Lebond? Of Ik vind in dit soort klasse als nieuweling dat je wel heel veel te te overtuigen hebt). Wat is het concept? Buitenissige opmaak in een 40mm cushion case aangedreven door een LJP G100. Het blijft gelijk wel redelijk smaakvol, hoewel hoe minder hoe beter misschien het devies is. Dat gezegd, 40mm cushion lukt me in de meeste gevallen te groot voor het fijn. Ja, ik weet dat Duckworth Prestex en Fears (en Farer?) het allemaal ook doen, dus er zal wel markt voor zijn, maar volgens mij mag daar best wat in worden afgeslankt, en ik vraag me vooral af waarom niet.
Waar overtuigt Maison Boanton het meest? Ik zou zeggen in het boterzachte profiel dat mooi slank naar binnen glooit. Dat maakt dit misschien wel een kussen een klasse hoger dan de meesten.
Ontzettend mooi gemaakt. Vooral de blauwe wijzerplaat en die gebroken witte.
Echt anti mijn stijl, maar heb hier desondanks veel waardering voor!
Gelukt design, in details ook niet op fouten te betrappen, goed uurwerk, maar geen haar op mijn hoofd zou er aan denken om dat voor een micro-brand uit te geven. Rond de 1000,-? Wellicht.
Waarom dit specifieke onderscheid? Ik bedoel, als het horloge het waard is, maakt het merk toch niet zoveel uit? Ik ageer een beetje tegen de gedachte dat micro’s altijd maar budgetknallers moeten zijn.
Kan ik mij voorstellen, is ook slechts mijn visie op de zaken. Ik zit al erg lang in deze hobby en heb klokjes in vele prijsklassen gehad, om er achter te komen dat er in de sub 1000,- euro klasse net zoveel lol/kwaliteit te beleven is. Wat dan een bijvoorbeeld Breitling met 2824 nog over de streep zou kunnen trekken is de service, ook na vele jaren, met een een micro in die prijsklasse is het maar afwachten. Dat betekend overigens niet dat ik de Breitling zijn geld waard vind.
Maar het gaat dus niet om micro’s maar om horloges in het +1000 eur segment? Een Breitling met een ETA is immers net zo serviceable als een micro met een ETA toch?
Bij een micro van duizenden euro’s is het de vraag of het merk er nog is als het horloge service of een onderdeel nodig heeft, het voordeel van een ‘big brand’ is dan, ook al betaal je er vaak te veel voor, dat service/onderdelen geen probleem zijn. Daarom gestopt met kostbaar, alles gezien en net zoveel pret sub 1000,-. Maar dit is slechts mijn kijk op de dingen, en iemand die bijvoorbeeld start met de hobby zal dit heel anders zien.















