Van de week ontvangen na wat vertragingen door productiefouten bij de blauwe wijzerplaten.
Eerste indrukken:
-Wijzerplaat is erg goed gelukt wat mij betreft, het guillochépatroontje springt er leuk uit;
-Te weinig weerstand op de lunette, draait te makkelijk (zodat je dus ongemerkt een foto krijgt als onderstaande;
-De lunette lijkt sowieso nèt niet helemaal goed uitgelijnd;
-De band scharniert net niet helemaal soepel, maar daar heb je geen last van bij het dragen;
-Het NH35A-uurwerk zit achter een zichtbodem en heeft een custom rotor. Kan me niet herinneren of dat oorspronkelijk ook aangekondigd was en had van mij niet gehoeven, maar geen last van;
-De microverstelling op de band werkt met zo’n drukknopje erop, werkt makkelijk en helemaal volgens de laatste mode
Fotootje dat ik in ‘wat dragen wij vandaag’ had geplaatst maar zojuist per ongeluk verwijderd (af en toe snap ik nog steeds niet hoe dit forum werkt )
Ik vind 'm wel goed geslaagd. Ben alleen geen koper met deze kleuren. Wellicht komt hij later - net als bij de Super - nog met neutralere kleurstellingen.
Het was mij te informeel of sportief, maar er zit inderdaad heel veel in. Niet onbelangrijk, sinds release heb ik nergens negatieve reacties of ervaringen gehoord en in review was ken heel lovend over de kwaliteit van ontwerp en uitvoering.
De eerste versie knaagde aan me, maar uiteindelijk was het onvoldoende het soort horloge dat het design voor mij moest zijn. Aan de nieuwe versie zitten leuke en minder leuke kanten. De cijfers op de bezel mogen wat mij betreft ook gelijk weg. Er lijkt meer textuur in de plaat te zitten, maar op de foto’s lijkt dat niet heel kwalitatief. Het wekt te indruk een beetje cloisonné te zijn, maar is het zeker niet. Dat soort simulatie vind ik vaak een afknapper. Ook lijken de kleuren iets te flets. De wijzers vind ik mogelijk wel een wijziging die karakter toevoegt. Met andere woorden, er zit nog muziek in het concept, maar als dit precies zo blijft, was de vorige versie voor mij ook beter.
Niton is kennelijk een revival merk. Zegt mij even niets, maar het ongetwijfeld zeer kostbare nieuwe werk valt wel gelijk op. Een hele coherente en leesbare jumping hour met bijzondere gedeformeerde interpretatie van een tank kast.
Een concept van Ikepod uit 2012, tentoongesteld in 2013, en nooit uitgebracht. Jammer, want ook nu wekt dit concept nog indruk. Automatisch uurwerk, hittegeblauwde wijzers.
De oude kleurtjes hebben een 1-dimensionale, vlakke, matte finish. Bij de nieuwe versie hebben de gekleurde delen een glimmende bolling dat speelt met het licht. Op de site kun je het effect goed zien.
Ik mag dan een roze Monbrey MB2 bezitten, toch vind ik deze stijl uitgesprokener vrouwelijk overkomen. Mooi detail is dat de wijzers op de roze variant hittegepaarsd lijken te zijn.
)
