Merci heeft de nieuwe Beaumarchais in 6 varianten gelanceerd. Onverwacht speels en een beetje retro met mooie afmeting van 36mm bij 10mm dik en 45mm lang voor een prima prijsje van nog geen 500 (dat zal inclusief zijn, uit Frankrijk, neem ik aan). De wijzers zijn wel pannenkoekenplat.
Heel aardig, een paar goede kleuren combinaties ook.
De Capri van De Rijke & Co mocht ook op Hodinkee. Terecht. Maar in hun foto’s lijkt de kroon (weer) aangepast. Er waren eerst twee versies van de kroon. Ik vond zelf de ‘opengespleten’ ronde variant het sterkst en best passen bij het hele concept van de kast. Dit voelt intuïtief iets te decoratief.
Voelt een beetje als een push upwards voor Vaer. Dit, of vergelijkbaar, deden ze voorheen toch voor zachtere prijzen of waren dat dan mindere uurwerken? Hoe dan ook, Vaer heeft ook laten zien goede dingen in elkaar te zetten. Om te concurreren met Traska moet dit redelijk verfijnd zijn en bij voorkeur verhard, denk ik.
Ze dekken een grote bandbreedte qua prijs af met allerhande uurwerken als quartz, solar en automatic. Maar hadden al modellen van 900-1100 USD. Dit type ‘sporthorloge’ zie ik wel voor het eerst.
Ook in cremewit:
Inderdaad. Dit is nog maar het topje
Ik wou dat dit horloge normale lugs had…
Summiteer meets commuter… Haha
Dat is een merk dat ik niet eerder zag, als ik het me goed herinner.
Ik denk dat het nooit erg populair is geweest, zelfs naar microbrand normen. Ik heb destijds deze en de oorspronkelijke gekocht in hun Kickstarter campagnes. Binnenwerk is STP en een van hun verkoopargumenten was dat ze voldeden aan de (destijds nieuwe) wetgeving om als Swiss made in aanmerking te komen.
Dat vind ik misschien dan weer wat heftig en massaal, zo’n heel bracelet van een meer toolish of sports Schnitt dan elegant.
De Heinrich Radiance. Mijn eerste en ook mijn tweede indruk waren dat het model te druk was. Misschien zelfs onvoldoende coherent, zij het een logisch voortborduren op stijlelementen waar het merk al vaker mee speelde. Echt een horloge voor de liefhebber van veel details en patronen en omdat het toch ook niet zo typisch dress was, geen model dat ik vaak aanraadde. Nu is er weer een nieuwe versie, en zowaar bij eerste aanblik voelde ik een zachte toch voelbare ‘klik’. Dit is misschien de Radiance die het altijd moest wezen. Hoe kan een guilloché patroon rust brengen? Wel, zie hier. Versta me niet verkeerd. Dit is nog steeds een hoog decoratief horloge, maar voor de eerste keer zie ik meer samenhang tussen alle onderdelen. Dan plots, in stemmig zwart, kan ik het me toch wel voorstellen om mijn pols. Duidelijk moest die zaagtand er dus uit. En ook dat centrumaccentje op de kleine seconde. Terwijl dat guilloché patroon (hopelijk expres) precies geschaald lijkt op de groeven van de indices. Relatieve rust dus, terwijl de guilloché het zwart minder hard maakt in de schakeringen van reflecties. Zo kan je opeens veel beter van het horloge genieten.
















