Het is al weer zes jaar geleden dat ik mijn laatste horloge kocht, een Tissot Gentleman. De afgelopen jaren waren financieel onzeker, maar ik ben nu weer in rustiger vaarwater gekomen, en dan begint het op een gegeven moment toch weer te kriebelen. Omdat ik niet zo mobiel ben, begint de zoektocht bij mij vaak via internet. Deze keer had ik een shortlist gemaakt van horloges die me aanspraken. Je moet weten dat het kenmerk van mijn collectie is dat ik geen twee horloges heb met (exact) hetzelfde binnenwerk.
Afijn, dit was mijn shortlist:
Nu ontkom je er bijna niet aan dat als je meerdere horloges hebt, dat er tussenzitten met een ETA 2824-2 uurwerk of een derivaat. Zo ook bij mij, maar geen is identiek. Er is bij mij een standaard 2824-2, eentje met een pointerdatum en een Powermatic 80 Silicium aanwezig. Dat is mijn uitweg, ze zijn in de basis dan wel gelijk, maar op detail verschillend.
Zo ook met mijn shortlist; er zijn er met een Sellita (de Alpina’s - en die hebben 26 jewels i.p.v. de 25 v/d ETA), de vintage Tissot heeft een chronometer gecertificeerde 2824-2, en de andere hebben een Powermatic 80 uurwerk zoals de Gentleman die ik heb, maar dan zonder silicon balance spring of met een kunststof echappement. Aan mijn ultieme voorwaarde is voldaan. 
De mooiste uit het rijtje vind ik misschien wel de Alpina Heritage Automatic, maar qua prijs vond ik die te duur voor wat je krijgt. Ik was ook gecharmeerd van de Tissot Chemin des Tourelles. Omdat mijn Tissot Gentleman al een blauwe wijzerplaat heeft, en ik zilver voor een dress watch toch ook klassieker vind, is deze het geworden.
Geen praatjes maar plaatjes hoor ik u denken, so here goes:
Ik heb gelijk de stalen band eraf gehaald, want daar hou ik niet van. Er zit nu een groen hagedisbandje op, maar er is een cognac kleurige onderweg.
Voor wat het kost vind ik het horloge bijzonder netjes afgewerkt.
De uren en minutenwijzer zijn afwisselend hoogglans gepolijst en gematteerd.
Heb ik ook nog wat te mekkeren? Jazeker! Listen very carefully, Tissot!
- Laat dat ‘1853’ nou toch eens weg van de wijzerplaat. Op mijn oude Tissot’s staat Swiss onder de merknaam. Veel eleganter.
- Wat zou het klassieke Tissot logo toch mooi hebben gestaan i.p.v. het moderne.
- Voor de echt mooi zou het horloge eigenlijk 37 mm moeten zijn, i.p.v. 39 mm, en eigenlijk had ik de uurmarkeringen op 3, 6 en 9 uur net zo lang willen hebben als de andere, en alleen die op 12 uur langer.
Misschien kunnen ze nog een adviseur gebruiken, daar aan de Chemin des Tourelles. 
